Soms komen er in Nederland grappige namen voor. Namen zoals Poepjes, van Puffelen of Kras. Men kent er ook faamnamen of schaamnamen. Er worden er zelfs hele lijsten gepubliceerd. Meestal zijn het volledige namen die samen een grappige betekenis hebben. Denk aan Wil Naaijen, Mat Ras, Elke Kant of Dick Stijf.
Zelf ken ik er ook eentje. Op de middelbare school was er een meisje Ana. En Patrick vond Ana leuk. Echter was de achternaam van Patrick zo een mooie korte naam: Nas. En tja, de klassen waar zij in zaten, maakten dus regelmatig grapjes hierover. Dat Ana en Patrick moesten trouwen zodat Ana door het leven kon gaan als Ana Nas. In Suriname hebben we ook leuke namen, hoor. Remember Lotionboeka? Ik zou het vertalen als “Fluwelen tong”. Best mooi!
Er is een straat in Holland genaamd de Boelstraat. Jaaaa, Surinamers fronsen de wenkbrauwen bij het lezen daarvan. Misschien een beetje giechelen erom. Grappig, ja, maar niet om van wakker te liggen. Voor de laaggeschoolde Surinamer die nog houdt van onderbroekenlol is dit wel het neusje van de zalm als het om humor gaat. Het is ook wat anders. Een manier voor sommige dommies om stigmatiserend te werk te gaan. Het gaat dan niet om tieners, nee. Het gaat om volwassen Surinamers die foto’s van de betreffende straat hebben gedeeld. Niet zo van “Kijk, grappig!”, maar met allerlei waarschuwingen en opmerkingen. Over dat dit niet de straat is waar ‘gangsters’ of ‘strijders’ zouden moeten wonen. Nee, inderdaad. De straat waar zij moeten wonen, is de gang naar hun cel in de gevangenis.
Maar dan zou je dus jouw droomhuis, vooral qua budget, vinden maar afwijzen omdat het niet stoer staat wanneer jouw adres Boelstraat is? Wow, dat is een heel nieuw niveau van triest denken. Een nouveau triste. Nee, dat is geen bestaande uitdrukking, maar eentje die ik zelf heb afgeleid van ‘nouveau riche‘. Nieuwe rijkdom of nieuw geld. In Westerse landen spreekt men daarover. Het oude geld zit bij de mensen van adel. Die zijn gewend ermee om te gaan. Ze zijn gewend het te hebben en hoeven het niet aan de hele wereld te laten zien. Dat nieuwe geld daarentegen. Boi, dat zijn die mensen die zich gedragen als Fostron Suma’s. Geld strooien, overdreven luxe, overdreven veel sieraden en rare uitspattingen zoals helikoptervluchten voor afstanden die over de weg afgelegd kunnen worden. Of tien volgauto’s voor die gevaarlijke route van Lelydorp naar Paramaribo. Ze willen met al hun hebben en houwen van de daken schreeuwen dat ze nu over geld beschikken.
Eigenlijk is het best menselijk. Wanneer we onszelf verlossen van een bepaalde last, voelen we ons lichter en willen we springen. Ook in het oog van anderen. Iets dat bijvoorbeeld jonge homo’s ook kennen. Na die worsteling om te komen tot zelfacceptatie en de moed uit de kast te komen, willen zij dat de hele wereld weet dat ze gay (dus happy!) zijn. Nou ja, nee, dat zeg ik verkeerd. Wanneer we uit de kast zijn gekomen na jarenlang strijd willen we dat vieren door onszelf te zijn en het van de daken te schreeuwen. We vieren de vrijheid en onze moed. Dat wordt ons niet gegund. Drugsdealers en corruptelingen mogen wel vrij goede sier maken met hun illegaal verworven financiële vrijheid. Zo raar. Net als dat het juist de domme mensen zijn die hun valse wijsheden het hardst van de daken schreeuwen. Precies zoals met dat van de Boelstraat. Of is het een mooi voorbeeld van maatschappelijke betrokkenheid om te waarschuwen voor het gevaar van te worden gelabeld als bewoner van de Boelstraat?
