De Ronny Aloema Foundation (RAF) timmert al ruim vier jaar aan de weg, met als doelstelling ontwikkeling van jeugdigen. Een trieste ervaring enkele jaren geleden wakkerde het vuur in Assemblee lid Ronny Aloema aan met oplossingen te komen.
“Ik liep op een mooie dag in de vooravond met mijn gezin in de binnenstad. Op een gegeven moment kwam een jonge vent van nog geen 10 jaar naar mij toe met de vraag als ik eten voor hem kon kopen. De parlementariër herinnert zich nog de woorden: ‘dag meneer. Ik heb de hele dag niet gegeten kunt u iets voor me kopen?’. Zonder aarzelen bood ik hulp. “Mijn dochters vroegen mij nadien ‘papa waar zijn zijn ouders? Waarom is hij alleen? Heeft hij morgen geen school?”
Keerpunt
Deze vraag was het moment toen de voormalig doelman van Natio zich realiseerde dat hij actie moest ondernemen. “Ik zei toen bij mezelf, Ronny je moet wat doen! Volgens Aloema zit het hem in de genen om zijn medemens te ondersteunen. “Bij deze richt ik mij tot jeugdigen.” Om de daad bij het woord te voegen werd op 18 oktober 2018, de RAF gegrondvest. “Het idee om de RAF op te richten is eigenlijk onstaan door mijn vrouw Anne en dochters Jade en Ronitcha. Anne sprak veel over wat ze elke dag ziet en meemaakt en hoe ze graag zou willen helpen.”
Ondanks zijn sportverleden als voetballer benadrukt Aloema dat de RAF ook andere activiteiten dan alleen sport onderneemt. “Wij werken samen met buurtorganisaties en individuen die sociale projecten uitvoeren.” Geheel conform de doelstelling is de organisatie bezig met vorming op educatief, sociaal, emotioneel, spiritueel, maatschappelijk- en recreatiegebied.
Geen politieke sier
Aloema zegt dat zijn stichting geenszins is opgezet met het doel politiek te scoren. “Ik ben parlementariër en VHP’er, maar ben meer Surinamer. Dat is wat ons allemaal bindt. De vlag van Suriname en ons volkslied praat niet over een politieke organisatie, maar over de natie.” Het lid van De Nationale Assemblee (DNA), verwijst naar soortgelijke organisaties zoals de Clinton Foundation en Bill en Melinda Gates Foundation. “Zijn ze er om politiek mee te scoren? Of komt dat door hun sociale verantwoordelijkheid en karakter om mensen levens positief te beïnvloeden?”, stelt hij retorisch.
De RAF is een non-profit organisatie. Het doet de voorman daarom pijn dat er geen bankrekening voor de stichting kan worden geopend. “Of het gaat moeizaam. Ik ben al maanden mee bezig”, betreurt Aloema. Naar zeggen van de preses komen alle financiële middelen van donateurs “en uit het budget van mijn gezin.”Scouting toernooi
In de afgelopen jaren bouwde Aloema goede contacten op in Frans-Guyana en Guyana. “Mede ook dankzij mijn vrouw.” Mevrouw Aloema is zelf Française. De sterke banden met de buurlanden resulteerde recentelijk in een uitnodiging vanuit de Fransen, om met een team aan een voetbalscouting toernooi (3-7 maart) in Cayenne deel te nemen.
De organisatie maakte meteen werk hiervan en wist een groep jonge talentvolle voetballers bijeen te brengen. Het selecteren was een verantwoordelijkheid van Virbian Walker, die door de stichting als coach is aangetrokken. Naar zeggen van Aloema bemoeit hij zich niet met het selecteringsproces en wordt er geen onderscheid gemaakt tussen jongens en meisjes.
“Talent is talent.”
Het scouting toernooi is een project dat jonge voetballers een mogelijkheid moet bieden hun talent ten toon te stellen aan voetbalscouts over geheel de wereld. “Ik wil dat ze kansen krijgen om voor grote clubs in de wereld te kunnen spelen. Op deze manier wil ik hen motiveren en de weg naar de grote voetbalwereld openen.”
Eldjero de Mees, Jaïr Brashuis en Dejean Kamsi werden na afloop uitverkoren voor deelname aan try-outs in Engeland later dit jaar (waarschijnlijk september). Aangezien de jongens nog schoolgaand zijn is ook rekening hiermee gehouden. “Dit is een vereiste en is uitermate belangrijk. Als alles goed zit kunnen ze hun studie vervolgen.” Aloema legt echter uit dat dit plan nog moet worden uitgewerkt.
Opvallend genoeg is er nog geen samenwerking met de Surinaamse Voetbal Bond (SVB). “Als de behoefte er is van de RAF of situaties en omstandigheden dat vereisen zal ik niet schromen om de moederorganisatie te benaderen”, zegt Aloema.Verheugd
De Mees, Brashuis en Kamsi zijn bijzonder blij met hun uitverkiezing. “Ik was blij en het was echt een speciaal moment voor mij”, aldus de zeventienjarige de Mees. Hij weet wat hem en zijn landgenoten te wachten staat in Engeland. “Wij zullen tegen jongens van andere landen spelen. Er zal meer druk op je worden gelegd en er zullen ook andere scouts aanwezig zijn.” Volgens de Mees moest de spelersgroep gedurende de voorbereiding naar Frans-Guyana voornamelijk werken aan conditie en samenspel. Eenmaal in Cayenne lieten alle voetballers zich van hun beste zijde zien. Het was een ware strijd, omdat de beste vijftien aan de try-outs in Engeland zouden mogen deelnemen.
