Binnen een paar dagen maakt Suriname’s bondscoach Stanley Menzo de eindselectie, voor de aankomende WK-kwalificatiewedstrijden, bekend. De voorselectie riekt wel naar iets onaangenaams: een gebrek aan oprechte aandacht en respect voor lokale Natio-kandidaten. Maar wat wel gelukkig al duidelijk is: Menzo kan het onmogelijk weer maken om op de linksbackpositie Djevencio van der Kust te laten spelen, vóór Yannick Leliendal.
Een van de eerste dingen, die is opgevallen aan de voorselectie van de 28 spelers, is dat het de SVB toch niet op tijd is gelukt toestemming te krijgen van de FIFA, om Javairô Dilrosun en Danilho Doekhi voor Suriname te laten uitkomen. Waar het aan ligt dat, na een jaar wachten en trekken, is nog niet duidelijk geworden of uitgelegd. Begrepen wordt het nog minder.
Vooral vanwege de noodzaak aan meer degelijke centrale verdedigers bij Natio, was vooral het nieuws dat Doekhi nog niet mag spelen voor ons land, teleurstellend. Het punt bij deze twee is dat ze eerder voor Oranje U-21 speelden en dat daarom speciale toestemming nodig is van de FIFA, om voor de seniorenselectie van een ander land te mogen uitkomen.
Daaraan is een “wachtperiode” van minstens drie jaar gekoppeld en een onderzoek dat een aantal maanden kan duren. Maar Doekhi’s laatste duel voor Oranje U-21 dateert ondertussen van meer dan drie jaar geleden, waarmee hij voldaan heeft aan de verplichte wachttijd voor de overstap gemaakt kan worden. Het is gissen naar waarom het onderzoek zo ongewoonlijk lang duurt.
Wat zeker in het oog springt is dat voor de zoveelste keer dezelfde drie namen van spelers, (voorheen) actief uit de lokale Suriname Major League, op de lijst van de voorselectie prijken: Renske Adipi, Jonathan Fonkel en Djamilho Rigters. Daaruit zou bijna de conclusie getrokken moeten worden dat, voor wat betreft de lokaal actieve talenten, er geen beweging, groei en dynamiek is.
Onterecht. De eerste case: dat linksback Andwele Amoeferie van de nieuwe landskampioen Inter Moengotapoe niet eens de voorselectie haalde en bijvoorbeeld Djevencia van der Kust wel, is een weinig subtiele hint van disrespect en een gebrek aan oprechte aandacht voor lokale Natio kandidaten. Dat van der Kust überhaupt in een voorselectie van een willekeurige nationale selectie wordt opgenomen is al op zijn minst erg merkwaardig.
Kampioens-aanvoerder
Amoeferie leidde als aanvoerder Inter Moengotapoe, vanuit de zesde plaats, via een herkansingsronde, naar de finale en vervolgens het 2025 kampioenschap van de SML Play-off.
Onomwonden: van der Kust kan zich op bijna geen enkele manier meten met Amoeferie, die onder oud-coach Dean Gorré een vaste kracht was op de linksbackpositie. Op basis van puur voetballende kwaliteiten, qua snelheid, lef, fysieke en duelkracht: op al deze punten legt van der Kust het af tegen Amoeferie. Tenminste, dat zou duidelijk moeten zijn geworden, als er oprechte aandacht was voor wat hij presteerde in de titelstrijd met zijn team.
Bovendien Amoeferie beschikt over een vlammend schot en bezit – hij bewees het tweemaal tijdens de play-offs – het vermogen om uit directe vrije trappen te scoren. Met Natio en met zijn club heeft Amoeferie in het verleden meer dan voldoende bewezen dat hij het Concacaf niveau aankan.
