Drie personen zijn door rechter Maureen Dayala veroordeeld voor hun rol in de ontvoering en moord op drie mannen, wiens verkoolde lichamen werden aangetroffen in een uitgebrand voertuig aan de Noordpolderdam. Yorinde W. kreeg maandag een gevangenisstraf van 40 jaar opgelegd voor haar rol in de moorden in 2021. Medeverdachten Elden S. en Roël G. zijn elk veroordeeld tot 9 jaar cel voor de ontvoering van de drie mannen. Twee andere verdachten, Marvin W. en Joel S., zijn nog voortvluchtig.
De Officier van Justitie had een straf van 45 jaar geëist voor Yorinde W., verdeeld in 20 jaar in het 2e kanton en 25 jaar in het 3e kanton. Voor Elden S. en Roël G. werd elk 20 jaar geëist, ervan uitgaande dat ze ook deel hadden in de moorden. De rechter sprak in haar vonnis met afschuw over de gruwelijke en mensonterende wijze waarop de slachtoffers, Rohitas Sital (39), Cedric Tertullien (27) en Shawn Stolk (24), om het leven zijn gebracht.
Volgens het onderzoeksrapport werden de mannen op 17 juli 2021 klemgereden, overmeesterd en meegenomen naar een adres aan de Edmundstraat. Daar werden ze vastgebonden en kregen ze zwarte zakken over hun hoofd. Sital werd op deze locatie met twee schoten om het leven gebracht.
Vervolgens werden zijn lichaam en de nog levende Tertullien en Stolk terug in Sital’s Ford Ranger geplaatst, die daarna naar de Noordpolderdam werd gereden en in brand werd gestoken. Uit het obductierapport blijkt dat Tertullien en Stolk levend verbrandden. Hun lichamen werden de volgende ochtend, op 18 juli, ontdekt.
Yorinde W. is de zus van Marvin W., het brein achter de moorden. Hij was verantwoordelijk voor een grote partij drugs die vermist raakte en kreeg van zijn Marokkaanse bazen de opdracht om de handel terug te vinden, anders zou hij zijn eigen leven riskeren.
Marvin W. kreeg te horen dat Sital de drugs had gestolen, maar kende hem niet persoonlijk. Hij schakelde zijn zus Yorinde W. in om Sital in beeld te brengen. Zij kende Sital en wist waar hij zich ophield. Nadat het plan was opgesteld, begeleidde ze haar broer en de andere verdachten naar de locatie waar Sital zich bevond.
Ze wees ook zijn voertuig aan, waardoor ze hem konden achtervolgen. Op het moment van de confrontatie was Sital in gezelschap van Tertullien en Stolk. Ook zij werden meegenomen. De advocaat van Yorinde W. betoogde dat zij geen opzet jegens Tertullien en Stolk had, aangezien ze deze mannen niet eens kende. Ze zou daarnaast gehandeld hebben onder druk, omdat haar broer in een benarde situatie verkeerde.
De rechter oordeelde echter dat hoewel het opzet van Yorinde W. gericht was op Sital, ze de kans had aanvaard dat ook anderen getroffen zouden worden. De rechter wees erop dat afrekeningen in de drugswereld vaak gepaard gaan met grof geweld en dat er sprake was van kalm beraad, gezien de voorbereidingen die waren getroffen, zoals het klaarzetten van brandstof om de auto en de mannen in brand te steken.
Ook kwam de rechter tot de conclusie dat Yorinde W. een cruciale rol heeft gehad in deze zaak, aangezien de mannen niet zouden zijn vermoord als zij de aanwijzing niet had gedaan. Haar broer kende Sital namelijk niet. Camerabeelden toonden aan dat Yorinde W. de andere verdachten begeleidde naar het adres aan de Edmundstraat, een woning die zij had gehuurd voor haar broer.
Ze was aanwezig tijdens het knevelen van de mannen en toen Sital in die woning werd doodgeschoten. Daarna hielp ze bij het verplaatsen van de slachtoffers naar de Noordpolderdam. Nadat het voertuig en de mannen met brandstof waren overgoten en in brand waren gestoken, keerde ze met de anderen terug om te controleren of het vuur goed had gewoed. Uit onderzoek bleek dat Yorinde W. tijdens de misdrijven voortdurend telefonisch contact had met de andere verdachten.
De rechter vond het bewijs tegen Elden S. en Roël G. onvoldoende voor hun betrokkenheid bij de moorden, maar achtte het bewijs voor hun aandeel in de ontvoering wel wettig en overtuigend. Vanwege de ernst van de zaak kregen beide mannen de maximale straf van 9 jaar opgelegd. Na afloop van het proces gaf persrechter Mr. Ingrid Lachitjaran tijdens een persconferentie uitleg over het vonnis aan de journalisten.
