In de jaren 2000 klonk zijn stem wekelijks op RP The Hot One, herkenbaar, warm, en doorspekt met soulvolle energie. Wie in die tijd naar No Stop Bounce luisterde, kent zijn naam: Ryan Rozenblad. Twintig jaar later is diezelfde stem nog steeds op de radio te horen, maar met een ander ritme.
Jazz, neo-soul en R&B vormen nu zijn muzikale landschap, elke zondagavond bij Radio 10. Overdag is hij echter manager bij één van de grootste verzekeringsmaatschappijen van Suriname, een man die excelleert in cijfers, strategie en leiderschap, maar zijn hart nooit losliet van muziek. “Muziek is geen hobby voor mij. Het is zuurstof,” zegt Ryan met een glimlach. “Het helpt me focussen, relativeren en creëren. Zonder muziek zou ik niet dezelfde persoon zijn, niet op kantoor, niet thuis, niet achter de microfoon.”
Van mulo tot microfoon
Ryans pad begon bescheiden, op de W.I. Ritfeldschool. Hij herinnert zich de tijd van strengheid en discipline met een zekere nostalgie. “Kreeg je een onvoldoende, dan kon je zomaar een pak rammel verwachten,” lacht hij. “Maar het heeft me gevormd: discipline, respect en doorzettingsvermogen. Die basis draag ik tot vandaag mee.”
Al vroeg bleek zijn talent voor communicatie.
Tijdens mondelinge examens blonk hij uit, al bracht zijn mondigheid hem soms in lastige situaties. “Ik volgde niet altijd de traditionele lijn,” zegt hij open. Op de middelbare school werd hij door een vriendin aangespoord om iets met radio te doen. Wanneer RP The Hot One een sollicitatieronde hield, schreef hij zich last minute in. “Ik leverde mijn cassetteopname vijf minuten ná de deadline in en werd tóch gekozen. Dat moment veranderde alles.”
Wat begon als een jeugdige nieuwsgierigheid, groeide uit tot een passie die zijn leven zou kleuren. Tegelijkertijd liep hij een ander pad: na een korte periode bedrijfskunde te hebben gestudeerd, belandde hij bij verzekeringsmaatschappij Assuria, een tussenstap die uitgroeide tot een bloeiende carrière.
De jonge jaren van RP The Hot One
“De tijd bij RP was een wervelwind,” blikt hij terug. “Creativiteit, overmoed, experiment, we leefden radio.” Programma’s als *Wednesday Night Secrets* en *The Hot Voice Mix Contests* werden iconisch onder jongeren. Toch was het niet altijd eenvoudig. “RP was toen vooral een popstation, maar ik vond dat er ruimte moest zijn voor onze eigen muziek, kawina, kaseko, Surinaamse soul. Ik kreeg weleens te horen dat ik de ‘Kunta Kente van de radio’ was,” zegt hij lachend. “Maar dat typeert wie ik toen was: eigenzinnig, zoekend, maar met een missie.”
In die periode interviewde hij internationale artiesten als Raphael Saadiq, Buckshot LeFonque en Esperanza Spalding. Maar één uitzending zou zijn leven voorgoed veranderen. “Tijdens *Wednesday Night Secrets* belde een jonge vrouw in die zei dat ze zelfmoord wilde plegen. Ik wist niet wat ik moest doen, maar ik hield haar aan de lijn, bleef praten en draaide muziek. Ze heeft het niet gedaan. Dat moment liet me zien wat radio écht kan zijn, een vorm van verbinding, troost en hoop.”
Van beats naar balans
Waar RP symbool stond voor jeugdige energie, werd Radio 10 de plek van volwassenwording. Daar vond Ryan een nieuw ritme: jazz en neo-soul. “Die genres passen bij wie ik ben geworden. Ze ademen rust en diepgang. Jazz leert me luisteren, naar muziek, naar mezelf, naar anderen. Het is volwassen radio maken: minder schreeuwen, meer voelen.”
