Als de zon ondergaat, verandert het stadsbeeld. Straten die overdag druk en levendig zijn, krijgen ’s nachts een andere dimensie. Hier, in de schimmige hoekjes van de hoofdstad, begint de verborgen nachteconomie: De wereld van sekswerk in Suriname.
Het is een industrie die bestaat uit verschillende lagen: straatwerkers, vrouwen in bordelen en bars, en vrouwen die de binnenlanden opzoeken, langs de goudvelden, om te werken in wat lokaal cabarets worden genoemd. Hoewel prostitutie in Suriname illegaal is, floreert deze sector stilletjes onder het oog van de stad en haar inwoners. De koninginnen van Paramaribo
Op straat is de anonimiteit relatief, maar gevaar ligt altijd op de loer. Hier staan vrouwen, vaak jong, anderen migranten zonder papieren, die hun diensten aanbieden. “Ik doe dit omdat ik geen andere keuze heb,” vertelt een vrouw die zich hier al vijf jaar staande houdt. “Mijn kinderen hebben eten nodig, en er is geen ander werk dat zoveel oplevert in zo’n korte tijd.” Vrouwen die op straat werken, hebben vaak weinig controle over hun werk.
Tarieven variëren sterk, afhankelijk van duur, locatie en de bereidheid van klanten. Gemiddeld ligt het volgens gesprekken met verschillende betrokkenen tussen de SRD 50 en SRD 200 per sessie. Voor velen is dit voldoende om dagelijks rond te komen, maar het blijft precair werk.
Het straatwerk trekt ook buitenlandse vrouwen aan. Historisch gezien waren dit eerst Guyanese dames. Later kwamen Brazilianen, Dominicanen, en in recente jaren Venezolaanse en Cubaanse vrouwen. “Er is een bepaalde vraag naar donkergekleurde vrouwen,” zegt een lokale observator, “en daarom zien we ook vrouwen uit Jamaica en andere landen maar in mindere mate.”
Bordelen en cabarets: georganiseerde erotische diensten
Een ander segment van de erotische wereld bevindt zich binnen de muren van bordelen en cabarets in de stad. Hier is het werk meer gereguleerd, maar nog steeds clandestien. Vrouwen werken onder eigen naam of soms onder contracten die hen afhankelijk maken van de eigenaar. “Ik werk hier omdat ik weet dat ik in ieder geval een vast inkomen heb,” zegt een bardanseres die ook seksuele diensten aanbiedt, in gebroken Surinaams mix met Spaans. “Maar het is zwaar. Je weet nooit welke klant je krijgt, en je bent altijd op je hoede.”
De tarieven zijn doorgaans hoger dan op straat. Klanten betalen afhankelijk van duur, diensten en luxe tussen de US$ 50 en US$ 200, soms meer. De vrouwen hebben meer mogelijkheden om te onderhandelen, maar de risico’s blijven: geweld, ziekte, en uitbuiting liggen op de loer.
Deze bordeel- en cabaretsector trekt ook migranten aan, vaak vrouwen die onder valse beloften naar Suriname zijn gekomen. Sommigen verwachten werk als danseres of serveerster, maar de realiteit blijkt anders. Mensenhandel en dwang zijn een constante dreiging in dit deel van de sector.
De cabarets in de binnenlanden
Dieper in het binnenland van Suriname, langs de goudvelden, ligt een derde wereld van sekswerk: cabarets voor mijnwerkers. Hier gaat het niet om cash, maar soms om goud. Eén gram goud kan al een inkomen zijn voor een nacht, afhankelijk van de marktprijs. “Het is hard werk, maar je verdient hier meer dan in de stad,” zegt een jonge vrouw die vrijwillig naar de cabarets trok. “De dagen zijn lang, het is zwaar, maar de beloning is hoger. Soms wordt er in goud betaald, soms in diensten.”
Deze cabarets zijn vaak afgelegen, met weinig toezicht van de staat. Dat maakt ze zowel lucratief als gevaarlijk. Volgens een lokale maatschappelijk werker: “De vrouwen in de binnenlanden zijn bijzonder kwetsbaar. Er zijn weinig instanties om hulp te bieden, geen medische voorzieningen en bijna geen controle op mensenhandel.”
Migranten en nationaliteiten
De erotische sector in Suriname is internationaal. Migranten uit Brazilië, Guyana, Dominicaanse Republiek, Cuba, Venezuela en Jamaica vormen een groot deel van de bevolking in bordelen, bars en cabarets. Hun buitenlandse status maakt hen vaak kwetsbaarder voor uitbuiting en dwang.
De sector evolueert voortdurend, afhankelijk van vraag en de voorkeuren van klanten. Lokale en internationale vrouwen concurreren, waardoor sommige nieuwe migranten in risicovolle situaties terechtkomen om te overleven.
Tarieven en inkomsten
Het verdienmodel varieert sterk:
– Straatwerk: 50–200 USD per sessie, afhankelijk van tijd, locatie en klant. – Bordelen/cabarets in de stad: hogere tarieven, soms met extra services.