Dankbaar en verbaasd
Brashuis was blij en dankbaar voor zijn uitverkiezing, maar tegelijkertijd verbaasd. Nu deze deur voor hem open is gegaan wil hij een goede beurt maken. “Ik wil net als Clarence Seedorf een ambassadeur voor Suriname zijn”, aldus de ambitieuze achttienjarige voetballer. De rechtervleugelverdediger, die ook centraal in de verdediging uit de voeten kan, wil op een hoger niveau spelen en het beste uit zijn voetballoopbaan halen. De voorbereiding in aanloop naar het evenement was volgens hem heel strak. Er werd gedurende drie dagen keihard getraind met als focus krachttraining en team bonding. Verder kregen de spelers verschillende tips en tactische uitleg over de speelwijze.“Wij moesten ons anders gaan opstellen en meer discipline aan de dag leggen. Verder moesten wij mentaal sterk staan.” Om het laatste kracht bij te zetten werkten de jongens “pittige” oefenpartijen af, “zodat wij klaar voor Frans-Guyana werden gemaakt.”
Goede ervaring
De zeventienjarige Dejean Kamsi hield een goede ervaring over aan zijn uitverkiezing. Hij is positief ingesteld voor de clinics in Engeland. Individueel zal hij verder aan zijn conditie werken. Volgens de jeugdige voetballer is deze achterstand het gevolg van de Covid-pandemie, waardoor er ruim twee jaren niet kon worden gevoetbald.
Hij was content over zijn prestatie tijdens het driedaagse toernooi in het oosterbuurland. “De voorbereiding was goed.” Het team kreeg als opdracht mee om als één geheel te fungeren.Ontwikkeling
“Ik werd door de heer Aloema benaderd om dit project tot ontwikkeling te brengen en ben zo op zoek gegaan naar jongens onder de negentien jaar”, legt Walker uit.
Volgens de oefenmeester lag het in de bedoeling zoveel mogelijk talentvolle jongens uit verschillende buurten bijeen te brengen. Uiteindelijk vertrok de RAF met een groep van zestien voetballers richting Cayenne. Aanvankelijk bestond de groep uit negentien man, maar drie vielen buiten de boot, omdat zij niet over een paspoort beschikten. “Het was kort dag om de paspoorten spoedig in orde te maken.”
Walker gelooft dat dit het begin van een “heel mooi project betreft om talenten in Suriname te ontdekken.” Naar verluidt heeft de scout opdracht gegeven een soortgelijk toernooi als in Frans-Guyana ook in Suriname af te werken. “En dat zal ergens in september gebeuren”, legt de voetbalcoach uit.
Naar zeggen van Walker heeft hij de opdracht om spelers te selecteren niet alleen gedaan. Hij werd voornamelijk bijgestaan door collegae Renato Amelo en Orgillio Kogeldans. “Het zijn twee jonge heren die enthousiast zijn om met de jeugd bezig te zijn.” Verder kreeg Walker hulp van trainers Clyde MacDonald, Robert Derby en Herbert Plato.
Voorbereidingstraject
Het voorbereidingstraject naar Frans-Guyana nam ongeveer één maand in beslag. In deze periode is onder andere gewerkt aan het gedrag van de spelers op en buiten het veld. “Ze mogen talentvol zijn, maar zonder een goede mentaliteit bereiken zij uiteindelijk niets”, zegt Walker resoluut. Verder was voor de organisatie belangrijk dat de geselecteerden hun best doen op school. “Hun studie is zeer belangrijk, omdat het gaat om universiteiten die de jongens scouten.”
De meeste spelers hadden al een bepaalde basis, waardoor de focus niet nadrukkelijk lag op het technische en tactische vlak. Volgens Walker concentreerden de voetbaloefenmeesters zich meer op de opbouw en verdediging dat zij moesten spelen (1-3-5-2 formatie).” De oefenmeester was niet ontevreden over de uitvoering. “Het is aardig met hen gelukt.” Naar verluidt spelen niet alle jongens voor een club, “maar ze hebben wel talent.”
De Surinaamse delegatie vertrok op 3 maart, waarna drie wedstrijden werden gespeeld. Van de 3 ontmoetingen werd één gewonnen en gingen twee verloren. De Surinamers keerden op 7 maart terug naar huis.Verwachtingen
Walker verwacht dat de drie geselecteerden op basis van hun kwaliteiten een goede beurt in Engeland zullen maken. “Slimme jongens weten waar voor ze gaan. Zij zijn bereid te offeren op het veld, luisteren en voeren zoveel mogelijk de opdrachten uit.”
De Mees, Kamsi en Brashuis zullen samen met de overige twaalf talentvolle voetballers richting Engeland en Spanje vertrekken, om daar weer een toernooi af te werken. “Als ik naar de kwaliteiten kijkt ten opzichte van de andere twaalf, zeg ik met een gerust hart dat onze jongens het zullen halen. Ik geloof in mijn boys.”
Walker benadrukt echter dat het trio op zijn beurt in zichzelf moet gaan geloven. Verder moeten zij blijven strijden “zoals zij dat gedaan hebben tijdens het scoutingtoernooi. Dan denk ik wel dat Suriname drie jonge professionals zal hebben.”
Het motto van de groep luidde: ‘wij willen het, wij kunnen het, wij doen het met een positieve mindset’. “Ik ben een gelovig mens. Daarom is het allerbelangrijkste te bidden tot de Almachtige om ons die zegen te geven.”
