Voor de gemiddelde burger kunnen de koppen in het lokale nieuws, soms lijken op een tv-serie van het genre dark humor – een van mijn favoriete genres trouwens – met wekelijkse, goed bekeken afleveringen. Niet in de minste plaats leveren de politiek, politici en de aanloop naar het electoraal oordeel van 25 mei, een bijdrage in elke aflevering.
Poetini Atompai, politie-officier, voorzitter van de Surinaamse Politie Bond, DNA-kandidaat en op zijn tijd een stevige heethoofd, zou waarschijnlijk een paar minuten langskomen, in de aflevering van deze week. Weliswaar tegen wil en dank ditmaal.
Aan alle jongemannen in het bijzonder, die overwegen de school te verlaten en een carrière in de misdaad achterna te gaan: misdaad loont uiteindelijk niet, en voor elk vak en beroep zijn scholing en ontwikkeling belangrijk. Vooral wanneer je keuzes moet maken.
Neem nou die gasten die ervoor kozen een groep mannen te beroven, waar Atompai deel van uitmaakte. Ongelooflijk! Of deze rovers behoren tot de domsten op hun vakgebied, of ze volgen het nieuws slecht en wisten gewoon niet wie Atompai was. In elk geval, nu krijgen ze het hele politiekorps, opgewonden en boos, achter ze aan. Als ik de rovers was, zou ik alles doen om me zo snel mogelijk over te geven.
Wie zeker een prominente plek zou krijgen, ook in de aflevering van deze week, is de figuur bekend als “Chan Pres”. In de eerste plaats omdat hij zo verschrikkelijk veel moeite heeft gedaan om onderdeel te worden van deze aflevering met zijn uitspraak: “Jezus zou in Suriname niet gekruisigd worden”, omdat wij Surinamers vredelievend zijn en ook de doodstraf niet kennen. Mijn hemel! Ongeacht vanuit welke hoek je dit ook bekijkt, is het een extreem domme uitspraak.
Allereerst Chan Pres, het christendom bestaat juist omdat Jezus is gekruisigd. Het was Gods wil en plan dat Jezus geofferd zou worden en sterven, zodat Hij zijn relatie met mensen, de kroon van Zijn schepping, hersteld kon worden. God vergeef hem, Chan Pres wist niet wat hij deed.
Wat? De NDP klaagt over karaktermoord?
Maar de uitspraak zelf, klopt ook niet helemaal. Zeg voor de duistere grap maar dat Jezus in Suriname niet gekruisigd zou worden. Dat Hij verraden zou worden in Suriname, is wel zou goed als tienmaal zeker. We hebben twintig-in-een-dozijn Judassen hier rondlopen. Politici en andere “voorbeeldfiguren” hebben verraad plegen, daarvoor beloond worden en het vervolgens ook nog van de daken schreeuwen, de afgelopen 20 tot 30 jaar genormaliseerd.
Nu heeft een groot deel van de burgers het overgenomen en betaald verraad plegen tot “cultureel erfgoed” verheven. Zelfs Jezus zou het waarschijnlijk ongelooflijk vinden, het aantal prominente Judas-klonen, dat bereid zou zijn geweest hem te “verkopen” aan de hoogste bieder.
Neem het maar van me aan, de producers van de Tv-serie zouden waarschijnlijk ook een verband hebben gelegd, tussen de dood van Paus Franciscus en de uitspraken van Chan Pres. Vooral ook omdat het moment van sterven van de Paus – uitgerekend tijdens het paasfeest – zo uit een filmscript gegrepen lijkt.
Stel je deze scene voor: Chan Pres doet die vreselijke, toon dove uitspraak over Jezus zijn kansen op een kruisiging in Suriname. De Paus hoort het, stoort er zich zo vreselijk aan dat hij in zijn slaap een beroerte krijgt, die leidt tot zijn hartfalen. Past precies toch? Vooral ook omdat het zo makkelijk voor te stellen is dat Franciscus, die bekend stond als de paus van de (gewone) mensen, zich waarschijnlijk enorm zou hebben gestoord aan een uitspraak als die van Chan Pres, een politicus nota bene.
De beste uitsmijter van de aflevering van deze week, zou ongetwijfeld geweest zijn het klagen van de NDP, dat zij het slachtoffer zijn van een karaktermoord campagne. Wat? De NDP klaagt over karaktermoord? Dat de NDP zo vreselijk serieus probeert te klinken over de pijn, die het zegt te voelen, is een van de beste definities ooit van dark humor.
Zijn ze bij de NDP echt vergeten dat zij, eigenlijk vanaf hun oprichting, de vreselijkste karaktermoord campagnes tegen Surinamers hebben bedacht, ontworpen en uitgevoerd? Moeilijk te geloven dat ze dat niet meer weten.
Een van de tientallen voorbeelden van het spuien van paars gif: de jarenlange, hardvochtige, meedogenloze en onmenselijke campagne, die gevoerd is tegen oud-president Ronald Venetiaan. Omdat Vene voet bij stuk hield, dat hij en de NPS nooit zouden samenwerken met de Desi, de paarse paus, is hij door jong en oud van de NDP, op de meest ongelooflijke manieren aangevallen, met als duidelijk doel: vernietiging.
Zelfs Vene’s huwelijk, met Liesbeth, was voor Desi en zijn aanhang een geoorloofd doelwit, op politieke podia. Lachen en gieren was het in Ocer. En wat te denken van die beestachtige aanval, nadat Vene’s woning door brand verwoest werd, begin juli 2003. Vanuit heel Suriname, inclusief door politieke tegenstanders, werd medeleven betuigt aan Vene en Liesbeth. Typisch Surinaams toch?
Maar de NDP had er verschrikkelijk moeite mee dat er empathie was voor Vene, hun doelwit. Dus wat deden ze vanuit het paarse kamp? Vene werd de dag na de verwoestende brand aangevallen, omdat hij, naar hun mening, Suriname te schande zou hebben gezet.
Volgens het paarse kamp had Vene schande gebracht over Suriname “omdat met de brand duidelijk was geworden dat de president van het land in een eenvoudig huis – een nette, keurige, simpele vierkamerwoning, in de middenstandsbuurt Uitvlugt – woonde”.
De NDP gebruikt zelfs dus de alom geprezen eenvoud, van het gezin Venetiaan, als wapen in de nimmer aflatende, uiterst giftige en bijna demonische karaktermoordcampagne, tegen de politicus Ronald Venetiaan.
Dus is het zo verschrikkelijk moeilijk te geloven dat de paarse gifkikkers, die door de jaren meer Surinamers kapot hebben gemaakt dan ze ooit zullen kunnen tellen, nu klagen over een karaktermoordcampagne, tegen hen gericht. Onvoorstelbaar. Niet te geloven.
Of verwarren ze bij de NDP de waarheid spreken nu met karaktermoord?
