“Ik blik heel positief terug op mijn performance”, aldus Jorryn Simson desgevraagd tegenover Key News. De talentvolle wielrenner nam afgelopen weekeind samen met landgenoten Xavi Wadilie, Dimitri Madamsir, Jaїr Nortan en Jeorgen Adelaar deel aan de ‘Independence 3 stage’ race in Guyana.
Simson sloot zijn participatie na drie etappes als zevende af met veertien punten. “Ik ben overall op een gedeelde 6e plek geëindigd, maar omdat de andere renner voor mij is gefinisht bij de laatste etappe ben ik uiteindelijk zevende geworden.”
Simson ging bij de eerste etappe zaterdag als achtste over de eindstreep. Enkele uren later klom de Surinamer vijf plekken omhoog en sloot etappe 2 af als derde. Bij de derde tevens slotetappe zondag finishte hij als twaalfde. Wat deze prestatie extra glans geeft, is het feit dat de jonge wielrijder pas het vorig jaar zijn internationale debuut maakte. Dat bleek echter uit de resultaten daar hij bij alle drie etappes de beste Surinamer was. “Ik was niet verrast met mijn optreden. Vorig jaar (tijdens hetzelfde evenement) heb ik gezien wat je moet doen om in de top 10 te komen. Ik heb het heel jaar doorgetraind om op dit niveau te komen. Voor de race wist ik dus al dat ik veel kans maakte en het is gelukt”, prijst hij zich gelukkig.
Door overall als zevende af te sluiten behaalde de talentvolle wielrenner zijn doelstelling namelijk binnen de eerste tien te finishen. “Ik heb mijn doelstelling kunnen verwezenlijken. Het is altijd een goed gevoel wanneer je lang en hard werkt voor een doel en het behaald.”
Obstakels
Om zijn doelstelling te vervullen moest Simson wel enkele obstakels overwinnen. Zo had hij te kampen met materiaal pech bij de derde etappe. Blijkbaar kostte dit euvel hem een hogere notering in het eindklassement. De Surinamer kreeg voor de ontmoeting een lekke band “en wij waren ook laat aangekomen bij de start dus had ik geen tijd meer om een nieuwe binnenband te zetten. Gelukkig had ik een reserve wiel, maar die is veel trager en zwaarder dan mijn carbon wiel.”
Er was ook geen tijd voor een goede opwarming en verschenen Simson en landgenoten dus een beetje onvoorbereid aan de start. De slotetappe begon met het beklimmen van heuvelachtig terrein “dus was het even doorbijten in het begin. Ik had al vroeg door dat ik niet goed kon shiften en mijn ketting vaker vastzat.” Simson vermoedt dat dit probleem waarschijnlijk kwam, “doordat mijn achter derailleur niet goed was gesteld op mijn reserve wiel. Mijn bottom bracket begon ook een krakend geluid te maken, de lagers waren niet goed meer, waardoor ik ook iets harder moest trappen. Als laatste kreeg ik ook pech met mijn stuur. Het zakte naar beneden, nadat ik in een gat had gereden. Ik kon hierdoor aan het eind niet sprinten.”
Ondanks bovengenoemde problemen reed Simson steeds vooraan van het peloton in de hoop dat er een kopgroep zou ontstaan. “Dit gebeurde niet, dus eindigde de race in een bunch sprint. Ik kon me stuur niet goed vasthouden doordat het gezakt was. Ik was echt super teleurgesteld, want een top 3 zat erin. Na de race was ik helemaal niet moe.”
Etappe 1
De beginetappe was naar mening van Simson het zwaarst, “omdat ik steeds vooraan reed en er waren veel versnellingen van collega-wielrenners.” Hij miste hierdoor de kopgroep bestaande uit zes rijders. “Wij werkten hard om ze terug te pakken, maar uiteindelijk is het niet gelukt.” ‘Desondanks was hij content dat hij opplek 8 wist te finishen’. Landgenoot Wadilie eindigde twee plekken lager.
Het was echter bij de tweede etappe, die enkele uren later na de eerste etappe werd afgewerkt, waar Simson zijn hoogste notering aantekende. Naar zijn zeggen was het tweede deel niet zwaar. Hij zat al vroeg in een kopgroep. “De samenwerking binnen de kopgroep was goed, waardoor wij de hele race van het peloton zijn weggebleven.” Opgegeven moment sloten de beste wielrenner van Guyana en Barbados aan bij de leidende groep renners. “Zij reden heel hard en de rest van de kopgroep kon het tempo niet aan, waardoor ze wegvielen.” Simson zegt echter dat het tempo voor hem geen probleem was en hield het duo bij.
“Met nog 20 km te gaan hoorde ik ze afspreken om van mij weg te rijden.” De Surinamer vond dit een lage streek van zijn tegenstanders, omdat hij tot op dat moment het meeste werk binnen de groep had gedaan. “Het is ze uiteindelijk gelukt, dus de laatste 18 km heb ik alleen en hard gereden naar de finish. Zo ben ik op de 3e plek geëindigd.”
