De benoeming van Sergio Akiemboto tot lid van de Raad van Commissarissen van Staatsolie N.V. heeft voor ophef gezorgd. Sommigen spreken van belangenverstrengeling. Maar wie het Surinaams bestuur in zijn geheel bekijkt, begrijpt dat deze stap eerder een strategische keuze is dan een politieke gunst.
Akiemboto is geen toevallige passant in het staatsbestel. Hij bouwde de afgelopen vijftien jaar aan een reputatie van systematisch en verantwoord leiderschap. Als CEO van Grassalco zette hij het bedrijf terug op de rails: de jaarrekeningen werden na jaren achterstand goedgekeurd, er werd winst uitgekeerd aan de staat, en de onderneming behaalde internationale ISO-certificeringen voor kwaliteit, milieu en veiligheid. Ook breidde hij Grassalco’s activiteiten uit richting duurzame bouwmaterialen en lokale waardetoevoeging — beleid dat de mijnbouwsector professionaliseerde.
Daarnaast is hij één van de weinigen in de publieke sector met zowel technische kennis als bestuurlijke ervaring. Zijn achtergrond bij Rosebel Gold Mines, zijn ervaring in gemeenschapsrelaties en later zijn rol als minister van Natuurlijke Hulpbronnen, hebben hem vertrouwd gemaakt met de balans tussen economie, gemeenschappen en staatsbeleid. Dat maakt hem geen politicus met twee petten, maar een brugfiguur tussen beleid en uitvoering.
De vraag is niet of iemand twee functies heeft, maar of hij ze met integriteit vervult. Toezicht bij Staatsolie is een niet-uitvoerende taak: gericht op strategie en verantwoording, niet op dagelijkse politieke invloed. Juist iemand die de beleidslijnen van het kabinet kent én ervaring heeft in staatsbedrijfbeheer kan zorgen voor samenhang tussen nationale energiepolitiek en staatsfinanciën.
Suriname kampt al jaren met schaarste aan ervaren bestuurders. Het is te eenvoudig om elke benoeming vanuit wantrouwen te benaderen. De essentie is niet ‘wie kent wie’, maar ‘wie kan wat’. Als de juiste waarborgen — transparantie, audit, belangenregister — gehandhaafd worden, dan is deze benoeming geen teken van vriendjespolitiek, maar van vertrouwen in bewezen capaciteiten.
Sergio Akiemboto heeft in zijn loopbaan fouten erkend, verantwoordelijkheden gedragen en resultaten geleverd. Dat verdient geen immuniteit, maar wel erkenning. In tijden waarin Suriname stabiliteit zoekt, is het verstandig te oordelen op daden, niet op reflexen.
De toekomst zal uitwijzen of deze benoeming politiek was — of juist staatsbelang in actie.
marcelinsuriname@gmail.com
