Er zullen oplossingen bedacht moeten worden voor de praktische problemen die komen met het samenbrengen van spelers die lokaal actief zijn en in Nederland wonen, in nationale (jeugd)selecties van Suriname. De technische staf van de U17 nationale ploeg had slechts vier dagen om met negen spelers uit Nederland en tien uit Suriname, die elkaar daarvoor niet kenden, een team te smeden. Dat is, waar ook ter wereld, een bijna onmogelijke opgave.
De tweede helft van Suriname ‘s laatste groepswedstrijd, tegen El Salvador, heeft een indicatie gegeven dat er simpelweg meer tijd nodig was om de spelersgroep tot een eenheid te smeden. Mogelijk gedreven door het besef in de rust dat de kansen, om de volgende ronde te bereiken snel uit het zicht aan het verdwijnen waren – de nummers één tot en met drie zouden doorgaan naar de knock-out fase – probeerde de ploeg na rust zichzelf aan te jagen om te proberen alsnog iets uit het vuur te slepen. De intenties en de wil waren aanwezig, maar de routine en de automatismen, die nodig zijn voor een team om van een achterstand terug te komen, ontbraken. Het grootste gemis daarbij was mogelijk wel het niet hebben van een bewezen emotionele en mentale leider binnen de groep en op het veld.
In bepaalde gevallen kan een coach die leidersrol op zich nemen. Maar in dat geval moet die tenminste de spelers kennen en een band met ze hebben opgebouwd. Dat was dus niet het geval bij de U17 selectie, waardoor de coach Aldrin de Baas en zijn assistent Johan Vorswijk, weinig invloed konden uitoefenen vanaf de zijkant. Suriname verloor alle drie groepswedstrijden en eindigde op de vierde plaats, ondanks er duidelijke tekenen waren dat de spelersgroep voldoende talent bezat.
Speelwijze ontwerpen
Een ander gevolg van de veel te korte voorbereidingstijd was dat de coaches het team geen identiteit konden helpen vinden. Coaches hebben vaak een eigen plan of idee over hoe zijn een team willen laten spelen, maar de uiteindelijke speelwijze wordt, in praktijk, sterk bepaald door het type speler dat ter beschikking is. Middels oefenwedstrijden kunnen coaches inzicht krijgen in hoe elke specifieke speler in elkaar zit en functioneert en hoe al de verschillende types – elk met hun eigen sterke kanten en zwakheden – zodanig te laten spelen dat zij elkaar kunnen ondersteunen, aanvullen en versterken.
Die kans hebben de Baas en Vorswijk niet gekregen. De voorbereidingen met de lokale spelers begonnen weliswaar in november 2022, maar de spelers uit Nederland waren pas op 6 februari beschikbaar. Suriname moest op 12 februari al zijn eerste ontmoeting spelen. In de vier dagen voor vertrek naar Guatemala. Dit probleem van te weinig voorbereidingstijd heeft ook een rol gespeeld in 2022 bij Natio Uma, de nationale vrouwenselectie en de U20 jongensploeg, die beiden bestonden uit lokaal actieve voetballers en spelers uit Nederland.
Meerwaarde
Het relatief laat beschikbaar krijgen van de U17 spelers uit Nederland komt vooral omdat hun clubs ze niet eerder vrij konden of wilden geven omdat zij hun talenten zelf nodig hadden voor competitiewedstrijden. Maar, onder zulke omstandigheden, zijn de nationale selecties van Suriname steeds de grote verliezers. Daar moet een oplossing voor worden bedacht. En het is niet slechts aan de SVB gelegen om deze oplossingen te vinden. De clubs in Nederland moeten ook meewerken, ook omdat zij zelf voordeel kunnen hebben aan het meespelen van hun talenten in jeugdselecties en toernooien. Het helpt zulke spelers te groeien en daar kunnen clubs zeker ook hun voordeel mee doen. Centrale verdediger Yamano Olfers – hij speelde niet mee in de laatste groepswedstrijd tegen El Salvador – is een goed voorbeeld. Olfers is een belangrijk talent bij zijn club Telstar maar, hij heeft nu laten zien dat hij zijn niveau en manier van spelen ook bij de nationale selectie van Suriname, onder minder gunstige omstandigheden, kon brengen. Zo een speler zou over vier tot vijf jaar, veel geld kunnen opleveren voor de club die hem opleidde.
Beelden en analyses
Een ander praktisch aspect waar de SVB zich mee bezig moet houden is het verzamelen van informatie en beelden van spelers die geselecteerd zijn of kunnen worden, indien dat materiaal er is. Van slechts één of twee spelers had de technische staf van de U17 nationale selectie beelden ontvangen. Indien er geen beelden zijn, moet de SVB het regelen dat er opnames worden gemaakt. Een ander alternatief is om de bondscoach, of tenminste zijn assistent, in staat stellen de spelers in Nederland te analyseren, tijdens trainingen en wedstrijden met hun clubs. Maar, ook gesprekken met de coaches van de clubs, die doorgaans wel weten hoe een specifieke het best in te zetten, zijn belangrijk. Het slechts ‘samen smijten’ van spelers – ook al zijn zij opvallende talenten bij clubs als Ajax en Utrecht – en de groep geven aan een coach, is niet genoeg. De SVB zal ook middelen en mogelijkheden moeten produceren om het samenvoegen van voetballers uit de twee Surinaamse werelden te laten uitmonden in succes en vooruitgang.
Foto: Centrale verdediger, Yamano Olfers (van Telstar), was ongetwijfeld Suriname’s beste speler tijdens het 2023 Concacaf U17 kampioenschap. (Foto:First2Productions/Arny Belfor)
