Hoe vaak we het ook meemaken, het went nooit: het ontvangen van dede boskopu (nieuws van overlijden) over iemand die we kennen. Maar eigenlijk vaak ook als het gaat over iemand, die wij misschien niet persoonlijk kennen, maar die wel heel vaak hebben gezien of gehoord. Iemand zoals Patty, van de NPS.
Ik kende haar wel persoonlijk. Geen dikke-vrienden-elke-dag-bellen-vrienden, begrijp je. Maar wel goed genoeg dat het nieuws van haar overlijden mij een paar uur stil heeft gemaakt. Ja, ik wist, net als driekwart Suriname, dat het niet zo goed ging met haar en dat we met het ergste rekening moesten houden. En toch, wanneer het echt ophoudt – nota bene op die “jonge” leeftijd – schrik je er toch bijna altijd van.
Het lijkt alsof eenieder dezelfde ervaring had met, of indruk had van Patty: eerlijk en oprecht gestreden, voor land en volk. Ik heb hetzelfde. En dan moet uitgerekend deze “eenhoorn” zo vroeg het politieke veld ruimen en ons achterlaten met wat we zonder haar overhouden.
In elk geval, toen ik zo stil was, na het horen van het nieuws, moest ik denken aan wat een bigi sma (een ouder persoon) me ooit zei. Zij geloofde dat, aan mensen als Patty – ik bedoel mensen met een goed hart en eerlijke intenties – direct na hun overlijden, alle waarheden, die voor hun relevant zijn, geopenbaard worden. Voor Patty waren land en volk relevant.
En Patty kennende, als ze het wist en kon, zou ze terugkomen om aan haar geliefd Suriname de dingen te vertellen, die belangrijk zijn voor ons om te weten. En dat zou nu zo vreselijk goed uitkomen. Want we hebben het een en andere om ons zorgen over te maken.
Persoonlijk zou ik Patty zeker hebben gevraagd of ze al te weten was gekomen of die angstaanjagende voorspelling, van paarse Ashwin, wel waarheid gaat worden. Hij beweert dat de koers voor de US-dollar ergens tussen SRD 50 en 60 behoort te zijn. En dat het kunstmatig, door Chan en co “laag” is gehouden.
Eigenlijk probeerde Ashwin het volk te zeggen dat, als de nieuwe regering aantreed en de koers omhoog schiet, het de schuld is van Chan en niet van het nieuwe kabinet. Bij voorbaat dus. Dit houd me bezig en ik zou dus sowieso Patty hierover vragen.
Want het kan dat Ashwin de waarheid spreekt. Maar natuurlijk kan het ook gewoon zomaar dat Ashwin dat zegt, om alvast voorbereidingen te treffen om straks, wanneer zijn partij aan de macht is, nog meer massale woede en haat op te kloppen bij het volk, tegen Chan en co. Het is mogelijk toch?
En natuurlijk zou ik het niet houden op die ene vraag aan Patty. Je kent me. Ik wil zoveel als mogelijk voorbereid zijn, omdat dat ding tussen de VHP en de NDP lijkt te escaleren.
Als alleen de mensen van de NDP en de VHP het zouden voelen, zou het me geen malle M uitmaken. Maar het volk gaat het grootste slachtoffer worden.
Dus ik zou Patty ook vragen of het echt waar is dat Chan en Co nu, in de laatste dagen dat ze de sleutels van de overheid beheren, proberen een zo groot mogelijk financieel gat en maximale chaos achter te laten voor de inkomende bazen, Simons en Rusland. Ze doen het – dat roepen mensen van de NDP paniekerig – om het de komende regering zo moeilijk mogelijk te maken, om straks het land te besturen. Zo zou de VHP dus ervoor willen zorgen – volgens de NDP – dat het volk, door alle problemen, die gaan ontstaan, boos wordt op de regering en ze naar huis stuurt of ze in 2030 wegstemt.
