Wij publiceerden het eerste deel van dit tweeluik een week geleden, zondag 30 november. De bedoeling was om onderbouwd aan te tonen hoe bondscoach Stanley Menzo Natio heeft ondermijnd in zijn pogingen om zich rechtstreeks voor het WK van volgend jaar te plaatsen. Een paar uur na publicatie van deel 1 stapte Menzo op.
De twijfel was of het nog zin had, of nuttig was om deel twee te publiceren. Dat Menzo zo snel na publicatie van deel een vertrekt, is voor veel personen die deze zaak volgen een teken dat hij op geen enkele manier kon tegenspreken of weerleggen, de conclusie dat hij Natio saboteerde, ondermijnde en daarbij ook leugens verkondigde. In het verlengde daarvan: Menzo kan de conclusie dat hij de hoofdverantwoordelijke is voor het mislopen van directe plaatsing niet weerleggen.
Het doel van het artikel was dus om aan te tonen dat Menzo in de eerste plaats ongeschikt was om coach van Natio te zijn, als hoogst onbetrouwbaar bestempeld moest worden en zo snel mogelijk zou moeten vertrekken. En dat gebeurde, note bene, veel sneller dan wij zelfs rekening mee hadden gehouden. Gelukkig ook, gezien tegen de achtergrond van de troostprijs, een plaats in de play-offs, die Natio overhield aan alle gehossel, hoop en hype.
Want ondanks Menzo de nederlaag tegen Guatemala “regisseerde”, verloor Suriname niet alles op 18 november. Vanwege het doelsaldo kreeg Natio de herkansing. Die houdt concreet in dat Suriname in maart, tijdens de FIFA play-offs, moet winnen van eerst Bolivia en daarna Irak om het WK alsnog te halen.
Tegen de achtergrond van die herkansing is het dus belangrijk dat de door Menzo opgeklopte winden rond Natio gaan liggen. En hoewel het van belang is om te weten wat voor saboterende dingen Menzo allemaal heeft uitgespookt, is het misschien nog belangrijker dat hij nu niet meer bij Natio zit en dat wij onze blikken kunnen richten op de nabije toekomst.
Daarom kiezen wij ervoor om in deel twee alleen nog een lijst te publiceren van de verschillende gevallen van zelfsabotage en ondermijning door Menzo en enkele van de leugens en tegenstrijdigheden die hij verkondigde.
Eerste keer
De eerste keer dat Menzo beslissingen neemt die raar overkwamen of haaks staan op gangbare voetballogica, was in de Nations League-thuiswedstrijd van oktober 2024, tegen Costa Rica. Deze ontmoeting is belangrijk in verband met plaatsing voor de 2025 Gold Cup. Suriname mag in elk geval niet verliezen.
Met een kwartier te gaan, bij een stand van 1-1, is aanvoerder van de avond Dion Malone, de controlerende middenvelder die ook meehelpt in het centrum van de verdediging, doodmoe. Malone wenkt meermaals naar de reservebank en vraagt om gewisseld te worden. Maar hij wordt genegeerd door Menzo en in de wedstrijd gehouden, tot ergernis van Malone zelf. Gelukkig gaat er niets fout en eindigt het gelijk: 1-1.
Gevraagd waarom hij geen wissel pleegde, geeft Menzo aan dat hij in het algemeen niet graag wisselt. Die bewering van Menzo zou nog een ding worden. Omdat Suriname en Costa Rica respectievelijk als eerste en tweede eindigen in de groep, gaan zij door naar de kwartfinale van de Nations League, seizoen 2024-25.
Suriname krijgt in de kwartfinale van de Nations League Canada als tegenstander, voor een tweeluik in november. In de thuisontmoeting, waar veel belangstelling voor is, zet Menzo onder andere Djevencio van der Kust neer op het middenveld. Het wordt snel duidelijk dat het middenveld van Suriname geen vuist kan maken.
Met name Van der Kust kan het werk en niveau, maar vooral de druk, niet aan. Maar Menzo houdt hem wel tot en met minuut 70 in de wedstrijd. Omdat Surinames middenveld niet of nauwelijks functioneert, kan de aanvalslinie niet gevoed worden.
Het zou de eerste keer zijn dat het bij fans en critici opvalt dat Menzo de veel sterkere middenvelder Emmanuel Pherai passeerde en de fysiek en mentaal duidelijk minder potentiële Van der Kust in de basisselectie opnam. Pherai komt in de eerste ontmoeting tegen Canada pas rond minuut 85 invallen. Suriname verliest met 0-1.