Dat Ridgeciano Haps in de voorselectie zit en ook de eerste keus is voor linksback, is meer dan terecht, gezien zijn kwaliteiten en ervaring. Ook de beslissing om Yannick Leliendal op te nemen in de voorselectie, is ook gerechtvaardigd, uitgaande zijn optredens in zijn eerste twee duels met Volendam in de Eredivisie. Maar als een derde linksback opgenomen moet worden in de voorselectie is het, op basis van zuivere voetbalcriteria, zo goed als onmogelijk dat Amoeferie het verliest van van der Kust.
Maar naast Amoeferie is er zeker nog een speler van Inter Moengotapoe, die op basis van zijn kwaliteiten en het behalen van de Surinaamse landstitel, het verdiende om tenminste in de voorselectie opgenomen te worden: aanvaller Rievaldo Doorson, die eerder ook al voor Natio speelde.
In plaats van vier keepers, wat al zeer ongewoonlijk is voor een window van twee interlands, had een van die plekken besteed kunnen worden aan Doorson. Met zijn fysieke- en duelkracht, techniek, snelheid en het vermogen om ook onder druk kalm te blijven en het overzicht te bewaren, was Doorson zeer belangrijk voor Inter, op weg naar de titel. Als hij niet zelf scoort, is Doorson vaker een erg nuttige combinatiespits.
Tenminste verdiende hij het om mee te kunnen trainen met Natio, om zichzelf te bewijzen. Doorson verliest vrijwel nooit de bal en weet ook bijna altijd een ploeggenoot te vinden. Het is op zijn minst erg opmerkelijk dat hij onder Menzo geen enkele keer de voorselectie haalde. Als Adipi en Rigters de eindselectie van Natio kunnen halen, is Doorson ongetwijfeld meer dan capabel om hetzelfde te doen.
Leliendal vs. van der Kust
En om de discussie, rond de linksbackpositie van Natio, compleet te maken: Menzo kan het onmogelijk nog maken en als acceptabel verkopen dat hij van der Kust laat spelen, vóór Leliendal. Dat is andermaal duidelijk geworden, uit de eerste twee duels die beide linkspoten speelden, met hun respectieve clubs in de eerste twee wedstrijdronden van de Eredivisie.
Van der Kust zette twee sterk ondermaatse vertoningen neer met zijn club Heracles. Daarentegen, Leliendal was in beide partijen met zijn Volendam sterk. Afgelopen zondag, tegen het op papier veel sterkere AZ Alkmaar, wist Leliendal voor het tweede weekend op rij te overtuigen.
Van der Kust, daarentegen, oogde steeds zenuwachtig en weinig overtuigend, terwijl Leliendal in bijna al zijn confrontaties dominant was en ook zijn een-op-een tegenstanders zijn wil kon opleggen. De boordelingen, die beiden kregen, onderstrepen het kwaliteitsverschil.
In de laatste wedstrijd van Natio in de 2025 Gold Cup, tegen de Dominicaanse Republiek, liet Menzo van der Kust vanaf de aftrap beginnen, terwijl Leliendal pas na de 60ste minuut kwam invallen. Dat terwijl Leliendal in het seizoen 2024-25 al duidelijk veel beter had gepresteerd dan van der Kust, veel meer had gespeeld, zeven assists en een doelpunt produceerde. Van der Kust speelde weinig, had nul assists en nul doelpunten.
Na de start van het Eredivisieseizoen kan Menzo het onmogelijk maken weer te kiezen voor angsthaas Van der Kust, boven de kalme en zelfvertrouwen uitstralende Leliendal.
Het lijkt verder ook steeds minder waarschijnlijk dat aanvaller Sheraldo Becker, die sinds mei dit jaar herstelt van de knieblessure, de eindselectie van Natio zal halen. Afgelopen zaterdag ontbrak hij in de wedstrijdselectie van zijn club Real Sociedad, bij de start van het La Liga seizoen in Spanje. Officieel staat Becker nog geregistreerd als geblesseerd en zal in elk geval niet op tijd wedstrijdfit kunnen worden voor de duels tegen Panama en El Salvador.
Misschien is Doorson, bij het wegvallen van Becker, een optie. Het is wel hoogst onwaarschijnlijk dat het onder Menzo zal gebeuren.
