Vrijheid is een hoogstaand goed van ieder mens en dat kunnen een financiële deskundige en een ex-minister sinds kort beamen. Wat een mooi moment om na bijna drie jaren de gevangenispoorten uit te lopen en door familie, vrienden, kennissen, kameraden en de media verwelkomd te worden. Ineens is er nog hoop voor de rechtstaat Suriname en ineens lijkt, met deze voorlopige invrijheidstelling, de laatste episode van dit corruptieverhaal geschreven te zijn.
De microfoons en de camera’s van de verschillende mediahuizen hebben flink gedraaid en de vrij verklaarden gaven netjes antwoord op de gestelde vragen. Waar ik raar van opkeek is het antwoord op een van de vragen: “U bent nu vrij…wat bent u nu van plan te doen?” De ex-minister gaf aan dat hij de draad zal oppakken waar hij die had laten liggen en dat hij veel meer tijd zal besteden aan zijn gezin. Daarbij zegt hij meteen dat hij zich opmaakt voor de volgende verkiezingen. Ik vroeg mij af of dat wel van belang is op dit mooi moment. Kon hij niets beters verzinnen of was het de spanning die erin zat? Zat hij echt aan de eerstkomende verkiezingen te denken terwijl hij zich achter de tralies bevond?
De wisselkoers kent de afgelopen dagen ook een hoge mate van vrijheid en geregeld krijgen wij updates via social media. Alles en iedereen wordt beschuldigd van de hoogte van de koers, maar ik merk nog steeds geen oplossingsmodel en ook geen licht in de duistere tunnel van onze president. Misschien ben ik een beetje voorbarig en komt er voor de eerstvolgende verkiezing een stukje verlichting en bevrijding.
De afgelopen week heb ik een mooie clip zien langsgaan van een jongeman die middels een ontwerp en een applicatie handgebaren weet om te zetten in tekst (op zijn mobiel). Deze jonge Surinamer heeft indruk op mij gemaakt door de eenvoudige manier waarop hij de zaak uitlegt en door de korte demonstratie van hoe effectief het werkt. Het idee erachter en de uitvoerig vind ik meer dan geweldig.
Een plan moet ontwikkeld worden om deze jonge, innovatie, talentvolle en frisdenkende mensen apart te zetten en zwaar in hun te investeren. Maar, zodra wij een overheid hebben die geen oog en geen gevoel heeft voor dergelijke zaken, zullen wij achter de feiten blijven aanhollen. Het meest pijnlijke is dat veel van deze creatieve geesten op gegeven moment tegen allerlei barrières aanlopen en hun kennis uiteindelijk buiten de grenzen van het land gebruiken.
De gewapende machten hebben de afgelopen week hun misnoegen op straat kenbaar gemaakt. Al dan niet om uiteenlopende redenen, maar uiteindelijk gaat het om de ontevredenheid. Hopelijk komt men, bij dat van de groene (camouflage) pakkendragers, snel tot een overeenstemming, omdat ik bij het zien van die beelden onsmakelijke flashbacks krijg uit begin jaren 80 van de vorige eeuw.
Mijn lachspieren werden niet lang terug geactiveerd toen ik een artikel uit een van de online kranten onder mijn aandacht kreeg. De minister van Openbare Werken komt namelijk terug op zijn besluit om de vuilophaal overdag te laten plaatsvinden. Eerst draaide hij het besluit van de vorige regeerders met trots en met borst naar voren terug. Ondanks op- en aanmerkingen hield hij voet bij stuk, maar nu blijkt dat hij voor niemendal moeilijk deed. Het dan-wel, dan-niet beleid gaat verder en de vuilophaal vindt wederom in de avonduren plaats.
Surinamers, let op uzelf.