Ondanks het zo pijnlijk duidelijk was dat Van der Kust het niveau niet aankon thuis tegen Canada, mag hij bizar genoeg van Menzo weer in de basis beginnen in de uitwedstrijd. In die ontmoeting zakt Van der Kust direct na het eerste fluitsignaal door het ijs, wat het middenveld en de verdediging van Suriname opzadelt met een handicap. Hij wordt in de rust gewisseld, wanneer Suriname al met 2-0 achterstaat. Pherai krijgt die avond nul speelminuten.
Suriname plaatst zich voor de 2025 Gold Cup, via een tweeluik play-off tegen Martinique in februari. Er zijn veel afwezigen bij Natio. In beide ontmoetingen krijgt Pherai, die zelf terugkomt van een blessure, telkens 30 minuten speeltijd. In beide duels wordt duidelijk dat Natio met meer energie en drang speelt wanneer Pherai in het veld staat. Hij voegt iets toe. Natio wint beide partijen met 1-0, en Pherai scoort het doelpunt in de uitwedstrijd.
In juni plaatst Suriname zich voor de laatste fase WK-kwalificatie, door thuis met 1-0 te winnen van Puerto Rico en daarna met 1-1 gelijk te spelen, uit tegen El Salvador. Een paar dagen na het gelijkspel tegen El Salvador begint de Gold Cup.
Gold Cup
De rare, zelfsaboterende keuzes van Menzo zouden tijdens de Gold Cup goed op gang komen. In de eerste Gold Cup-ontmoeting, tegen Costa Rica, komt Natio snel op een 2-0 achterstand, maar weet voor de rust een tegentreffer te maken, waardoor er nog hoop is. Twintig minuten na rust komt Suriname in een verrassende wending op een 3-2 voorsprong. Maar meer nog, Natio neemt het spel over en dringt Costa Rica terug.
Opvallend genoeg pleegt Menzo in die fase twee onnodige offensieve wissels, waarmee hij Natio’s aanvallende kracht eruit haalt. Daardoor kan Costa Rica onder de druk uitkomen en zelf weer aanvallen. Vooral het feit dat Menzo, die eerder had beweerd niet van wisselen te houden, onnodig spelers uit het spel had gehaald, was opvallend.
En aan de andere kant, met nog 15 minuten te gaan, is het duidelijk dat aanvoerder Malone, die als centrale verdediger speelt, leeg is en gewisseld moet worden. Maar Menzo houdt Malone vreemd genoeg in de wedstrijd, waardoor Natio het defensief steeds lastiger krijgt. Uiteindelijk gaat het fout bij Malone, waardoor Costa Rica met 4-3 wint.
Na de ontmoeting zijn verschillende spelers ontevreden over Menzo’s wisselbeleid, wat voor irritatie zorgt. Een van de dingen waar veel fans over vallen, is dat Menzo middenvelders Pherai en Jean-Paul Boëtius geen speeltijd had gegeven, terwijl die met hun manier van spelen wel iets degelijks hadden kunnen toevoegen.
In de tweede Gold Cup-ontmoeting, tegen Mexico, gaat Suriname met 2-0 ten onder. Menzo lijkt zich de kritiek op zijn wisselbeleid te hebben aangetrokken. Malone wordt rond minuut 60 eruit gehaald en Pherai en Boëtius krijgen een halfuur speeltijd. Maar Natio kan het tij niet meer keren.
In de laatste Gold Cup wedstrijd, tegen de Dominicaanse Republiek – Natio kan de volgende ronde niet meer halen – zou Menzo weer van zijn rare zijde laten zien. Eerste linksback Ridgeciano Haps krijgt rust. Van der Kust mag in zijn plaats starten op de linksbackpositie. Menzo laat de op papier sterkere en betere Yannick Leliendal op de bank.
Van der Kust oogt zenuwachtig en gespannen en is een kwetsbaarheid in de verdediging, maar mag van Menzo meer dan 60 minuten meedoen. Leliendal komt uiteindelijk voor Van der Kust invallen voor zijn Natio-debuut, samen met Pherai. Het verschil is meteen duidelijk. Natio oogt stabieler, dynamischer en scherper en Leliendal maakt indruk. Het duel eindigt in 0-0. Veel fans laten op sociale media hun ongenoegen blijken over Menzo’s beslissing om in het toernooi Pherai, Leliendal en Boëtius weinig speeltijd te gunnen.
WK-kwalificatie
Na de Gold Cup maakt Suriname zich op voor de derde en laatste ronde WK-kwalificatie in Groep-A met verder Panama, El Salvador en Guatemala. Die reeks begint in september.
