De minister van Natuurlijke Hulpbronnen, David Abiamofo benadrukte nog eens tijdens de spreekbeurt van de regering woensdag, dat er geen skalians actief zijn op de grensrivieren zoals wordt beweerd. “Ik heb het meerdere keren aangegeven in ons parlement, maar er zijn 0 skalians te vinden op onze grensrivieren.”
VHP-parlementariër Radjindre Debie gaf tijdens de vragenronde aan dat er juist skalians actief waren en zelfs nog erbij zijn gekomen. Hij vroeg de minister van NH voor opheldering, die de vergunningen voor de skalians moet uitgeven. “Wanneer wordt de goudsector eindelijk geordend?”, was de vraag van Debie toen aan de regering.
Op de suppletoire begroting op de post van het Ministerie van Natuurlijke Hulpbronnen om de Goudsector te ordenen zijn er geen extra middelen opgebracht. Integendeel is het juist verminderd met SRD 5.55 miljoen. Minister David Abiamofo heeft vaker naar extra middelen gevraagd om de goudsector te ordenen. “Wanneer en hoe denkt men de goudsector eindelijk te ordenen?”
Abiamofo gaf aan dat er in 2020 ruim 20 skalians actief waren, maar nu is teruggebracht naar geen enkele actief nu. Het Openbaar ministerie zou de laatste skalians twee jaren geleden hebben vernietigd. Abiamofo gaf aan dat hij had gedacht dat men in het parlement reeds van op de hoogte was, omdat er reeds vragen zijn gesteld toen en ook was besproken in het parlement.
In de afgelopen vijf jaar heeft het skalianbeleid in Suriname veel aandacht gekregen, vooral vanwege de impact van deze drijvende goudmijnen op het milieu en de economie. Skalians, die vooral actief zijn op rivieren zoals de Marowijne en de Surinamerivier, zijn controversieel door hun bijdrage aan ontbossing, watervervuiling en kwikverontreiniging.
De overheid heeft in deze periode geprobeerd om het gebruik van skalians te reguleren en illegale activiteiten terug te dringen. Dit beleid werd gekenmerkt door strengere controles, de inzet van militairen en politie, en de introductie van vergunningseisen. Ondanks deze inspanningen blijven illegale skalians actief, mede door handhavingsuitdagingen en de lucratieve aard van de goudwinning.
Naast de milieuproblemen heeft het beleid ook sociale spanningen veroorzaakt, vooral in inheemse- en marrongemeenschappen die afhankelijk zijn van de getroffen waterwegen. De roep om een duurzamer beleid en alternatieve inkomensbronnen voor deze groepen is de afgelopen jaren sterker geworden.
Hoewel enkele vooruitgangen zijn geboekt, blijft de vraag naar een meer geïntegreerde aanpak met nadruk op duurzame ontwikkeling en bescherming van het milieu groot. Dit onderwerp blijft een belangrijk punt van discussie binnen de Surinaamse samenleving en internationale samenwerkingsverbanden.