– Cabarets in de binnenlanden: betaling soms in goud, met één gram als minimum, wat kan variëren tussen 3000–4000 SRD, afhankelijk van de goudprijs.
Deze cijfers zijn een combinatie van observaties, interviews en lokale rapporten. Ze geven een beeld van de dynamiek en aantrekkingskracht van de erotische wereld, maar ook van de risico’s en ongelijkheid die erachter schuilgaan.
Risico’s en gevaren
Sekswerk in Suriname is risicovol. Gedwongen prostitutie, mensenhandel en uitbuiting zijn aanwezig, vooral onder migranten. Jongere meisjes worden soms gelokt naar cabarets in de goudvelden, waar toezicht minimaal is. Gezondheidszorg is beperkt, stigma en sociaal isolement zijn wijdverbreid.
Legalisatie als oplossing
Gegeven de omvang en complexiteit van de sector, zou legalisatie een oplossing kunnen zijn. Legaal werk biedt bescherming, toegang tot gezondheidszorg, arbeidsrechten en controle op mensenhandel. “Ik zou liever legaal werken,” zegt een bardanseres. “Dan weet ik dat ik beschermd ben, dat ik condooms kan gebruiken en dat ik niet bang hoef te zijn voor de politie of slechte klanten.”
Legalisatie met regulering kan ook bijdragen aan meer transparantie en minder uitbuiting. Toch zijn er uitdagingen: sociaal en religieus verzet, moeilijk te controleren afgelegen gebieden, en een deel van de sector zal altijd clandestien blijven.
De erotische wereld in Suriname is een complexe, gelaagde sector, waarin straatwerkers, bordeelvrouwen en cabaretvrouwen in de goudvelden ieder hun eigen verhalen, uitdagingen en overlevingsstrategieën hebben. Migranten en lokale vrouwen worstelen met economische nood, geweld, gezondheidsrisico’s en sociaal stigma.
Toch blijft deze sector bestaan, omdat er vraag is, en omdat vrouwen, vrijwillig of gedwongen, oplossingen zoeken voor hun dagelijkse realiteit. Legaliteit en regulering zouden een belangrijke stap zijn om de sector veiliger, eerlijker en gezonder te maken.
Zoals een straatwerkster zegt: “Het is niet mijn droom, maar het is mijn realiteit. Als de wet ons beschermt in plaats van straft, kunnen we beter leven.”
Redactioneel dankwoord
Bij het tot stand komen van dit onderzoeksstuk, “De verborgen nachteconomie: binnen de erotische wereld van Suriname”*, willen wij graag een aantal mensen uitdrukkelijk bedanken. Zonder hun hulp, openhartigheid en vertrouwen zou dit verslag niet mogelijk zijn geweest.
Allereerst gaat onze dank uit naar de twee taxichauffeurs van een bekende taxidienst in de stad. Zij hebben zich onvermoeibaar ingezet om mij te begeleiden door de complexe en vaak ontoegankelijke delen van Paramaribo, op zoek naar vrouwen die bereid waren hun verhalen te delen. Hun kennis van de stad, hun geduld en hun discretie waren essentieel om een realistisch beeld te krijgen van deze verborgen wereld.
Daarnaast wil ik een bijzondere dank uitspreken aan de Cubaanse vrouw die mij uitnodigde in haar appartementencomplex, waar zij samen met vier tot vijf andere vrouwen woont. Zij opende de deur naar een intiem en menselijk perspectief dat vaak verborgen blijft voor de buitenwereld.
Ze liet mij foto’s zien van hun kinderen in hun thuisland, van moeders die ziek zijn en door hen verzorgd worden, en sprak over hun dagelijkse leven buiten het werk. Hun verhalen over gemeenschap, zorg en rustdagen op zondag – wanneer ze samen homemade maaltijden bereiden en zich anders voordoen dan wanneer ze aan het werk zijn – geven een diep menselijk inzicht in hun wereld.
Tijdens de gesprekken gebruikten zij het woord “friendo” om te beschrijven hoe ze omgaan met mensen buiten hun werk: niet als klanten, maar als vrienden. Dit eenvoudige woord symboliseert de menselijkheid, warmte en kameraadschap die in deze sector vaak over het hoofd wordt gezien.
Aan deze bijzondere mensen, die hun tijd, verhalen en vertrouwen hebben gedeeld, spreek ik mijn oprechte dank uit. Het is dankzij hun openheid en bereidwilligheid dat dit artikel een realistisch en genuanceerd beeld kan schetsen van de erotische wereld in Suriname.
Tegelijkertijd wil ik opmerken dat de politie recent, afgelopen weekend, meerdere controlewerkzaamheden heeft verricht. Dit laat zien dat ook van hun kant inspanningen worden geleverd om toezicht te houden en de veiligheid te waarborgen, wat bijdraagt aan het terugdringen van misbruik en uitbuiting in deze sector.