Zijn zondagse programma’s bouwt hij met zorg op. Soms draait alles rond een thema: liefde, verlies, verlangen en andere keren volgt hij simpelweg zijn intuïtie. “Het is net als jazz,” zegt hij. “Er is structuur, maar altijd ruimte voor improvisatie. Elke uitzending is anders, dat maakt het echt.”
De manager met een microfoon
Tegenwoordig verdeelt Ryan zijn tijd tussen managementmeetings en microfoonmomenten. “Eerlijk? Het is zwaar,” geeft hij toe. “De week zit vol targets, vergaderingen, familie en verplichtingen. Maar die drie uur radio op zondag zijn mijn balans. Daar kan ik even ademen.”
Er waren momenten waarop hij dacht te moeten kiezen. “Ik heb vaak overwogen te stoppen, maar telkens besefte ik: radio houdt me dicht bij mezelf. Zolang het dat doet, ga ik door.” Zijn werk en muziek beïnvloeden elkaar constant. “Muziek leert je luisteren, reageren en in balans blijven, precies wat je nodig hebt als manager. En omgekeerd neem ik vanuit mijn werkdiscipline en structuur mee naar de radio. Busta Rhymes zei ooit: *‘If I’m not going to be part of the greatest, I gotta be the greatest myself.’* Dat vat mijn levenshouding samen.”
De kracht van radio anno 2025
In een tijdperk van Spotify, YouTube en TikTok ziet Ryan nog steeds toekomst voor radio, mits het menselijk blijft. “Mensen willen niet alleen muziek horen, ze willen verbinding. Radio moet weer een ervaring zijn. Persoonlijkheid is belangrijker dan ooit. Dat is wat algoritmes niet kunnen vervangen: emotie.” Volgens hem blijft radio in Suriname een krachtig cultureel bindmiddel. “Het verbindt generaties en gemeenschappen. Of je nu luistert naar ochtendshows of een zondagavond vol muziek, radio blijft een stukje van ons Surinaamse weefsel.”
De Surinaamse muzieksmaak
Ryan ziet een duidelijke evolutie in hoe Surinamers naar muziek luisteren. “Er is meer trots op onze eigen klanken,” zegt hij. “Waar we vroeger vooral naar het buitenland keken, zie je nu dat artiesten hun eigen identiteit omarmen. Toch mag de diversiteit groter worden. We hebben talent genoeg, maar er moet meer ruimte zijn voor andere genres, jazz, soul, pop. Suriname heeft het allemaal in huis.”
Meer dan twintig jaar invloed
Wat hem het meest trots maakt? Niet de bekendheid, maar de invloed. “Ik hoor weleens dat mensen kinderen hebben verwekt op mijn muziek,” zegt hij met een grijns. “Maar serieuzer: het mooiste is wanneer iemand zegt dat ik hen heb geïnspireerd om zelf radio te maken of muziek te creëren. Dat is impact, dat je iets nalaat dat groter is dan jezelf.”
Dromen voor de toekomst
Na meer dan twintig jaar is Ryan nog lang niet klaar. “Ik droom van een vast podium voor Surinaamse artiesten, een plek waar talent niet alleen gehoord wordt, maar ook professioneel begeleid. Daarnaast wil ik zelf weer schrijven, produceren en jonge makers helpen groeien. Dat is voor mij de perfecte samensmelting van alles wat ik heb geleerd.” En over tien jaar? Hij glimlacht. “Ik ben een multipotentialite. Misschien werk ik dan op internationaal niveau in de financiële sector, misschien leid ik creatieve projecten of stap ik de politiek in. Wat het ook is het moet betekenis hebben. Zolang het echt is, past het bij mij.”
Tot slot heeft hij een advies voor jongeren:
“Ontdek en investeer in je passie én in je financiële intelligentie. Dat zijn twee sleutels voor een vervuld leven. Passie geeft richting, maar financiële wijsheid houdt je vrij. En vergeet nooit: feed your soul. Alles wat je voedt met liefde, groeit.” Ryan Rozenblad bewijst dat je meerdere werelden tegelijk kunt bewonen, van cijfers en die van klanken, die van discipline en die van gevoel. En misschien is dat precies wat zijn verhaal zo inspirerend maakt: het ritme van balans, gespeeld op het tempo van het leven zelf.