De eerstvolgende opvallendheid, als het gaat om Menzo’s rare beslissingen, komt in de eerste ontmoeting, thuis tegen Panama. Vaste linksback Haps is afwezig vanwege een blessure. Menzo kiest voor Van der Kust in de basis, in plaats van Leliendal, waarvan alle critici van mening zijn dat hij veel stabieler en sterker oogt. Van der Kust is aanvallend iets beter dan in voorgaande duels, maar verdedigend is hij een kwetsbaarheid waar Panama op inspeelt. Leliendal krijgt nul speelminuten van Menzo. Maar het eindigt uiteindelijk 0-0.
In de tweede ontmoeting, uit bij El Salvador, zou Menzo’s handelen deel van het middelpunt van het verhaal worden. In de 70ste minuut, bij een stand van 0-1 voor Suriname – terwijl de spelers en staf van Natio racistische aanvallen van de fans van het gastland ondergaan – nota bene in een fase dat de tegenstander steeds verder teruggedrongen wordt, pleegt Menzo, die vaker had beweerd niet van wisselen te houden, drie wissels tegelijk.
Middenvelder Jean-Paul Boëtius, die in de basis was gestart en een belangrijk aandeel heeft in Suriname’s overwicht op dat moment, wordt, tot woede van Boëtius zelf, gewisseld door Menzo. De twee andere wissels zijn defensieve wissels, terwijl het altijd een risico is om in lastige ontmoetingen twee of meer verdedigende wissels tegelijk te plegen. Zolang het kan, moeten defensieve wissels verspreid gebeuren.
Binnen drie minuten na de wissels van Menzo maakt El Salvador gelijk. Gelukkig weet Natio zich te herpakken en maakt Dhoraso Klas alsnog de winnende in minuut 81.
Het zou de eerste keer zijn dat uit televisiebeelden, direct na het laatste fluitsignaal, subtiel de indruk zou ontstaan dat er niet veel warmte is tussen Menzo en ten minste een deel van de spelersgroep. Maar het belangrijkste na de zege op El Salvador is wel: Natio leidt zijn groep.
De derde ontmoeting, thuis tegen Guatemala, zou nog meer vragen oproepen over Menzo’s keuzes en motieven. Naar aanleiding van de knappe uitzege op El Salvador en de eerste plaats in Groep-A is er enorme belangstelling vanuit de gemeenschap en fans. Terecht wordt ervan uitgegaan dat Suriname Guatemala kan verslaan om zijn koppositie te verstevigen.
Opvallend: Leliendal krijgt geen oproeping van Menzo, maar Van der Kust wel. Van der Kust had toen al een paar wedstrijden geen speeltijd meer gekregen bij zijn club Heracles in de Nederlandse Eredivisie, terwijl Leliendal vrijwel elke minuut van elke wedstrijd had gespeeld bij zijn club Volendam, in dezelfde competitie.
Schofferen
Drie dagen voor de thuiswedstrijd tegen Guatemala melden zich drie debutanten: Djavan Anderson, Jay-Roy Grot en Djenairo Daniels, en Tjaronn Chery, die zich na een paar jaar weer beschikbaar had gesteld. Fans hopen op een herhaling van de vertoning uit tegen El Salvador.
Maar Menzo breekt een reeks van ongeschreven regels en de harten van Natio fans, wanneer duidelijk wordt dat hij het team, dat het zo goed had gedaan een maand eerder tegen El Salvador, uit elkaar had gehaald en twee van de debutanten en Chery had opgenomen in de basisselectie.
Boëtius, die tegen El Salvador nog zo belangrijk was voor het team, wordt zonder dat daar aanleiding voor is op de bank gehouden door Menzo. Spits Vlijter, Natio’s topscorer aller tijden, wordt door Menzo zelfs gegradeerd tot derde keus, achter twee van de debutanten. Een ergere schoffering van een stonfutu als Vlijter is bijna niet mogelijk.
Uit het spel wordt duidelijk dat Menzo’s aanpassingen verkeerd uitwerken. Natio heeft tweederde balbezit, maar kan moeilijk tot kansen komen. Ondanks het niet loopt, verandert Menzo in de rust niets aan het spel. In minuut 75 gaat Haps opzichtig in de fout, waardoor Guatemala 0-1 kan scoren.
Menzo brengt pas in minuut 85 Boëtius in het spel, samen met aanvaller Virgil Misidjan. Dit tweetal zorgt er samen voor dat Suriname in minuut 93 alsnog gelijk kan maken. Na afloop probeert Menzo een bizarre verhaallijn te introduceren om het gelijkspel goed te praten: “Soms moet je heel blij zijn met een gelijkspel”, zegt hij.