Dat zou verschrikkelijk kwaadaardig zijn en zelfs misdadig. Want het volk gaat hieronder lijden en armoede moeten ondergaan.
Wat me wel opvalt – en daarom zou ik Patty zo graag willen vragen of ze die waarheid heeft gezien – is dat de waarschuwingen die de NDP schreeuwt, precies de dingen zijn die de VHP riep in 2020, toen ze de macht moesten overnemen van de NDP. De NDP was voor de overdracht aan het kapotslaan, riepen Chan en Co. Dat bleek achteraf ook waar te zijn, al is het voor een deel.
En natuurlijk kunnen ze nu bij de NDP herkennen wat de VHP aan het doen is, als die daadwerkelijk opzettelijk bezig zijn zoveel mogelijk schade aan te richten.
Maar dat zou ook betekenen, als je goed naar dat heel ding kijkt, dat zowel de VHP als de NDP het over en weer voor elkaar beren, en dat het geen van beiden een halve M uitmaakt dat het land achteruitgaat en dat het volk het slachtoffer is van hun verschrikkelijke sabotage-tactieken.
En als we afkijken van de afgelopen vijf jaar, moeten we dan ervan uitgaan dat de VHP, precies als de NDP, ook nog constant en op alle manieren de regering gaat aanvallen, ondermijnen, saboteren, het volk doorlopend gaat ophitsen en via sociale media gaat bombarderen met negatief nieuws. Nep en echt.
Betekent het dat we de ene ellende van vijf jaar nu gaan inruilen voor een andere, die ook minstens vijf jaar gaat duren? Nog meer rotzooi? En omdat de NPS er nu ook deel van is, zou Patty waarschijnlijk hierover al weten, als ze daadwerkelijk antwoorden heeft gekregen.
Gaat het ooit ophouden? Is ook een vraag. Gaan rivaliserende partijen en politici ooit inzien dat ze zichzelf en hun eigen mensen kwaad doen als ze denken dat ze het beren voor de “vijanden” aan de overkant?
Want de afgelopen vijf jaar heeft iedereen geleden: VHP- NPS- , ABOP-, maar ook NDP-kiezers hadden het moeilijk. Dus gaan ook VHP-mensen eronder lijden, als de VHP nu echt bezig is te vernietigen.
Wat een ultra-domme, vicieuze cirkel van opbouwen en zelfsabotage. Precies als in veel Afrikaanse landen. Precies hetzelfde. Die gasten van buiten, die ons liever zien falen dan vooruitkomen, zitten ons zeker weer eens uit te lachen.
Gaan onze leiders ooit wijs worden? Als het kon, zou ik dat zeker vragen. Want misschien heeft Patty ook dat antwoord al gezien.
Maar waarschijnlijk zou ze me hetzelfde zeggen, als een paar jaar geleden. In 2018 was het, volgens mij. Ik moest voor werk een paar dagen naar het binnenland. En omdat ik toen al heel lang wist dat ik, vanwege mijn werk als journalist, niet overal en altijd veilig was, zorgde ik ervoor dat ik bij zulke trips een willekeurig erover persoon vertelde.
Ik koos die keer voor Patty vanuit mijn WhatsApp contactenlijst, en stuurde haar een kort bericht over mijn voorgenomen trip. Niet zomaar. Ik koos die dag bewust voor Patty, omdat ik ervan overtuigd was dat, als er iets raars met mij mocht gebeuren, ze haar neus in die tori zou steken. Zij zeker wel.
Patty stuurde me niet veel later een geruststellende reactie: “Er gaat niets gebeuren. Alles gaat goed lopen”. Het stelde me echt een beetje gerust. En ze had gelijk.
Wie weet zou ze me nu hetzelfde zeggen om mijn zorgen, over de onophoudelijke en verschrikkelijk domme zelfvernietiging door onze leiders, weg te nemen.
Misschien weet Patty het al.