Geen verloren investering
Ondanks de blijdschap over zijn individuele prestatie vond hij het resultaat van team Suriname overall iets minder. “Daarom vind ik het jammer wanneer sportbeleidsmakers niet inzien dat het geen verloren geld is wanneer een jonge sporter niet presteert op internationale wedstrijden. Je leert er altijd heel veel uit. En wat je hebt geleerd breng je mee naar je volgende wedstrijd. Zo word je beter” zegt de jonge wielrijder kritisch.
Naar zeggen van Simson heeft hij tijdens deze ontmoeting veel opgestoken “zoals in een peloton en kopgroep met hoge snelheden rijden. Het niveau was heel hoog, want je had top wielrenners van Trinidad en Tobago, Saint Lucia, Barbados en Guyana. Wij reden constant boven de 40 km/u.”
Desondanks zegt de Surinaamse wielrenner dat hij het niveau wel aankon. “Ik kon makkelijk mee en had op geen enkel moment het gevoel dat ik zou worden los gereden.” Hij maakte na het evenement ook gretig gebruik van de gelegenheid om te netwerken en adviezen van de toppers in te winnen. “Zij hebben mij goede tips gegeven qua voeding, fietsmateriaal en training.”
////////
De voorzitter van de Surinaamse Wielren Unie (SWU), Earl van Wilgen, spreekt van een redelijke optreden van de lokale wielrijders. Uitgaande van beschikbare wielrenmateriaal en de vermoeide reis naar het buurland meent het bestuurslid dat Suriname goed heeft gepresteerd. Zijn organisatie is vooral met het resultaat van Simson enorm blij. “De SWU is zeer tevreden met zijn prestatie. Hij heeft geleerd van zijn eerste internationale ervaring en is gekomen om te bewijzen dat hij kan fietsen.”
Van Wilgen verwijst verder naar de financiële uitdagingen waarmee zijn organisatie te kampen heeft. “De SWU is niet in staat de renners goed te ondersteunen.” Hij benadrukt ook de noodzaak van een speciale bromfiets waarmee de race en de lokale wielrenners goed gevolgd kunnen worden. “Zonder een bromfiets blijft het moeilijk om de race te volgen.”
De Surinaamse delegatie kreeg tijdens de reis naar Guyana ook een tegenslag. Ter hoogte van de ophaalbrug in Nickerie raakten namelijk twee fietsen los van de rek, kwamen op het wegdek terecht en gingen stuk. Tot dit paar behoorde ook de fiets van wielrenveteraan Ruben Vismale. Hij moest hierdoor van deelname afzien, omdat hij geen andere fiets ter beschikking had.
Naar zeggen van de SWU-preses zal de voorbereiding de eerstvolgende keer beter moeten. “Alle bovengenoemde punten moeten in orde zijn.” Het bestuurslid doelt op beter materiaal en het feit dat de lokale wielrenners beter als team moeten kunnen rijden. Zijn organisatie doet er daarom alles aan om de hen zoveel mogelijk aan sterkere wedstrijden te laten deelnemen, zodat zij zich aan het niveau van collegae in de regio kunnen optrekken.
Het moest van Wilgen ook van het hart dat er in Guyana in de stromende regen is gereden. Dit zegt de SWU-topman naar aanleiding van een lokaal geplande ontmoeting ongeveer twee weken geleden die moest worden afgeblazen. Het had op die bewuste dag behoorlijk geregend en de politie achtte het niet veilig onder die omstandigheden te rijden. Van Wilgen maakte zich boos om dit besluit, omdat hij van mening is dat er internationaal gewoon in keiharde regen wordt gefietst. Hij meent dat het niet de bevoegdheid van de veiligheidsambtenaren is om te bepalen als er wel of niet kan worden gereden. “Zij moeten zorgen voor de begeleiding”, vond van Wilgen.
Volledig resultaat
*Eerste etappe: *Simson (8), Wadilie (10), Madamsir (20) en Nortan (22). Laatstgenoemde wist ook een derde plek in de juniors categorie te veroveren. Adelaar finishte niet.
*Tweede etappe: *Simson (3), Madamsir (15), Wadilie (16), Nortan (24) en Adelaar (25.
*Derde etappe:* Simson (12), Wadilie (16). Madamsir kwam ten val gedurende de ontmoeting, terwijl Adelaar problemen kreeg met zijn fiets. Het duo maakte hierdoor de race niet af. Nortan verscheen niet aan de start.
Philip Clarke werd overall winnaar van het evenement met 35 punten. De top zeven werd gecompleteerd door Romello Crawford (34 punten), Cortis Dey (34 punten), Robin Persaud (27 punten), Alexander Leung (17 punten), Emmanuel Gayral (14 punten) en Simson (14 punten).
De ruim zestig man tellende wielrendelegatie legde zaterdag twee etappes af met een totale afstand van 168 km. Zondag werd het geheel afgesloten door vanuit Linden naar Georgetown ruim 100 km af te leggen.
