Voor het eerst krijgen we een FIFA-wereldkampioenschap voor mannen met in totaal 48 landen in plaats van 32, verdeeld over twaalf groepen van vier. De editie van volgend jaar wordt groter en duurt iets langer. En omdat Suriname nog kans maakt zich te plaatsen voor deze historische editie van het grootste voetbalfeest ter wereld, leggen wij alvast de resultaten van de loting van vorige week onder het vergrootglas.
In deel 2 kijken we naar de groepen G tot en met L. Tussen haakjes staat de huidige positie op de FIFA-ranglijst.
Groep G: België (8), Egypte (34), Iran (20), Nieuw-Zeeland (81)
Kenners en voetballiefhebbers zijn het erover eens: België is niet meer het team dat het vijf à tien jaar geleden was, toen de kern gevormd werd door wat werd omschreven als de gouden generatie van de Rode Duivels. Desondanks heeft België vandaag de dag nog altijd voldoende slagkracht en individuele klasse om straks als nummer één te eindigen in groep G.
Ook met de huidige groep internationals is België het aan zijn status verplicht te winnen van de drie andere landen. De echt interessante strijd zal naar alle waarschijnlijkheid gaan om plek twee en mogelijk ook de derde plaats, omdat ook de zes beste nummers drie doorgaan naar de knock-outfase.
Als het gaat om de tweede plaats in groep G, is er een situatie die – op gevoel tenminste – een beetje voetbalonlogisch aandoet: Iran staat veertien plaatsen hoger genoteerd dan Egypte, dat toch beschikt over individuele kwaliteit die Iran niet heeft.
De eerste Egyptische international die daarbij in gedachten komt, is natuurlijk Mohamed Salah, de veel scorende aanvaller van Liverpool. Tel daar zijn partner in de aanval bij op, Omar Marmoush, die na een paar vervelende blessures terug is in de rotatie bij een Engelse grootmacht, Manchester City.
Waar Iran wél veel van heeft, is pure passie. En in eerdere WK’s is gebleken dat je met dat ongrijpbare voetbalingrediënt ook een heel eind kunt komen. Hoe ver precies, is de vraag die Iran volgend jaar zal moeten beantwoorden.
Nieuw-Zeeland zal vooral slim én keihard moeten werken in alle drie groepswedstrijden als het ook maar de minste kans wil maken om door te gaan.
Groep H: Spanje (1), Kaapverdië (68), Saoedi-Arabië (60), Uruguay (16)
Wat we nu al, met een aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid, kunnen zeggen, is dat alle teams in deze groep voetballes – en mogelijk ook een stevige afstraffing – zullen krijgen van Spanje. Want als er één team is dat bij vlagen bijna perfect, en misschien zelfs goddelijk kan voetballen, is het wel de huidige nummer één van de FIFA-ranglijst: wereldkampioen in 2010 en regerend Europees kampioen, Spanje.
Nu, zeven maanden voor de aftrap, ervan uitgaan dat Spanje alle drie groepsduels overtuigend en met stijl wint, is volgens de huidige realiteit geen gok, maar een voetbalzekerheid. Sterker nog: volgens veel kenners sluit Spanje WK 2026 af als wereldkampioen. Geen enkel ander team is technisch, tactisch, mentaal, creatief én esthetisch zo ver als de Spanjaarden. Als een ander land volgend jaar met de wereldtitel ervan doorgaat, zal dat waarschijnlijk zijn omdat Spanje het ergens zelf heeft laten liggen.
Het meest interessante gevecht in groep H gaat ongetwijfeld om de tweede en derde plek. Uruguay lijkt daarbij, op basis van individuele klasse en ervaring, de beste papieren te hebben. Deze traditionele Zuid-Amerikaanse topper kan bogen op alles wat belangrijk is op een WK: ervaring, individuele klasse, voetbalintelligentie, een enorme dosis strijdlust en de alom geprezen, maar ook gevreesde defensieve hardheid. Hun beste spelers, onder wie vaste waarden bij clubs als Real Madrid, Barcelona en Zuid-Amerikaans kampioen Flamengo, kunnen – en zullen waarschijnlijk – het verschil maken.
Saoedi-Arabië zorgde in Qatar voor een gigantische stunt door in de eerste groepswedstrijd Argentinië, de latere wereldkampioen, met 2–1 te verslaan. Maar ondanks die historische “voetbalroof” lukte het de Saoedi’s niet om de knock-outfase te halen. Dat onderstreept direct het gebrek aan ervaring op WK-niveau.
Met die les op zak kan het volgend jaar echter een stuk anders uitpakken. Na Qatar 2022 trok een scheepslading topvoetballers en -coaches naar clubs in de steenrijke competitie van Saoedi-Arabië. Het begon met superster Cristiano Ronaldo, waarna de sluisdeuren opengingen voor een intocht van toptalent dat begrijpelijkerwijs hapte naar het grote geld.
Het gevolg was dat vrijwel alle internationals van Saoedi-Arabië dagelijks met topspelers en onder uitstekende trainers konden trainen en spelen. In welke mate die ontwikkeling heeft gezorgd voor groei bij de nationale selectie, is nu nog moeilijk in te schatten. Maar als de voetbalwetten werken zoals meestal het geval is, zal de nationale ploeg van de Saoedi’s een sprong voorwaarts maken. Of dat genoeg is om potten te breken en de volgende ronde te halen, zal de praktijk van het WK uitwijzen.
