In een schrijven van het Ministerie van Economische Zaken, Ondernemerschap en Technologische Innovatie (EZ) wordt aangegeven dat het Ministerie van Financiën en Planning geen valuta zal verkopen en of beschikbaar zal stellen aan importeurs. Ook wordt er aangegeven dat de afwikkeling over de koers marktconform zal moeten geschieden. “De regering zal de overstap doen van objectsubsidie naar subjectsubsidie, waarbij de meelprijs marktconform zal worden”, staat in het officiële bericht.
Echter, de brief is alleen gericht aan het Platform van Importeurs in Suriname. Meelproducent de Molen heeft nog geen formele kennisgeving gekregen dat de meelsubsidie is afgeschaft. “Het verbaast ons wel ten zeerste dat wij als officiële meelfabrikant en ook de instanties die subsidie kregen nooit een formeel schrijven hebben gehad van EZ dat de subsidie is afgeschaft”, zegt Julio Bhikharie, directeur van de Molen. Dat de subsidie eventueel zou zijn afgeschaft moest hij vernemen vanuit onofficiële kanalen. Met het loslaten van de meelprijs geeft EZ aan dat er gelijke kansen geboden worden aan ondernemingen op de Surinaamse markt. “Zowel EZ als Financiën staat achter het principe van ‘eerlijke concurrentie’, ook op de markt van de meelvoorziening ten behoeve van de productie van brood.”
Met het loslaten van de meelprijs zijn de bakkerijen genoodzaakt hun broodprijzen te verhogen. Wang bakkerij zegt dat hij er niet onderuit komt om ook zijn prijzen aan te passen. Met de verhoging zal een brood nu tussen de SRD 2.50 en SRD 3 kosten. Echter, dat is volgens Wang bij lange na niet genoeg met al de stijgende prijzen. “Zeker vijf maanden geleden is EZ langsgeweest en heeft mij gevraagd wat de werkelijke kosten zijn van brood. Maar nu zijn de prijzen die wij toen hebben gegeven al achterhaald”, geeft Wang aan. Hij haalt de prijs van suiker aan als voorbeeld, een van de grondstoffen die nodig zijn voor het bakken. “Toen was de prijs van suiker SRD 800, nu is die SRD 900. Ook de prijs van gas is in de tussentijd gestegen en dit moeten we dus ook doorberekenen”, zegt Wang.
Wang maakt zich ook druk of de samenleving de broodprijzen zal kunnen betalen. “Vroeger kon je met SRD 10 een hele zak brood kopen. Nu krijg je daarvoor slechts 4 broden”, geeft Wang aan. Het is voor de bakkers in Suriname geen makkelijke periode geweest. Wang bevestigt dat hij zijn bedrijf zelfs moest inkrimpen. “Waar ik twee jaar geleden vijftien werknemers had, heb ik nu slechts acht omdat ik het mij niet meer kan permitteren”, geeft Wang aan. Hij vreest dat de meeste bakkerijen het met de verhoogde prijzen niet zullen halen. “Maar we gaan toch door blijven gaan om de samenleving te voorzien van brood”, aldus Wang
