De Nederlandse advocaat Gerard Spong, gedurende vele jaren nauw betrokken bij het proces rond de 8 Decembermoorden, deelde zijn diepe voldoening en vreugde over de uitspraak met radiozender ABC Suriname.
Volgens hem is het eindvonnis opmerkelijk zorgvuldig en gedetailleerd geformuleerd. Hij spreekt van een zware tegenvaller voor Desi Bouterse en zijn raadsman Irvin Kanhai: “Dit is een harde klap voor Bouterse en zijn advocaat.”
Spong benadrukte de betekenis van deze uitspraak als krachtig bewijs voor de vitaliteit en robuustheid van de rechtsstaat in Suriname. “De rechter heeft moedig een gedurfd vonnis uitgesproken, wat van onschatbare waarde is. Deze zaak, aanvankelijk blootgesteld aan diverse vormen van beïnvloeding, is telkens door de Surinaamse rechterlijke macht weerstaan. Een geruststellende gedachte voor de burger.”
Critici, voornamelijk uit het kamp van De Nationale Democratische Partij, beweren dat het proces indirect beïnvloed is door advocaat Spong. “Spong is het meesterbrein achter Hugo Essed. Essed is niet zo’n sterke advocaat. Er is genoeg informatie dat alles is voorbereid door Spong. Essed is alleen de uitvoerder. Een soort van schoothond”, aldus een geëmotioneerde Bouterse-sympathisant op 20 december in het hoofdkwartier van de NDP.
Opmerkelijk was dat Bouterse afwezig was bij de uitspraak. In tegenstelling tot de eis van het Openbaar Ministerie om hem onmiddellijk te arresteren, hebben de rechters hier niet om gevraagd. Bouterse heeft nu acht dagen de tijd om een gratieverzoek in te dienen bij president Chan Santokhi. Deze ontwikkelingen onderstrepen de complexiteit van de zaak en werpen vragen op over de toekomstige stappen en mogelijke gevolgen voor het politieke landschap in Suriname. Spong merkte op dat hij het betreurt dat Bouterse niet direct wordt gevangen genomen. Hij noemt hem ook laf: “Hij moet zelf zijn eindvonnis komen aanhoren, maar Bouterse is laf.”
Van 1973 tot 1976 werkte Spong als advocaat in Suriname, waarna hij in Nederland uitgroeide tot een van de betere strafpleiters van het land. Vier van de vijftien slachtoffers waren collega’s en vrienden: Eddy Hoost, Kenneth Gonçalves, John Baboeram en Harold Riedewald.
