Een emotioneel moment voor Diana Poki, die officieel haar intrede heeft gedaan bij de Nationale Partij Suriname (NPS). Zij deed haar eerste politieke toespraak na 2 jaren op de 77ste jaardag van de NPS. “Ik voel me thuis bij de NPS”, zegt Poki.
De politica geeft duidelijk aan dat er geen sprake is van een krachtmeting met de ABOP. Poki, die tot mei als GBB-minister heeft gezeten, heeft kort na haar vertrek als minister ook haar vertrek bij de ABOP, waar zij 5 jaar heeft gezeten, verlaten. “We hebben nog niet eens mensen gemobiliseerd uit Brokopondo. Maar dat doen we nu ook niet omdat we de mensen willen beschermen”, zegt Poki. Ze geeft aan dat niet iedereen nog gemobiliseerd kan worden, omdat zij de mensen wil beschermen tegen rancune. “Want je mag niet praten met Diana, of dichtbij Diana komen. Anders krijg je geen auto of valuta in handen”, zegt Poki die duidelijk verwijst naar de ABOP.
Poki is kort ingegaan op haar besluit om naar de NPS te stappen. Vanuit haar achterban werd er vooral aangegeven om de gesprekken met NPS verder te intensiveren, omdat zij vooral het onderwijsbeleid in het binnenland kunnen aanpakken. Ook het besluit om uit principiële redenen te stappen uit de coalitie is volgens Poki een push voor haar geweest om naar de NPS te stappen. Met haar intrede bij de NPS zegt zij haar politieke schuld die zij heeft lopen bij Suriname, te betalen. “Ik heb een politieke schuld bij de Surinaamse samenleving voor het maken van de verkeerde politieke keuzen. Het is mijn verantwoordelijkheid om deze keuzen te verbeteren”, zegt Poki duidelijk.
De nieuwbakken NPS’er is kort ingegaan op het grondbeleid van de huidige regering. Poki zegt dat zij hoopt dat het beleid dat zij had uitgezet als minister wordt voortgezet. “Het digitaliseren van de aanvragen die voor 2018 zijn ingediend zijn een van de zaken die wij zijn gestart toen.” Poki is van mening dat in plaats uitgeven van gronden die de samenleving niet tot ontwikkeling kan brengen, er eerder gewerkt moet worden om de gronden die zijn uitgegeven bouwklaar te maken voor de Surinamers die lang hebben gewacht op een stuk grond. “Het geven van een stukje grond, waarop men niet kan bouwen, is de Surinamer niet geholpen. Suma habi a moni fu broko den bigi busi tap den gron? Je moet nog eten en overleven”, zegt Poki.
