Michael Stewart: 30 jaar toegewijde ordinatie

In een tijd waarin roeping en volharding zeldzaam lijken te worden vierde hij de afgelopen week zijn 30-jarige ordinatie jubileum, met een plechtige feestdienst in de door hem opgerichte van de Trinitatis Lutherse Kerk aan de Weidestraat.

Van klokkenluider tot kerkleider

Wat begon als een jeugdige passie in de wijken van De Boerbuiten, groeide uit tot een levenslange toewijding aan geestelijke verzorging, theologisch onderwijs, militair pastoraat en sociaal-maatschappelijke betrokkenheid. “In de Boerbuiten werd er elke maandag Bijbelclub gehouden. Ik was nog heel klein, maar ik vond het geweldig als eerste aanwezig te zijn, want ik mocht die bel pakken en in de buurt rondgaan om de kinderen op te roepen ‘tingeling …tingeling…’ Als kind ben je altijd opgewonden als je bepaalde dingen mag doen. En als ze die bel hoorden zag je ze van overal komen.”

Hij was altijd heel flink op de Bijbelschool, maar had er nooit aan gedacht dominee te worden. Hooguit evangelist, om mensen tot de Heer leiden. Ook het jeugdkamp van de Stadszending droeg bij aan de vorming van zijn eerste geestelijke fundament. Het besluit toch leider van een kerk te worden kwam tot het als jongeman in de Evangelisch Lutherse Kerk. “Die liet altijd missionarissen uit het buitenland komen om pastoor te zijn. Daar sprak de Heer mij over aan, van waarom niet een kind van het lokale huis? Zodoende ben ik in die Bediening gegaan om herder te zijn van de gemeente om die te brengen naar grotere hoogte.”

Op zestienjarige leeftijd werd hij door Carl Breeveld tot de Heer geleid. Kort daarna was hij medeoprichter van de Jesus Students Junior en actief in het hoofdbestuur van de Jesus Students. Hoewel hij was gedoopt in de Evangelisch-Lutherse Kerk, besloot hij actief te worden in het jeugdwerk van deze gemeente. Op achttienjarige leeftijd werd hij al bevestigd als lekenpredikant. Zijn theologische vorming bracht hem van het Studie- en Vormingscentrum van de EBGS naar de University of the West Indies in Jamaica, met verdere specialisaties in de Verenigde Staten. Hij behaalde onder andere een

Doctor of Ministry aan Columbia Theological Seminary in Atlanta en werd lid van de Association of American Pastoral Counseling.

Pluspunt tegelijkertijd minpunt

In 1995 werd hij geordend als predikant van de ELKS. Hij diende in diverse gemeenten, waaronder de Bethlehemkerk, de Pauluskerk en de Maarten Luther Kerk. Later richtte hij de Trinitatis Lutherse Kerk op, waar hij tot op heden voorgaat. Dit laatste was tegelijkertijd een hoogte- als dieptepunt vertelt hij. “Ik ben er weggegaan, want er waren verschillen van mening. Ik had een andere inzichten ten aanzien van het leiden van een kerk, en ik voelde me toch geroepen om te gaan doen wat de Here mij zei te doen, en heb toen deze gemeente opgericht. Ik ben nu zelfs bezig met een tweede gemeente en dat is voor mij toch een mooi hoogtepunt.”

Zijn droom was douaneambtenaar te worden. Uiteindelijk sloot hij zich bij een andere gewapende macht aan: het Nationaal Leger. Daar onderscheidde Stewart zich als militair geestelijke: aalmoezenier. Sinds 1999 diende hij bij het Nationaal Leger, waar hij opklom tot de rang van luitenant-kolonel en als hoofd van Personeelszorg fungeerde. Internationaal was hij jarenlang actief in het bestuur van de Caribbean Military Christian Leaders en werd hij in 2016 onderscheiden met de prestigieuze Military Achievement Award in South Dakota. Daarnaast is hij oprichter van het Maarten Luther Counseling Center, docent aan verschillende opleidingen, actief in sociaal werk via o.a. Lotjeshuis en Radio & TV Shalom, én ondernemer.

“Ik heb me verder laten scholen, heb postgraduate studies gedaan en ben gedoctoreerd, omdat ik altijd het beste wat ik had, wilde geven. Ik heb mijn talenten daarom op die manier ontwikkeld om het beste te geven.” Zijn ondernemerschap leidde tot de oprichting van een kerkkeuken, een beveiligingsbedrijf en momenteel de ontwikkeling van een retraite- en recreatieoord nabij Pikin Saron.

Het 30-jarig jubileum van Ds. Dr. Stewart markeert niet alleen een indrukwekkende carrière, maar vooral een leven dat onvoorwaardelijk in dienst staat van God en de samenleving. “We zijn een nog jonge, groeiende gemeente die de nood in de Surinaamse gemeenschap wil helpen lenigen. Aan de samenleving wil ik als dienstknecht van de Here meegeven: ‘no lus’ Gado, suma doe dati o kis’ probleem, vroeg of laat zul je in de problemen komen. God is onze hulp, en we moeten altijd die hulp van Hem verwachten. En niet alleen de burgers, maar met name onze politieke leiders!”