Immigratievieringen blijken niets meer dan navelstaarderij en destructief te zijn

Al die immigratievieringen, Hindostanen, Javanen, Chinezen en binnenkort dogla’s (?), helpen totaal niet bij de natievorming en het concentreren op Suriname. De Afro’s vieren geen immigratie, maar vieren de afschaffing van slavernij. Ieder heeft dus een eigen “ding” in Suriname. Het land is verkaveld tot op postzegel niveau, verdeeld naar etniciteiten en geloofsstromingen en sinds kort is er ook extra nadruk op nieuwe denominaties van inheemsen en groeperingen onder de boslandcreolen.

Die “verkaveling” werkt verwoestend op de ontwikkeling van het land. Suriname komt geen stap verder, broko parnassie na 50 jaar onafhankelijkheid, omdat de “postzegels” elkaar niets gunnen en vaak wentelen in eigen “gemeenschap” en niet willen samenwerken.
Suriname heeft nog steeds geen een volk, het land is bevolkt door denominaties van een omvang van een postzegel. En dan is het wrang en zelfs tot het idiote aan toe, dat men steeds die verkaveling belicht en jaarlijks met de immigraties dat ook nog benadrukt. Hoe ver moet je terug in de tijd? Moet je ook 1492 herdenken of vieren en Columbus bedanken dat die Suriname (Amerika) heeft ontdekt? Wat is de waarde van dat herdenken en of vieren? Het blijkt zinloos te zijn omdat men er niets uit leert ondanks de mooi-weer-verhalen en ingestudeerde teksten.

Hindostaanse immigratie

Op 5 juni werd door de Hindostanen, let op de schrijfwijzer de ‘o’ zonder een ‘e’ dus geen Hindoestanen maar Hindostanen, 150 jaar immigratie gevierd of herdacht in zowel Suriname als in Nederland. Dit herdenken is niks anders dan navelstaarderij, want wat voor nut heeft het om elk jaar op 5 juni bij iets stil te staan als blijkt dat je er toch niks van hebt geleerd. Wat wordt dan op die 5 juni precies gedaan: herdenken of vieren?
• Wat wordt herdacht: was het een “ramp” of “drama” dat de Hindostanen India hadden verruild door Suriname? In dat geval geef je dan blijk dat je niet blij bent dat je in Suriname bent en dus dat Suriname niet echt jouw land is?
• Wat wordt gevierd: blij dat de Hindostanen India hebben verlaten en voor het beloofde land hebben gekozen? In dit geval is het vreemd dat de Hindostanen vooral dan met 1 been in India blijven leven.        • Waar heeft de diaspora voor gekozen? Voor Nederland en dan met 1 been in Suriname en 1 been in India?

Als je na 150 jaar nog tijd en geld moet besteden aan dat moment van aankomst in Suriname, dan ben je 150 jaar lang nog steeds met 1 been in India en dat belemmert het mentaal vestigen in en focussen op Suriname. In dat opzicht is het ook heel bizar, tegen het idiote aan, dat de Hindostanen in Nederland ook de exodus uit India herdenken of vieren, terwijl zij niet eens stil staan bij hun eigen exodus uit Suriname naar Nederland. Wordt hiermee dan bevestigd dat het maar een ritueel dansje is en 5 juni niks anders is dan een mooi-weer-show opvoeren?

De hele immigratieviering, zowel in Suriname als in Nederland, is niets anders dan blijven hangen in vertunneld denken en doen, met herhalingen van een oud concept met culturele uitingen die doorspekt zijn met dertien-in-een-dozijn sjabloon-teksten zoals “wij moeten aan onze voorouders respect betuigen voor de offers die zij gebracht hebben”. Dit soort teksten en varianten hiervan zijn afgelopen dagen door heel veel prominenten in de Surinaamse gemeenschap uitgesproken.

Hoe bizar kan het zijn dat men in het hier-en-nu totaal geen respect voor elkaar heeft, ook niet eens voor de ouders die nog in leven zijn, maar zich wel druk lijken te maken over de voorouders van 150 jaar geleden. Wie houdt hier wie voor de gek? En die voor-de-gek-houderij kost ons miljoenen per jaar aan gemeenschapsgeld.

