Samenleving betaalt prijs voor stabiele koers

Verschillende commerciële banken hebben de afgelopen periode met trots hun winsten bekend gemaakt. Daar tegenover staat een bevolking, die elke dag moet ploeteren om de eindjes aan elkaar te knopen. Hoeveel hebben de veel besproken Open Markt Operaties (OMO) de banken opgeleverd en in welke mate heeft de samenleving daarvan geprofiteerd? Het nut van de OMO in het kader van koersstabilisatie is de afgelopen tijd steeds meer aan de orde gesteld. De praatgrage minister van Financiën en Planning, Stanley Raghoebarsing, heeft herhaaldelijk benadrukt dat de samenleving uiteindelijk de prijs zal betalen voor de dure leergelden die zijn gemaakt. Dit roept de vraag op: hoe verantwoord is het huidige beleid en wie profiteert er daadwerkelijk van?

De doorgewinterde econoom Jim Bousaid, voormalig directeur van de Hakrinbank, heeft meermalen gewaarschuwd voor de gevaren van onnodige geldcreatie, zelfverrijking en machtsmisbruik. In rapporten, opgesteld door de onderzoekscommissie, schetst hij een zorgwekkend beeld van de huidige financiële situatie. Het verlies van 6,5 miljard SRD door de Centrale Bank van Suriname is niet slechts een boekhoudkundig probleem, maar een gigantische benadeling van de bank en een duidelijke bevoordeling van enkele particuliere rechtspersonen.

Het feit dat de staat nu moet opdraaien voor dit verlies, zonder dat er consequenties zijn voor degenen die zich hebben verrijkt, is ronduit schokkend. Het toont aan hoe diepgeworteld de problemen van zelfverrijking en machtsmisbruik zijn in het financiële systeem. Ondanks de duidelijke aanwijzingen van wanbeheer, blijven de verantwoordelijken buiten schot en draait de gewone burger op voor de financiële schade. Het is cruciaal dat er transparantie en verantwoording komt binnen het beleid van de Centrale Bank en de overheid.

De huidige gang van zaken ondermijnt niet alleen het vertrouwen in onze financiële instellingen, maar legt ook een zware last op de schouders van de samenleving. Als de koersstabilisatie werkelijk nagestreefd wordt, moet er een einde komen aan onnodige geldcreatie en moet er een stevig beleid komen tegen zelfverrijking en machtsmisbruik. Alleen zo kan het vertrouwen hersteld worden en kan er gewerkt worden aan een duurzame economische toekomst voor iedereen.

De recentelijk gepresenteerde winsten van commerciële banken staan in schril contrast met de verarming van het volk. Terwijl de banken profiteren van valse constructies en absurde rentevergoedingen, zowel internationaal als nationaal, wordt de samenleving steeds verder in de ellende geduwd. De onrechtvaardigheid van deze situatie is overduidelijk: het volk betaalt de prijs, terwijl de elite zich verrijkt. De samenleving heeft meer dan 6,5 miljard SRD moeten ophoesten voor dit beleid. Het einde is nog niet in zicht. Met de huidige gang van zaken zullen we tegen eind mei 2025 mogelijk 10 miljard SRD hebben uitgegeven. De vraag blijft: wie profiteert hiervan? Het antwoord is pijnlijk, maar duidelijk: een selecte groep binnen de elite, terwijl de gewone burgers steeds meer in armoede vervallen. De reservering van 10 miljard die nog in omloop gebracht zal worden, indien OMO stopt, is een implosie voor de financiële stabiliteit.

De regering heeft hierin een zware verantwoordelijkheid en faalt schromelijk in haar plicht om het volk te beschermen. In plaats van beleid te voeren dat gericht is op stabiliteit en rechtvaardigheid, wordt er gekozen voor maatregelen die enkel de rijken bevoordelen. Dit is een schande en een verraad aan de mensen die deze regering zou moeten dienen. Het is hoog tijd dat de regering haar prioriteiten herziet. Het huidige beleid leidt tot onnodige geldcreatie en machtsmisbruik, zonder enige vorm van verantwoording. Het verlies van de Centrale Bank en de oneigenlijke winsten van de banken zijn symptomen van een dieperliggend probleem: een systeem dat corruptie en zelfverrijking boven het welzijn van de burgers stelt.

De regering moet onmiddellijk maatregelen nemen om deze trend te keren. Dit betekent strengere regulering van de financiële sector, transparantie in beleidsbeslissingen en verantwoording voor degenen die misbruik maken van hun positie. Alleen door deze stappen te nemen, kan er een begin worden gemaakt aan het herstel van vertrouwen en het creëren van een eerlijkere en rechtvaardigere samenleving. Het volk verdient beter dan dit. Het is tijd voor echte verandering en het beëindigen van de verrijking van enkelen ten koste van velen. De regering moet nu handelen, anders blijft de prijs die de samenleving betaalt onaanvaardbaar hoog. Het kabinet-Santokhi moet nu eens ophouden met de valse “het is de vorige regering” retoriek en bij zichzelf te rade gaan hoe vernietigend en destructief haar economisch beleid is in de ruimste zin des woords.