De Surinaamse vlag zien wapperen op het voetbalwereldkampioenschap is altijd een hartstochtelijke wens van vele Surinamers geweest. Met trots zal over ruim zes maanden dit verlangen in vervulling gaan dankzij de uitzonderlijke prestatie van FIFA-assistent referee Zachari Zeegelaar. Op 19 mei openbaarde de Wereld Voetbalbond (FIFA) de lijst van uitverkorenen, waarop ook de naam van de Surinamer prijkte.
Enkele jaren geleden kwam voormalig FIFA-scheidsrechter Enrico Wijngaarde heel dichtbij, maar beëindigde een plotselinge blessure zijn droom. Achter de schermen gaf Wijngaarde zijn volledige support aan het opkomende talent. Nu geldt het bekende gezegde: ‘De leerling overtreft de meester’.
Ondanks dat hij enigszins deze uitkomst verwacht had, was het moment toen het officiële nieuws binnenkwam een grote opluchting voor de 32-jarige grensrechter. “Ik ben erachter gekomen op Facebook toen iemand het had geplaatst.” Zeegelaar ging voor bevestiging meteen op de website van FIFA “en toen zag ik mijn naam. Ik was blij en emotioneel”. Het laatste herinnerde hem aan hoe het allemaal begon. Nu het doel eindelijk is gerealiseerd “dan raakt het je een beetje”. Dit hoogtepunt zal hij jammer genoeg niet met zijn ouders kunnen vieren. “Ik heb geen ouders meer.” Hij denkt in het bijzonder aan mama. “Natuurlijk zal zij daarboven in de hemel zeer trots op me zijn, want zij heeft mij altijd ondersteund en gemotiveerd om aan sport te doen.”
Tip
Gesprekken met de manager van de Concacaf-arbiters gaven al indicaties dat hij er op het eindtoernooi zou staan. “Hij had me twee tot drie weken geleden terug gebeld en gezegd dat ik hoogstwaarschijnlijk naar het WK zal gaan.” De fitness-instructeur van de FIFA voor de Concacaf appte Zeegelaar echter met de aanmaning dat de Surinamer iets harder moest trainen. “Hij volgt me en zei dat ik niet genoeg trainingsuren maak en voorbereid moet zijn op deelname aan een WK-course in Paraguay.” De eenvoudige en nogal schuwe referee doet uit de doeken dat hij de vorige maand niet kon trainen vanwege besmetting met het Covid-virus.
“Voor mij is dit een grote mijlpaal en het betekent heel veel voor me. Het is iets waarvan ik droomde en dat ik kan realiseren.” Zeegelaar blijft echter nuchter en wil niet te hard van stapel lopen, “want het is nog een lange weg” doelende op de resterende maanden. Volgens de official is het van eminent belang om in deze periode blessurevrij te blijven en voorzichtig te zijn. “Het is iets waarvoor je werkt en elke arbiter zou naar een WK willen gaan.”
Ontdekking en WK-traject
De weg naar de top ging voor Zeegelaar vrij snel. Naar zeggen van de official werd hij tijdens de Concacaf Gold Cup 2019 ontdekt. “Daar heb ik mijn stempel kunnen drukken en sindsdien was ik een prospect om naar Qatar te gaan.” Vanaf dat moment ging het enkel opwaarts. Hij kreeg verschillende kansen om op grote internationale toernooien te staan, waaronder de Olympische Spelen, het jeugd WK en WK voor clubs.
Zeegelaar wil deze ingeslagen weg van succes vervolgen. “Het is een zeer grote stap, omdat ik gelet op mijn leeftijd misschien in 2026 weer naar een WK kan gaan als ik blijf performen. Dat is mijn doel.” De Surinamer beschouwt deelname aan twee tot drie WK’s niet als onmogelijk, “want ik ben nog vrij jong”. Ook deelname aan meerdere Gold Cup-toernooien heeft hij op het oog. “Het zijn belangrijke toernooien voor mij. Het zal sowieso helpen voor mijn CV.”
Het succes van Zeegelaar bleef niet onopgemerkt buiten Suriname. De Surinaamse official zag echter af van een aanbieding uit de Verenigde Staten van Amerika om referees in Florida te helpen, “want daar is het een big business. Momenteel heb ik daar niet de ambities voor. Ik heb andere plannen, doelen en dromen”, legt hij zijn besluit uit.
Influencers en offers
Zeegelaar zou deze mijlpaal zonder ondersteuning van sleutelfiguren ongetwijfeld niet in zijn eentje hebben klaargespeeld. Hij denkt hierbij aan zijn partner, familie, collega- arbiters, vrienden en werkgever. Ook de financiële sponsorship deal van Torarica Wellness hoort in dit rijtje.
Zijn partner in het bijzonder heeft veel geduld en begrip getoond voor het nogal drukke leven van de official. “Zij is trots op me want zij ziet de offers die ik breng en zij offert zich ook op als ik heel vaak uit huis ben. Dus voor haar is het ook niet makkelijk, maar zij begrijpt het”, looft Zeegelaar zijn partner.
Om in topconditie te blijven moet Zeegelaar veel wedstrijd- en trainingsuren maken. “Je hebt gewoon weinig tijd voor je gezin en familie. Dat is wel een beetje lastig.” Hij weet echter dat deze loopbaan voor een tijdje is, “want na een poos zal ik geen referee meer zijn”.
Toen het nieuws bevestigd werd, kwamen de felicitaties in rap tempo naar binnen. “Ze (familie en vrienden) zijn allemaal blij voor me. Nog nooit eerder is mijn telefoon zo vol geweest van berichtjes en telefoontjes.”
Wijngaarde fungeerde met zijn opgedane ervaring nu in de rol als motivator en adviseur voor Zeegelaar. “Enrico is tot nog toe een grote support voor mij en we hebben nog contact. Hij geeft me samen met Johannes Dolaini (ook ex-FIFA-scheidsrechter) nog altijd wat adviezen.” Volgens de assistent diende Wijngaarde als inspiratie. “Ik moet hem bedanken, want dank zij hem ben ik FIFA-referee geworden.”
Zeegelaar mag ook rekenen op zijn werkgever (Ministerie van Regionale Ontwikkeling en Sport). De official krijgt alle ruimte om zijn passie achterna te gaan. “Ik ben het ministerie zeer dankbaar, want als het mij niet de volle ondersteuning zoud geven zou ik dit niet bereiken.” Van Torarica Wellness kreeg hij een sponsorship deal aangeboden “vanwege het feit dat ik op de shortlist was om naar Qatar te gaan”.
Head of refereeing bij de Surinaamse Voetbalbond, Robert Obergh, is heel erg blij en trots dat Zeegelaar deze immense prestatie heeft neergezet. De hoofdofficial hoopt dat vrouwelijke collega-assistent referee Mijensa Rensch de volgende wordt. “Ze is goed op weg voor het vrouwen WK-voetbal in Nieuw Zeeland 2023.”