Deze uitspraak zet kwaad bloed bij een deel van de Natio-fans, die Menzo ervan beschuldigen dat hij met deze woorden een verliezersmentaliteit propageert. Fans zijn vooral geërgerd omdat Natio, door Menzo’s onnodige en onlogische aanpassingen aan de basisselectie, twee kostbare punten was misgelopen.
Vier dagen na het gelijkspel tegen Guatemala speelt Natio knap 1-1 gelijk uit bij Panama. Opvallend is dat Menzo voor de ontmoeting Guatemala onnodige aanpassingen pleegde, maar dat hij dat team dat zo moeizaam speelde in die ontmoeting, nauwelijks veranderde voor de ontmoeting tegen Panama, de sterkste tegenstander in de groep.
Gelukkig Chery, die erg had gesukkeld onder de druk tegen Guatemala, speelt sterk en levert de assist voor Natio’s vroege voorsprong tegen Panama. De thuisspelende ploeg creëert meer kansen dan Suriname, maar kan pas in blessuretijd met veel geluk gelijkmaken.
Na afloop blijkt dat Suriname na de vierde ontmoeting nog steeds op plek een staat in Groep-A en de beste papieren had behouden om het rechtstreekse ticket naar het WK te grijpen. Maar door het gelijkspel, thuis tegen Guatemala, heeft Panama, dat vier dagen eerder won van El Salvador, kunnen inlopen en heeft dan net als Suriname zes punten.
Nog meer
Op 13 november speelt Natio thuis tegen El Salvador, zijn vijfde en voorlaatste wedstrijd van de derde ronde WK-kwalificatie. De hype in heel Suriname is vet en het Essedstadion is, ondanks de SVB honderden meer zitplaatsen liet construeren, tjokvol. Menzo laat het basisteam, dat gelijkspeelde tegen Panama, voor het grootste deel intact. Suriname wint overtuigend met 4-0 en het wordt een waar feest samen met de supporters.
Na afloop gebeurt er wel iets waarmee Menzo bijna eenieder weet te belazeren. Na het laatste fluitsignaal vieren de spelers feest met de uitzinnige supporters. Menzo loopt op een gegeven moment weg en trekt zich terug. Als hem op de persconferentie gevraagd wordt waarom hij zich afzonderde, zegt Menzo dat hij het emotioneel even moeilijk had, mede vanwege alle kritiek waar hij mee geconfronteerd was geworden.
Menzo weet medeleven te wekken met zijn uitspraak en krijgt zelfs een daverend, maar wel erg ongepast applaus van onder andere mensen uit de media.
De waarschijnlijke, echte verklaring voor waarom Menzo na afloop van de wedstrijd wegliep en zich afzonderde: hij wilde voorkomen dat het publiek en televisiekijkers zouden kunnen constateren dat er weinig warmte is tussen hem en de spelers, die hem bijna allemaal negeren.
De sterren staan wel nog in ons voordeel. Na duel nummer vijf staat Suriname nog steeds eerste in zijn groep, met negen punten, evenveel als Panama, dat zijn vijfde ontmoeting, uit bij Guatemala, won met 2-3. Dat betekent dat Guatemala al uitgeschakeld is en dat Natio simpelweg moet winnen in zijn laatste duel en daarbij het plus-drie doelsaldo-voordeel op Panama moet zien vast te houden.
Maar Menzo saboteert schaamteloos Natio’s kansen op een uitoverwinning, door het basiselftal op vier plaatsen te wijzigen: geheel onnodig en erg funest voor de teamgeest. Suriname gaat met 3-1 ten onder, terwijl Panama thuis wint. Panama pakt het rechtstreekse ticket en Suriname moet proberen via de play-offs in maart alsnog het WK te bereiken.
In de uren na de wedstrijd probeert Menzo, via de media, met leugens en misleidingen de schuld van het mislopen van directe plaatsing voor het WK te schuiven in de schoenen van de spelers. Bij voorbaat probeert hij daarmee, lijkt het, de schuld van zich af te schuiven.
30 november: Key News.sr publiceert deel een (1) van de analyse Dick Advocaat en Curaçao: “eEerste stukken bewijs van Menzo’s (zelf-)sabotage, misleidingen en leugens”. Een paar uur later stapt Menzo per direct op als bondscoach van Natio. Na zijn vertrek groeit algemeen de verdenking dat Menzo Suriname bewust heeft gesaboteerd, als onderdeel van een groter plan.
