Zoek en groei naar roots in religie bij nazaten tot slaafgemaakten

De nazaten van deze mensen die met bloed, zweet en tranen hebben gestreden voor hun vrijheid kenden bij de komst naar Suriname ook verschillende geloofsbelijdenissen anders dan het christendom. Dat geloven verschillende geestelijke leiders van de religieuze stromingen die zowel de tot slaaf gemaakten als hun nageslacht vandaag de dag nog belijden.

Wetenschappelijk is bewezen dat het christendom, de duizenden tot slaaf gemaakten is opgelegd. Uit gesprekken met religieuze leiders van het christendom, de islam en een cultuurkenner die het Winti-geloof beleid, is dit in zekere zin ook tot uiting gekomen. Behalve dat Nederland zich volgens verschillende wetenschappelijke bronnen heeft kunnen verrijken door de trans-Atlantische slavenhandel, wordt nu ook onderzoek gedaan door de kerken en zal er worden verduidelijkt wat de rol is geweest van deze organisaties in het slavernijverleden. De link die met Suriname gelegd kan worden zal dan ook vele malen duidelijker worden voor het nageslacht van de tot slaaf gemaakten.

De islam onder de creolen

Abubakr Gaspar, voorzitter van de Islamitische Federatie Suriname(IFS) zegt dat niet vergeten mag worden dat onder de tot slaaf gemaakten die naar Suriname gebracht zijn, zich ook belijders van het islamgeloof bevonden. De geestelijke geeft verder aan dat er tijdens de groei van de Islamitische beweging een collectief was ontstaan, genaamd The new generation. Dit leidde tot het stichten van de organisatie Thoriqul Islam. Hetgeen nu een van de poten is van de IFS. Hiernaast is met de groei van verschillende Afro-Surinaamse organisaties en de bundeling van de nazaten van de moslims onder de tot slaaf gemaakten van bijvoorbeeld de marron dorpen Koina Kondre en Brownsweg de groei nog meer gaan versnellen.

De IFS-voorzitter zegt dat ook andere groepen zich aansluiten bij de federatie. Hij geeft aan dat als overkoepelende organisatie er veel Afro-Surinamers lid zijn van de stroming. “We beperken ons niet tot de Afro-Surinamers, maar dat is waar wij zijn begonnen.” Hij verduidelijkt dat er nu een groei te merken is in het aantal Afro-Surinamer die het Islam geloof belijden, terwijl het zo is dat tijdens de slavernij er een neerwaartse trend was bij de leiders van het geloof. Dit kwam veelal doordat de mensen hun geloof niet mochten belijden en het christendom ze dus werd opgelegd.

Winti stiekempjes

Kenner van de Winti cultuur, Ernie Wolf, zegt dat de vele mensen die uit Afrika naar Suriname zijn gehaald, het Wintigeloof beleden. De verschillende culturen zijn zich volgens hem met elkaar gaan mengen tot wat er heden bekend is onder de Winti stroming. Wolf geeft aan dat het geloof veelal in taboesfeer in stand werd gehouden. Nu is er volgens hem een explosieve groei te merken bij mensen die hun roots opzoeken binnen de winti stroming.

Nu openlijk

De winti-cultuurkenner merkt op dat hij ingenomen is dat vele Afro-Surinamers nu openlijk ervoor uit durven te komen wat betreft hun cultuur. Hij verwijst ook naar de ontwikkeling dat pas na 1972 het belijden van Winti uiteindelijk uit het wetboek van strafrecht is geschrapt als misdaad. “Dan kan je even nagaan dat in feite de mensen amper veertig jaar vrij zijn in het belijden van Winti en dat is heel wat.”

Hij illustreert dat het vanuit de Europese overheersers middels het christendom zo gesteld was dat alles dat met Winti of de zwarte man te maken had ‘bijgeloof’ was. “Alles wat de zwarte man geloofde, werd in feite helemaal kapot geslagen.” De opvoeding van een individu heeft volgens Wolf ook veel te maken met hoe mensen op zoek gaan of terugblikken naar het Wintigeloof en alles daaromheen dat de zwarte voorouders hebben meegenomen.

De revolutie onder de christelijke

Wat betreft de ontwikkelingen bij de nazaten van de tot slaaf gemaakte christenen, zegt de Praeses van de Evangelische Broedergemeente Suriname, Runaldo Galant, dat na de opwekking er uiteindelijk op 17 augustus 1732 door de Zendeling besloten was om het evangelie te verkondigen onder de slaven. “De mensen hebben in herenhoed besloten zielen te gaan winnen voor het lam.”

De opwekking bracht de zendelingen, beter bekend als Hernhutters, volgens hem naar Suriname om het evangelie te verkondigen onder de slaven. Voor deze groep had je ook de Hervormden die het woord verkondigde onder de plantage-eigenaren. In deze tijd was de slavenhandel nog gaande volgens de Gallant. Het verkondigen van het woord gebeurde tijdens maar ook na de afschaffing van de slavernij. “Het is zo ook door gegaan.”

Christendom na slavernij Galant onderstreept dat na de afschaffing van de slavernij de zendelingen ook naar het binnenland zijn gegaan om het woord van God te verkondigen. “Zo zie je dat ze zijn gebleven om het Evangelie kenbaar te maken aan de mensen. Onder de creoolse gemeenschap van de periode na de afschaffing van de slavernij had je heel religieuze mensen”, geeft de Praeses aan.

Hij stelt dat het Evangelie zijn werk heeft gedaan en niet ledig teruggegaan is naar De Schepper. “Het is gaan groeien in zekere zin.” Hij spreekt van een enorme groei. De christelijke leider zegt dat de kerken een rol hebben gehad in het verkondigen van het woord. De Evangelische Broedergemeente heeft veel bij de tot slaaf gemaakten het woord verspreid. Later werd de naam veranderd in de Evangelische Broedergemeente Suriname.