President Jennifer Simons heeft tijdens de viering van 145 jaar Plantage Onverwagt aandacht gevraagd voor het behoud van collectieve eigendom van plantages.
Volgens het staatshoofd moet worden voorkomen dat de gezamenlijke rechten van gemeenschappen verloren gaan. Zij riep bewoners, deskundigen en de overheid op om samen te zoeken naar juridische oplossingen om dit erfgoed veilig te stellen.
De herdenking stond in het teken van de aankoop van Plantage Onverwagt door de bewoners in 1881, kort na de afschaffing van de slavernij. Bewoners, nazaten en vertegenwoordigers van verschillende organisaties kwamen bijeen om stil te staan bij de betekenis van deze historische gebeurtenis.
Volgens president Simons laat de geschiedenis van Onverwagt zien hoe mensen uit lijden en tegenspoed een toekomst hebben opgebouwd. Zij wees erop dat de voorouders van de gemeenschap ervoor kozen niet in slachtofferschap te blijven hangen, maar te bouwen aan een plek waar hun nazaten konden wonen en samenleven. Die houding is volgens haar ook vandaag van belang voor Suriname.
Geschiedenis van Para moet worden vastgelegd
Het staatshoofd riep de Paranen op om verhalen, muziek en herinneringen van ouderen actief vast te leggen. Volgens haar dreigt een belangrijk deel van de Surinaamse geschiedenis verloren te gaan als mondelinge overlevering niet tijdig wordt gedocumenteerd. Simons verwees daarbij naar de komende introductie van een nationale “Heritage Month” in augustus. Die maand moet volgens haar bijdragen aan meer bewustwording rond cultureel erfgoed, identiteit en vreedzaam samenleven in Suriname.
Zorg over collectieve rechten
Een belangrijk punt in de toespraak van de president was het behoud van het collectieve eigendom van de plantages. Zij gaf aan dat het haar zeer zou spijten als die collectiviteit verloren gaat. Daarom pleitte zij voor overleg tussen de gemeenschap, juridische deskundigen en de overheid om de rechten van de bewoners en nazaten beter te beschermen.
Onverwagt als symbool van waardigheid
Clyde Vyent, waarnemend voorzitter van Plantage Onverwagt en Plantage Mijnzorg, stond stil bij de historische betekenis van de aankoop van de plantage door de bewoners. Volgens hem hebben de voorouders betaald zodat latere generaties niet hoeven te bedelen om grond.
Vyent noemde Onverwagt een levend symbool van waardigheid, verbondenheid en veerkracht. Tegelijkertijd wees hij op actuele uitdagingen binnen de gemeenschap, waaronder werkloosheid, onderwijs en infrastructuur. Volgens hem is het belangrijk dat de huidige generatie een gemeenschap achterlaat waar kinderen en kleinkinderen met trots kunnen blijven wonen.
