OAS-campagne voor Suriname heeft staat SRD 4.2 miljoen gekost

Wat de totale kosten zullen zijn voor al het lobbywerk en de campagne om Ramdin gekozen te krijgen als secretaris-generaal van de Organisatie van Amerikaanse Staten (OAS), is nog niet volledig in kaart gebracht. “We zijn nog bezig om alle kosten te inventariseren, maar het kan best dat het minder dan SRD 4.2 miljoen heeft gekost.” Er was enige kritiek op de uitgaven voor deze campagne, en Ramdin heeft hierover nu meer duidelijkheid verschaft.

Volgens de minister zijn de kosten, die naar schatting rond de USD 117.000 liggen, laag gehouden doordat veel werkzaamheden intern zijn uitgevoerd. “We weten dat de kandidaat uit Paraguay aanzienlijk heeft geïnvesteerd in zijn lobbywerk, maar uiteindelijk heeft hij zich toch teruggetrokken.” Ramdin benadrukte dat het maken van kosten bij een dergelijke campagne onvermijdelijk is, vooral als deze professioneel wordt aangepakt. “We hebben geen lobbybureau ingehuurd, geen designbureau ingeschakeld en zelfs de website hebben we zelf gebouwd, wat ons normaal gesproken veel geld zou kosten.”

Tijdens de internationale reizen van de president, zowel in Caricom-, VN- als OAS-verband, is de gelegenheid benut om voor Suriname te lobbyen, zodat landen hun steun konden toezeggen. Hierdoor hoefde Suriname geen extra kosten te maken voor aparte meetings. Uiteindelijk hebben 30 van de 32 lidstaten hun steun uitgesproken voor Ramdin, wat ertoe leidde dat de Paraguayaanse kandidaat Rubén Ramírez Lezcano zijn kandidatuur introk.

Dankzij het effectieve lobbywerk van Ramdin en zijn team kon deze brede steun worden gerealiseerd. De campagne-aanpak van Ramdin en Lezcano verschilde aanzienlijk. Waar de Paraguayaan ervoor koos om met prominenten op de foto te gaan, richtte Ramdin zich op gesprekken met de stemgerechtigde landen. “Er is zeer nauw samengewerkt met landen in Zuid- en Centraal-Amerika. Wij waren niet bezig met optics, want we weten uit ervaring dat dat niet doorslaggevend is. Je moet met landen in gesprek gaan, zodat ze weten wat je aanpak en plannen zijn.”

De brede steun werd vooral in de laatste dagen voor de verkiezingen op 10 maart zichtbaar, toen landen als Brazilië, Chili, Ecuador en zelfs Canada hun steun toezegden. Met het terugtrekken van Lezcano was een verkiezing uiteindelijk niet meer nodig.