De recente uitspraken van NPS-kandidaat Patricia Etnel tijdens een live-uitzending vragen om een noodzakelijke en eerlijke reflectie. Ze haalt stevig uit naar de huidige regering, bekritiseert staatsbedrijven, spreekt over sectoren die “doodbloeden” en waarschuwt kiezers voor loze beloftes. Maar de ironie van deze uitspraken is pijnlijk: het komt van iemand die – toen het erop aankwam – haar verantwoordelijkheid naast zich neerlegde. Want laten we niet vergeten: de NPS was deel van deze regering. De partij stapte op eigen initiatief uit de coalitie. Waarom? Omdat het eigen gelijk en de ego’s zwaarder wogen dan verantwoordelijkheid nemen in crisistijd.
De rol van de NPS: vluchten in plaats van bouwen
Mevrouw Etnel bekritiseert het beleid rond SLM, de visserij en de houtsector. Wat zij gemakshalve vergeet te vermelden is dat de NPS destijds mee aan tafel zat toen die problemen ook speelden. In plaats van zich hard te maken voor hervormingen van binnenuit, koos de partij voor de makkelijke weg: opstappen, afstand nemen en kritiek leveren vanaf de zijlijn. Dat is geen moedige keuze. Dat is politieke gemakzucht.
Loze beloftes? Laten we de spiegel breder houden
Etnel waarschuwt voor verkiezingsbeloftes die niet worden waargemaakt. Dat is een terechte zorg. Maar het geldt voor élke partij, inclusief de NPS. Wat heeft de NPS waargemaakt sinds 2020? Wat heeft Etnel persoonlijk gedaan voor bijvoorbeeld de jongeren of de parastatale sectoren die ze nu zo gepassioneerd noemt? Het is eenvoudig om de vinger te wijzen. Het is moeilijker om te erkennen dat je zelf deel was van het probleem.
De influencers en de “gevaarlijke” jongeren
Etnel spreekt over het inzetten van influencers die zogenaamd alleen uit zijn op geld. Dat is niet alleen een generalisatie, maar ook een vorm van minachting richting jonge mensen die wél politiek bewust zijn en een keuze maken – of dat nu voor NPS is of niet. De stem van jongeren is waardevol, en velen van hen kiezen bewust. Hen diskwalificeren als “gekocht” is niet alleen ongefundeerd, maar ook respectloos.
Het echte gevaar: populisme zonder verantwoordelijkheid
Het gevaar zit hem niet in influencers of dure campagnes. Het gevaar zit hem in politici die hun handen aftrekken van beleid zodra het moeilijk wordt, om later vanaf een veilige afstand te roepen dat “alles fout gaat”. De kiezer verdient leiders die blijven wanneer het zwaar wordt. Geen figuranten die vertrekken zodra de camera’s uitgaan en dan terugkomen zodra het verkiezingstijd is.
Tot slot
Mevrouw Etnel mag spreken – dat is haar recht in een democratie. Maar ze moet ook de spiegel durven aankijken. Je kan niet eerst weglopen van regeringsverantwoordelijkheid en vervolgens roepen dat anderen het land niet hebben verbeterd. Dat is niet oprecht. Dat is politiek theater.
Suriname verdient beter dan spelletjes op de rand van de macht. Suriname verdient leiderschap – niet opportunisme.
Jason Saiman
VHP DNA Kandidaat #47
