De Franse kant van Stoelmanseiland is in extase, de achtjarige Imarcio Afie is na 14 dagen de weg kwijt te zijn in het bos, terecht. Hij is nog bij zinnen en verkeert, ondanks zijn uitgedroogde toestand, in goede gezondheid.
Hij is gebracht naar de post van Medische Zending te Stoelmanseiland voor een check-up. Het is nog niet duidelijk als hij naar de stad vervoerd zal worden of niet. De redactie van Key News begrijpt dat de jongen is gevonden in een kamp van de familie niet ver van de kostgronden. De dorpsbewoners hebben het vermoeden dat Imarcio zijn weg heeft gevonden naar zijn familie’s kamp. De mensen van het dorp hebben ondanks alle tegenslagen niet opgegeven en hebben voor een laatste keer getracht te zoeken naar Imarcio nu met succes.
De moeder van Imarcio keek hulpeloos toe hoe haar kind snel van de Franse zijde naar de Surinaamse kant werd gebracht. Wat duidelijk was te zien op haar gezicht was opluchting dat haar zoon terecht is.
Ongeveer 14 dagen geleden bezocht Imarcio met zijn oom en enkele neefjes een illegale goudmijn aan de kant van Frans-Guyana in het Lawagebied. Het was de eerste keer dat Imarcio een bezoek bracht aan zo een goudmijn. Onverwachts deden Franse autoriteiten een inval en namen de illegale goudzoekers de voeten, waaronder Imarcio. Uit paniek en door angst voor de militairen, rende Imarcio een geheel andere richting op. Kort nadat zijn familie door had dat Imarcio spoorloos was, hebben zij aangifte gedaan en zijn zelf op zoek gegaan naar hun neefje.
Bijna na zes dagen zelf zoeken hebben zij Imarcio nog steeds niet gevonden. Carol Kom, die de hele zoekoptie op touw heeft gezet, werd toen benaderd door de familie om hen te helpen en gebruik te maken van haar netwerk. De Surinaamse-Nederlandse staat bekend op social media voor de sociale projecten die zij in Suriname uitvoert. Samen met Mitchell Matroos, van Social Army heeft ze een team met vrijwilligers en militairen zover gekregen om de lokale bewoners te ondersteunen in hun zoekactie.
Maar voor de militairen om Frans grondgebied te kunnen betreden is er toestemming nodig van de Franse overheid. Kom heeft gebruikgemaakt van haar netwerk en verschillende regeringslieden, parlementariërs en vrienden om hulp gevraagd om deze toestemming versneld uit te geven. Na bijna 7 dagen bellen, schrijven van stukken en zaken regelen blijft de toestemming die was beloofd uit. “Ik heb er genoeg energie in gestopt. Ik heb letterlijk heel de dag zitten bellen om te kijken wat nog zou werken. Ik laat het verder aan de familie en God over omdat God hun moet helpen om dat alles verder te dragen”, zegt Kom.
Behalve de lokale bewoners hebben de Fransen ook ondersteund in de zoektocht naar Imarcio. Tijdens de eerste dagen hielpen zij alleen de familie en dorpsbewoners, maar door een ruzie hebben de Fransen zich teruggetrokken. Nadat er met hen gesproken was, ondersteunden zij de zoektocht weer. “Maar naar wat ik heb vernomen gaan de Fransen ook tot zondag blijven zoeken en daarna stoppen zij.
