De geschillen tussen de coalitiepartijen ten aanzien van gronduitgiftebeleid hebben volgens gewezen VES-voorzitter Winston Ramautarsing te maken met concurrentie.
Hij stelt dat de taferelen die zich tussen de twee grote partijen ontwikkelen, veelal te maken hebben met het feit dat beide politieke organisaties dezelfde gronden willen hebben en dus daarom in zwaar conflict zijn met elkaar. “Als jullie beiden slechte dingen willen doen en jullie concurreren elkaar zeg ik, jullie bekijken het maar.”
De econoom zegt dat er eerder aan het parlement is gevraagd om samen te kijken naar het gronduitgiftebeleid. De VES richtte enkele maanden geleden een brief naar de Nationale Assemblee, om de regering aan te spreken op het grondbeleid. “Ik heb ze niet gezegd wat zij moeten doen. Ik heb gezegd laten wij kritisch ernaar kijken.” Behalve een gronduitgifte stop heeft de VES aangegeven dat het beleid voor grond moet worden herzien. De Vereniging van Economisten is van mening dat gronden die zijn aangevraagd voor agrarische doeleinden ook daarvoor gebruikt moeten worden en niet verkocht kunnen worden voor verkavelaars.
Ramautarsing zegt dat het de bedoeling was om na vier maanden al een goede wetgeving te hebben als er met het idee van de VES was gewerkt, maar de president gaf geen gehoor. Hij stelt dat een jaar hierna een ander schandaal ter sprake kwam waarbij de president ook was gevraagd aan het parlement om met de volksvertegenwoordiging te praten als het staatshoofd niet wil.
Wat betreft grondconversie zegt de econoom dat gronden die bestemd zijn voor de productiesector, niet weggeven moeten worden. Hij benadrukt dat personen na verloop van tijd niet moeten kunnen zeggen dat zulke percelen van hun zijn en zij kunnen doen wat zij willen hebben met deze lappen grond. “De grond heeft een cultuurplicht. Het is bedoeld voor productie. Anders moet het niet voor productie zijn aangewezen.” De wetenschapper zegt dat een verstandige regering na verloop van tijd de grond kan afpakken als die niet in cultuur gebracht is. Dit om aan een andere behoeftige te geven die dat wel wil doen.
Ramautarsing zegt dat het corruptie is als je grond geeft aan iemand die het kan doorverkopen. Hij noemt voorbeelden zoals het Sabaku project corruptie waar terrein is doorverkocht voor duizenden euro’s. “Je krijgt zoveel duizenden cadeau.” De econoom zegt dat het juist goed is dat de overheid aan eenieder grond geven wil, maar het niet voor corruptieve doeleinden gebruikt moet kunnen worden. Hij stelt dat het daarom ook niet verbazingwekkend is dat ook de parlementsleden een stuk grond willen.
