De strijd voor een goed rijstbeleid lijkt voor de rijstboeren een “never ending story”. Het lijkt erop alsof politici en beleidsmakers er alles aan doen om de boeren in een nadelige positie te drukken en te houden ten gunste van hun vrienden, de opkopers, lees financier. Het kan hun niet deren als ze daarmee het hoofdvoedsel van ruim 90% van de samenleving in gevaar brengen. Het zal niet lang meer duren voordat alle kleine boeren het bijltje erbij zullen neerleggen en Suriname net als koffie, cacao, suiker, melk en spijsolie ook rijst zal moeten importeren.
PRODUCTIEKOSTEN
Volgens de Staatscommisierijst in 1987 was het boerenbestand in 1986 nog ruim 5500 met een beplant areaal van ruim 77 000 ha per jaar. Op dit moment zou dat nog geen 1300 zijn met een inzaai van 30 000 ha per seizoen. De kostprijs voor een baal padie was toen omgerekend USD10. Volgens de laatste berekeningen zou dat nu gemiddeld USD16 moeten zijn. De droog- en pelkosten zouden toen voor de 8 operationele pelmolens USD2,50 per baal bedragen. In 2018 vroegen de pelmolenaars al USD 4,50 om een baal padie voor derden te drogen en te verwerken. In 2022 was de kostprijs, nu met 25 pelmolenaars, USD3,75 per baal volgens het rijstplatform benoemd in april 2022 door de regering Santokhi/Brunswijk.
WOEKERWINST
Als vandaag de kosten worden teruggerekend van een kg rijst, dat SRD24 in de winkel kost, zijn de verwerkingskosten USD10,7 inclusief winst. Dat betekent dat opkopers een nettowinst van minimaal USD7 oftewel 70% winst maken. De winst wordt opgebracht door de boeren die 86% verlies lijden en de consument die te veel betaalt voor rijst. Volgens de wet is een winstmarge boven de 40% gelijk aan woekerwinst en zou de regering moeten optreden tegen de opkopers/verwerkers. Immers heeft ze ook voor import van eerste levensbehoeften een winstmarge bepaald onder de 25%. Waarom geldt dat niet voor de rijstsector?
SPONSOREN
Het is publiek geheim dat de grootste opkopers/verwerkers in Nickerie de sponsoren zijn van de zogenaamde grote partijen. Dit is de belangrijkste reden wanneer er problemen zijn in de sector, beleidsmakers verklaren dat de sector geliberaliseerd is en dat ze als regering niets kunnen doen. Als voorbeeld mag dienen de Petro Caribe deal. Goedkope kunstmest uit Venezuela werd door de NDP-regering in januari 2020 overgedragen aan een partijgenoot die het tegen een zeer hoge prijs aan de boeren verkoopt. Terwijl de Guyanese boeren (de concurrent van de Surinaamse boeren) dat nog steeds tegen een heel lage prijs kunnen inkopen.
WERELDMARKTPRIJS GEDAALD
Nu de wereldmarktprijs naar beneden duikt, vanwege het dumpen van rijst op de markt door de grootste exporteur van rijst, India, zijn de boeren in problemen geraakt door het beleid van de opeenvolgende regeringen. In het tweede seizoen van 2023 beloofde de huidige regering de boeren een prijs van SRD 800 voor een baal padie. Dat hebben de boeren niet gehad. Bij de start van de huidige oogst had de regering de boeren SRD 600 toegezegd. Echter ontvingen de boeren SRD 400 tot zelfs SRD 350 voor een baal padie. Op dit moment leveren ze hun padie zonder een gegarandeerde prijs. In plaats het probleem nu op te lossen verwijt de president juist de boeren ervan dat zij gramaxone in hun padie doen waardoor de EU Surinaamse rijst niet wil hebben.
“BOERENBEDROG”
In eerste instantie verklaarde de minister van LVV dat de regering twee miljoen USD had vrijgemaakt om de export van 25000 ton rijst te subsidiëren. Toen in de media werd opgemerkt dat dit inhield dat twee derde van de boeren geen subsidie zouden ontvangen, verklaarden de president dat de regering SRD75 miljoen had vrijgemaakt voor subsidie aan de boeren. Dat bleek ook een poging om de boeren te misleiden, omdat omgerekend dit ook twee miljoen USD was. Als dat niet genoeg was trokken de partijgenoten van de president het veld in om de boeren te vertellen dat ze SRD 5000 per ha zouden krijgen. Echter kwamen de boeren snel erachter dat ook dat bedrog was omdat dat neerkwam op nauwelijks SRD70 per baal bij een huidige prijs van nauwelijks SRD 350 per baal.
CENTRALE OPKOOP
OPTSU blijft bij een oplossing van de opzet van de centrale opkoop- en verwerkingsbedrijf. Dit is de enige oplossing die kan leiden tot een redelijke prijs met winst voor de boeren en tot betaalbare rijst voor de consument. De rijstsector zal ook transparant worden en behoed worden van totale vernietiging. Suriname zich ook zo verzekeren van haar hoofdvoedsel en inkomsten uit de sector. Dit model heeft ervoor gezorgd dat ook andere landen zoals India, Thailand en Vietnam zichzelf van voedsel hebben verzekerd en vandaag de prijs voor rijst op de wereldmarkt bepalen.
Media Commissie OPTSU
