De VHP-parlementariër, Radjendre Debie, is van mening dat als de gokhuizen beter worden gereguleerd en aangepakt, er sprake kan zijn van daadwerkelijke aanpak van armoedebestrijding. Dit zei Debie bij de laatste behandeling van de wetten kansspelen, Casinowet en lotterijspelen in De Nationale Assemblée.
In zijn betoog vroeg Debie zich af hoeveel van het weinige budget dat de verschillende huishoudens hebben, gaat naar kansspelen of vergokt wordt. In zijn onderzoek heeft Debie geconstateerd dat Suriname meer dan 800 betting of gokhuizen heeft. Een gokhuis zou volgens berekening van Debie minimaal srd 40.000 per dag aan geld binnenhalen. Hiervan schat hij dat SRD 25.000 al omzet gezien kan worden, weliswaar zou het bedrag in het weekend veel hoger komen te liggen. Van de meer dan 800 gokhuizen verdienen de gokhuizen gezamenlijk meer dan SRD 22 miljoen aan winsten. Op jaarbasis komt dat neer op meer dan 8 miljard, met een gemiddelde bevolkingsdichtheid van 550.000 mensen, geeft elke Surinamer bij SRD 15.000 uit aan de gokhuizen, volgens de parlementariër.
De Vereniging van Economisten in Suriname (VES) vraagt zich af hoe groot het bedrag is dat de regering vrijmaakt voor armoedebestrijding en hoeveel hiervan vergokt zal worden. De VES is van mening dat niet de sociaal zwakkeren beter van de armoedebestrijding zullen worden, maar de rijken als inderdaad deze trend van geld vergokken zich voort zal zetten.
De VES lijkt het eens te zijn met het voorstel van Debie om de sociaal zwakkeren te beschermen en de geestelijke dwang om gokken onder controle te krijgen. De tangwerking die hierbij gehanteerd dient te worden, is “ratal. En dan middels voorlichting aan de samenleving in de buurten, wijken en districten het gevaar van gokverslaving aangeven. “Arbeiders die in de ochtend bij zo’n gokhuis een bepaald bedrag hebben gewonnen, verschijnen voor die dag niet meer aan het werk”, zei Debie verder in zijn betoog.
De VHP-parlementariër is ook van mening dat argumenten dat de gokhuizen voor werkgelegenheid zorgen en omzet genereren voor de staat, ook niet lijken te kloppen. “Als al deze gokhuizen, in geval van gokhuizen 897
gebouwen, zouden investeren in productiebedrijven in de kleine industrie en agrarische productie, dan zou dit leiden tot een gezonde economie en samenleving”, zegt Debie. Integendeel leidt investeren in gokhuizen naar verslaving van de werkende klasse en vernietiging van de productie in het land. De aanpak van dit fenomeen in de samenleving is gelijk aan het in het leven roepen van een sociaal vangnet. Debie vraagt zich af of de regering het met hem eens is dat als wij dit niet fundamenteel aanpakken, elke vorm van sociale vangnet naar rijken vangnet zal gaan.