Hoe bizar is het dat Hindostanen na 150 jaar nog steeds geen respect naar elkaar kunnen opbrengen, want de meeste vieringen en festiviteiten worden “gegijzeld” door 1 geloofsstroming, de Hindoes, en daarmee wordt de Hindostaanse cultuur gewoon synoniem gemaakt met het Hindoegeloof. En let wel, geen “hond” die daarop let en openlijk dat gedrag en het denken aan de kaak stelt. Hoezo respect tonen naar elkaar? Hoezo beschaving overdragen naar de jonge generatie? Welke beschaving en waarden en normen? Die van minachting? Die van disrespect?

Voor de niet-Hindostanen een korte toelichting, een intermezzo:
De Hindostanen die uit India kwamen zijn van 1 etniciteit, maar met verschillende godsdiensten. Er is veel naslagwerk achtergelaten door de heer Jnan Adhin op dit punt. Een van de punten die hij benadrukte was de schrijfwijze van het woord HINDOSTANEN, met een O en niet met OE. Daarmee wilde hij aangeven dat Hindostanen de nazaten zijn van de Indiërs die naar Suriname zijn gekomen en dat zijn dus Hindoes, Moslims, Christenen en zelfs ongelovigen. Hij benadrukte dat het goed is om daarop te letten om zo meer respect voor elkaar te hebben en te tonen. De fout kan immers snel gemaakt worden dat men het Hindostaan zijn vereenzelvigt met het Hindoe zijn en dat daarmee de andere gelovigen tekort worden gedaan.

Hoe wrang en bizar was het dat de President zelf die blunder van verhaspeling begaat. Of was het geen blunder maar de ware aap die uit de mouw was gekomen?
De President schreef op zijn eigen FB “…, maar meer in het bijzonder de Hindoe broeders en zusters …” Nadat enkele moslims zich hadden verbaasd hierover heeft de President uren erna de tekst aangepast, maar dan nog steeds met de verhaspeling “…Hindoestaanse broeders en zusters …” .
Als hij zelf het verschil niet kent en niet maakt, maar vervolgens een paar dagen continue praat over eenheid, samen en nog een paar van de dertien-in-een-dozijn sjabloon-teksten, dan wordt het toch al duidelijk dat de immigratieviering niks anders is dan navelstaarderij.
Als de organisaties waarvan de voormannen bij elke camera ingestudeerde sociaal wenselijke, doch totaal onbetrouwbare teksten uitslaan en vervolgens alle evenementen laten “gijzelen” door geestelijken van het Hindoegeloof, dan is toch duidelijk dat de immigratieviering niks anders is dan navelstaarderij. Hoezo respect tonen? Er is niks geleerd, de ontwikkeling in geestelijke civilisatie is kennelijk nog ver achter dan 150 jaren gebleven.

De vraag moet zich nu langzamerhand gaan opdoen of al die immigratie-herdenkingen of -vieringen nog wel nodig zijn, van nut zijn en verstandig zijn voor het bouwen van een natie in Suriname. Steeds met 1 been in India, Indonesië of China of Afrika zijn is niet bevorderlijk voor de natievorming.
Verhalen over wereldburger zijn, multi-identiteit en nomade zijn, gaan niet op voor de uitdagingen waar Suriname mee te maken heeft. Suriname moet eerst een stevig fundament van eenheid hebben waar mensen elkaar vertrouwen en intrinsiek respect hebben voor elkaar en daardoor ECHT willen samenwerken. Suriname moet gaan bewegen van eenheid in verscheidenheid naar verscheidenheid in eenheid. En al immigratievieringen met “hoempapa- en kermisactiviteiten” zijn destructief, contraproductie en zeer onwenselijk.
En de diaspora in Nederland moet subiet met al die onzin ophouden. Zij maken zich onsterfelijk belachelijk met immigratie naar Suriname herdenken terwijl ze zelf het land hebben verlaten, zelf zijn geïmmigreerd. Denk toch een keer na.

Hikmat Mahawat Khan