Hand in hand liepen ze over straat. Twee mannen. Met grote ogen keken mensen vanaf de terrasjes in het toeristische centrum naar hen. Het waren duidelijk twee van onze nieuwste aanwinsten uit Cuba, Venezuela of Brazilië. Naast het verrijken van onze cultuur met hun lekkere gerechten doen deze nieuwe Surinamers dat ook met hun vrijere denken over seks en seksualiteit. Sterker nog, zowel de mannen als de vrouwen zijn gewild onder de Surinamers om die laatste reden.
Het is jammer om te zien hoe Surinaamse mannen en vrouwen hun heil vinden bij een Latino partner en wegvluchten van hun landgenoten. De communicatie is beter, de seks is beter. Waar men in Suriname nog steeds doet alsof rimmen een nieuwigheid is, is het bij onze spicy buren de normaalste zaak van de wereld om elk hoekje en gaatje van een geliefde te liefkozen. Taboes zijn er veel minder terwijl ook deze mensen bijzonder religieus zijn. Zelf vind ik het benutten van seksuele vrijheid geen zonde. We moeten genieten van hetgeen ons is gegund en daar hoort het menselijke lichaam ook bij. Een volwassen menselijk lichaam dan!
Terugdenkend aan die hand in hand lopende mannen is het wel zo dat het natuurlijk niet overal even veilig kan. Het is niet zo lang geleden dat er een overwegend zwarte buurt twee mannen met de dood werden bedreigd omdat ze, om het zo maar te zeggen, in het reine waren met hun vrouwelijke kant. Het is jammer dat vrouwelijkheid gedemoniseerd wordt terwijl we juist het vrouwelijke aspect van ons hele bestaan zouden moeten eren.
De (Noord-Amerikaanse) Inheemse volkeren van weleer snapten dat heel goed. Zij verscholen zich ook niet achter een ontworpen god om haat te zaaien maar accepteerden alles dat was en zou zijn. Zij gaven zelfs aan dat mensen die “zo” zijn dichter bij het goddelijke zijn omdat ze zowel het mannelijke als vrouwelijke verenigd hebben in hun ziel. Ze werden ook wel two-spirited genoemd. De Inheemsen erkenden ook dat er meerdere sekses waren dan alleen man en vrouw. Het was een spectrum. Daarbij werd ervan uitgegaan dat elke potje recht had op een dekseltje. Dat is nou echte acceptatie van al het leven op aarde.
Waar is het misgegaan met deze holistische en respectabele manier van denken? Is dat het kolonialisme geweest? Houden wij bijvoorbeeld middels homofobie ook oude koloniale denkwijzen in stand? Zou het kunnen zijn dat het kolonialisme ons dommer heeft gemaakt in plaats van meer ontwikkeld? Zo langzamerhand zien we dat veel van onze problematiek, dus ook acceptatie van mensen die anders zijn, terug te herleiden is naar ons niveau. Ook de doodsbedreigingen richting mensen die anders zijn. Ook het vermoorden van partners wanneer zij de relatie zat zijn. Alles. Ook het ontkennen van de vrouwelijke kant van elke man! Het is een bekend gezegde dat “ignorance is bliss”. In ons geval is dat niet zo. Onze onwetendheid heeft in ons land schadelijke gevolgen die soms tot de dood van onschuldige mensen kan leiden.
