Minder dan een week na de laatste succesvolle verdediging van zijn Glory middengewicht wereldtitel is Donavan Wisse al terug, thuis.
Op een persconferentie zaterdag beantwoordde Wisse vragen over zijn jongste gevecht. Maar het ging ook over het niet kunnen afreizen van zijn trainer en vertrouweling, over de aanvraag voor een Surinaams paspoort, wat na een jaar nog niets heeft opgeleverd.
De pers mocht vragen stellen aan een Donavan Wisse in een net pak, met zijn nieuwste belt – na elke succesvolle verdediging van zijn wereldtitel ontvangt een vechter een belt – op tafel. Bij het binnenkomen is niet te merken dat Wisse wat schade heeft opgelopen tijdens het gevecht. Ook tijdens het gevecht was dat niet te zien. “Hij heeft hard tegen mijn knie getrapt, waardoor ik last van mijn linkerbeen had, en tijdens het gevecht geen gebruik kon maken van mijn linkerbeen voor een techniek of om openingen te creëren, om de knock-out te forceren, zoals velen hadden verwacht”, zei de Glory middengewichtwereldkampioen. “Maar, ik heb doorgebeten, ik heb hem niet laten merken dat ik pijn had. En hij had niet door dat ik last had van iets, dus heb toch iets goeds gedaan. Na zijn overwinning, de vorige week in Dusseldorf, Duitsland, wilde de wereldkampioen in oktober weer vechten. Maar hij moet nu revalideren van de blessure.
“Van de fysio heb ik het advies gekregen om zes weken te herstellen, om rustig te trainen, mijn benen niet te belasten, om mijn knie niet te belasten”, zei Wisse, die aangaf dat hij weliswaar aangepast, in training zal blijven. “Eind september gaan we kijken wat hij van mijn knie vindt, dan merk ik het wel. Maar nu weet ik niet wanneer ik weer kan vechten, weer kan trainen.”
Voor zijn trainer Jurvin Watson, die ook aanschoof bij de persconferentie, was het frustrerend dat die niet op tijd over zijn visum kon beschikken om bij zijn vechter te zijn in Düsseldorf, waar het gevecht heeft plaatsgevonden. Hij reisde eerder, zonder problemen, met Wisse naar Nederland, in aanloop naar gevechten. “Ik heb vier of vijf keer eerder met Donavan gereisd. Ik heb die (de Nederlandse visumaanvraag, red) gedaan zoals ik het altijd heb gedaan. Maar ze waren deze keer iets kritischer en ik moest mijn aanvraag opnieuw indienen met weer een wachttijd van veertien dagen. Dat was heel erg frustrerend”, erkende Watson.
Maar volgens hem is dat deel van een groter probleem. “Ik heb gemerkt dat er voor sporters geen apart beleid is, waardoor je makkelijker aan een visum kan komen”, beklaagde de trainer zich. “Ik ga het hier zo algemeen zeggen, het is nu wel tijd dat de overheid meer beleid gaat maken zodat sporters een betere behandeling krijgen bij het indienen van hun visumaanvraag, zodat ze makkelijker kunnen afreizen. En, niet alleen sporters, maar ook begeleiders en trainers.
Wat ook snel in orde zou moeten komen, tenminste dat hoopt het kamp van Wisse, is het sportpaspoort voor de vechter. Hij heeft, vanwege zijn Nederlandse vader, de Nederlandse nationaliteit zei MC Earnie Eenig, die deel uitmaakt van het management rond Wisse. Ongeveer een jaar geleden is een aanvraag ingediend voor een Surinaams sportpaspoort, tot nu toe zonder resultaat. Hij vindt het oneerlijk dat het uitgeven van sportpaspoorten aan diasporavoetballers makkelijker schijnt te gaan dan in het geval van Wisse.
Eenig onderstreepte tijdens de persconferentie dat Wisse een Surinamer is. “Wij willen wel dat onze wereldkampioen, die hier geboren en getogen is, zich van heruit opbouwt en steeds terugkeert met zijn wereldkampioenschappen, ook in aanmerking komt voor een sportpaspoort. Enig zegt: “Hij is de beste Surinaamse sporter op dit moment. Geen enkele andere Surinaamse sporter kan zich op dit moment wereldkampioen, in welke tak van sport ook, noemen. Hij is tweevoudig wereldkampioen. Er zijn genoeg ingrediënten om serieus hiernaar te kijken. Dya a man gebore, dya a man kumba tetey beri, dya a man go na skoro.”
