Wielrenners Simson en Madamsir laten goede indruk achter in Guyana

Een week eerder maakte het duo ook deel uit van een Surinaamse 5-man tellende wielrendelegatie, die deelnam aan een 3-daagse ontmoeting in Frans-Guyana. De prestatie in Guyana gaf dus extra glans, aangezien ze na een zware competitie op Frans grondgebied toch een mooi resultaat hebben weten neer te zetten. Simson wist bij de 2e etappe (zaterdagmiddag) een 2e plek te bemachtigen.
Zaterdag werden er 2 etappes ’s morgens en ‘s middags afgewerkt. De eerste etappe vond plaats vanaf Corriverton, Berbice naar New Amsterdam over een afstand van ongeveer 64 km. Simson finishte als 8e en Madamsir als 12e.

Het tweede deel van het parcours ging via Berbice Bridge, D’Edward Village richting Carifesta Avenue, Georgetown over een afstand van ruim 100 km. Zoals eerder vermeld eindigde Simson als 2e en Madamsir als 5e.
De laatste etappe werd zondag afgewerkt. Het parcours verliep van Linden naar Georgetown, Homestretch Avenue over een afstand van ruim 105 km. Madamsir finishte het slotdeel sterk en eindigde als nummer 6, terwijl Simson als 11e afsloot.

Eigen initiatief

Volgens Simson kreeg de Surinaamse Wielren Unie een uitnodiging voor deelname, maar was de organisatie niet in staat het logistieke te regelen vanwege eerdere deelname aan de ontmoeting in Frans-Guyana. “Ik heb dus contact gemaakt met de Guyanese Wieler Federatie en heb ook gevraagd aan de wedstrijd wielrenners in Suriname wie wilde participeren. Uiteindelijk zijn we met 3 renners (Lotte Keikes, Dimitri Madamsir, Jorryn Simson) naar Guyana afgereisd. De Guyanezen hebben ons vanaf aankomst volledig (voeding, transport en accommodatie) opgevangen”, vertelt Simson.

Hij was niet vermoeid van de ontmoeting in Frans-Guyana. “Integendeel voelde ik dat mijn vorm beter was na die race. Het heeft me juist fit en scherp gehouden.” Naar zeggen van Simson was het niveau van de ontmoeting in Guyana vrij hoog. Behalve het gastland en Suriname namen ook wielrenners uit Canada, Barbados, Trinidad en Nederland deel.

Simson is content met zijn optreden. Hij werd een dag vóór vertrek verkouden. Daarnaast waren zijn opgelopen schaafwonden na een valpartij van de ontmoeting in Frans-Guyana nog niet volledig genezen. “Ze deden pijn tijdens de race in Guyana.” Verder kon de Surinaamse wielrenner niet goed uitrusten voor en tussen de etappes. “Ik hoop dat we volgend jaar met een Surinaams team van 5 of 6 man mee kunnen doen.”
Naar zeggen van de jonge wielrijder hebben de afgelopen 2 evenementen enorm bijgedragen aan zijn ontwikkeling. “Ik kan nu beter in het grote peloton rijden en mijn inzicht en oplettendheid tijdens het koersen is verbeterd.”

Aangezien de deelname een beetje haastig ging, toont Simson zijn dankbaarheid voor instanties en bedrijven die deze trip mogelijk hebben gemaakt. Hij denkt hierbij aan de Guyanese Wielren Federatie, Cube stores Nederland, Alamo Rent a Car en Team Expandables.

Ongelooflijke ervaring

“Het was een ongelooflijke ervaring en een geweldige kans om mijn niveau buiten Suriname te peilen. Het is nuttig geweest om te zien waar ik sta”, aldus Madamsir. Net als zijn landgenoot zegt hij dat het evenement in Frans-Guyana een enorme bijdrage had in zijn voorbereiding voor de race in Guyana.

Zijn deelname verliep zonder coach of begeleider. “Het was best zwaar, omdat je als wielrenner eigenlijk niet bezig wilt zijn met logistiek en dergelijke.” Volgens de jongeling was de reis naar het westelijk buurland behoorlijk vermoeiend. “Je moet vroeg op staan en soms ben je nog moe, omdat je niet goed bent uitgerust.”
Ook Madamsir vond de kwaliteit van de ontmoeting hoog. “Het was de snelste tweedaagse race ooit in Guyana. Dus het niveau lag echt hoog.”

De jongeling wordt naar eigen zeggen meestal volgens zijn licentie in de U-23 categorie bij internationale ontmoetingen ingedeeld. Echter, hij werd in de eliteklasse opgebracht. “Dus de overstap naar de elitecategorie was ontmoedigend.”

Ondanks voornoemde obstakels en uitdagingen is hij met zijn prestatie. “Maar er is zeker ruimte voor verbetering.” Hij denkt aan 2 jaren geleden toen hij bij ditzelfde evenement als laatste eindigde. “Ik zie dat ik dus vooruitgang heb geboekt.”

Madamsir treurde enigszins om het beschikbaar materiaal. Volgens hem hebben deze zaken ook bijgedragen aan het eindresultaat. “Men verwacht het beste van je als wielrenner, maar als je niet het beste materiaal hebt, dan kun je ook niet het beste presteren. Ondanks dat, heb ik redelijk gepresteerd, maar het hebben van betere materiaal had mijn prestaties kunnen verbeteren.”

Volgens hem is het van belang dat nieuw materiaal wordt aangeschaft. Hij erkent nog niet in staat te zijn zelf voor de kosten te kunnen opdraaien. “Als je niet werkt, wordt het behoorlijk moeilijk. Vooral omdat sponsoring in Suriname niet zo vanzelfsprekend is. Bedrijven of mensen zijn niet echt geneigd om geld te investeren in sporters. Dus ja, we moeten het doen met wat we hebben.”

De ontmoetingen in Frans-Guyana en Guyana hebben bijgedragen aan zijn persoonlijke ontwikkeling als wielrenner. “Ik heb veel geleerd over navigeren in een peloton, mijn tempo bepalen, welke manoeuvres je moet maken, waar je op moet letten en het toepassen van verschillende strategieën voor verschillende terreinen.”