Er is sprake van een enorm goede wil bij het Wanica Ziekenhuis en het heeft grote potentie, echter is het een grote uitdaging om specialisten te plaatsen bij het ziekenhuis. Dat zegt Amar Ramadhin, minister van Volksgezondheid, woensdag voor het begin van de raad van ministers.
Het Regionaal Ziekenhuis Wanica heeft volgens Ramadhin genoeg ervaring opgedaan tijdens de Covid-19 pandemie en is het ziekenhuis welwillend om als volwaardige medische instelling diensten aan te bieden aan de samenleving. Lastig is wel dat de lokale bewoners in en rondom het ziekenhuis nog moeten afreizen naar Paramaribo, vooral wanneer zij naar specialisten doorverwezen zijn. “We hebben wel een orthopeed en een kinderarts aanwezig in het ziekenhuis en internisten die op consultatiebasis werk verrichten. De grootste uitdaging ligt bij het uitbreiden van de specialistische zorg”, merkt Ramadhin op.
Er is wel sprake zijn van genoeg capaciteit binnen het ziekenhuis, er is ook een functionerend laboratorium, een apotheek en een mortuarium. “Het ziekenhuis staat in goede startblokken mits de specialistische zorg geboden kan worden. Dan zal de samenleving van Wanica niet ver hoeven te reizen voor de nodige specialistische zorg.” Internisten, gynaecologen en urologen zijn enkele van de specialisten die de volksgezondheid minister opsomt die nodig zijn voor het Wanica ziekenhuis.
De specialisten die zij hebben zijn er volgens Ramadhin ook niet veel. “In Suriname hebben we maar twee pathologen en maar 1 ziekenhuisnefroloog die landelijk de nefrologische zorg moet bieden. We hebben geen revalidatie op het moment en urologische zorg is veel gecentreerd in het Academisch Ziekenhuis. Op basis van de bestaande werkdruk in het AZP kunnen we niet zomaar een specialist loskoppelen.”
Ramadhin had liever gezien dat tijdens de bouw van het ziekenhuis overleg was geweest met de specialistische verenigingen om een goed plan voor te bereiden voor het bemensen van het ziekenhuis. “We hadden natuurlijk niet kunnen voorzien dat de pandemie zou aankomen. Maar bij de planning zou het goed zijn geweest als men duidelijk had vastgesteld wat men mocht verwachten van het ziekenhuis.”