Het team dat ongetwijfeld een zware tijd tegemoetgaat, is WK-debutant Kaapverdië, qua bevolkingsomvang het kleinste land dat zich ooit wist te plaatsen voor een WK. Veel neutrale supporters – en fans die een tweede land willen ondersteunen – zullen vermoedelijk duimen voor deze voetbaldwerg, die met het realiseren van zijn WK-droom nu al veel harten heeft veroverd.
Groep I: Frankrijk (3), Noorwegen (29), Senegal (19), winnaar FIFA play-offs 2: Irak (58), Bolivia (76), Suriname (123)
Deze groep is voorlopig voor ons in Suriname de belangrijkste. Want als Natio erin slaagt om in maart zowel Bolivia als Irak te verslaan, is de beloning een plaats in groep I en een serie groepswedstrijden om aan de ene kant naar uit te kijken en tegelijk behoorlijk nerveus van te worden.
Het is in elk geval een van de groepen die de ingrediënten bezit voor een verrassing. Frankrijk, verliezend finalist in Qatar, is het aan zijn status en reputatie – tweemaal wereldkampioen en tweemaal verliezend finalist – verplicht om nummer één te worden in groep I, zou je op het eerste gezicht zeggen. De Fransen hebben een talentenproductielijn die op ongelooflijke schaal spelers voor het hoogste niveau aflevert. Les Bleus zou misschien zelfs drie nationale selecties kunnen vormen die elk sterk genoeg zijn om de groepsfase te overleven.
Maar Senegal en vooral Noorwegen zijn momenteel zó sterk dat het geen uitgemaakte zaak is voor de Fransen.
Noorwegen plaatste zich op indrukwekkende wijze voor het WK van volgend jaar. Het won al zijn acht kwalificatiewedstrijden, waaronder twee tegen Italië, dat het nota bene in eigen huis met 4–1 afdroogde en veroordeelde tot de play-offs.
Bij Noorwegen beschikt men nu over een gouden generatie, de beste verzameling voetballers op wereldniveau die het land ooit heeft gehad, met als bekendste gezichten de twee boomlange doelpuntenmachines Erling Haaland en Alexander Sørloth, en spelmaker Martin Ødegaard. Doelpuntenproductie tijdens de kwalificatie (8 wedstrijden): 37 gescoord, 5 tegen, doelsaldo: +32. Daarom geven kenners juist Noorwegen de beste kansen om als nummer één te eindigen in deze groep – óók omdat Frankrijk de laatste jaren vaak genoeg last had van zichzelf.
Senegal moet worden gezien als de gevaarlijke outsider, hoewel het nu op de FIFA-ranglijst nog hoger genoteerd staat dan Noorwegen. Veel spelers van het team dat in 2022 in Qatar de achtste finale haalde, zijn er opnieuw bij. Een aanzienlijk deel speelt in topcompetities in Europa, een ander belangrijk deel in de lucratieve competitie van Saoedi-Arabië.
De Senegalezen kennen het spel van Frankrijk en Noorwegen, en zijn vertrouwd met veel van hun sterspelers. Senegal beschikt over het spelersmateriaal, de kennis en ervaring om de Fransen en de Noren het leven zuur te maken. Anderzijds, met zo’n bezetting in deze groep is de kans aanzienlijk dat ook de nummer drie doorgaat naar de volgende ronde.
Dat is goed nieuws voor het vierde land dat wordt toegevoegd aan groep I. Ongeacht welk land de FIFA interconfederatie play-offs nr. 2 wint, het zal theoretisch gezien de minste kans hebben om de volgende ronde te halen. Maar omdat ook de zes beste nummers drie overgaan, mag er zeker een sprankje hoop gekoesterd worden op een stunt.
Mocht het Suriname worden, dan is de enige logische en praktische benadering: strijd elke minuut alsof het je laatste tellen zijn op een voetbalveld. Natio-goalie Etienne Vaessen heeft al aangegeven dat hij uitkijkt naar confrontaties met superspitsen Kylian Mbappé (Frankrijk) en Haaland (Noorwegen). Met zo’n attitude is er altijd kans op iets gedenkwaardigs.
Groep J: Argentinië (2), Algerije (35), Oostenrijk (24), Jordanië (66)
In weinig groepen is er een land dat zo overweldigend favoriet is voor de eerste plaats als Argentinië in groep J. Zelfs als nog niet duidelijk is of halfgod Lionel Messi erbij zal zijn, lijkt de kans bijzonder klein dat de Argentijnen deze groep níet domineren.
Voor Argentinië zal eigenlijk alleen een plek in de halve finale worden gezien als een prestatie die een beetje past bij de regerend wereldkampioen. De selectie zal voor een aanzienlijk deel bestaan uit spelers die in Qatar wereldkampioen werden. Dat is een enorm voordeel, gezien de ambitie om de titel te prolongeren. Of Argentinië uiteindelijk opnieuw wereldkampioen wordt, zal waarschijnlijk afhangen van twee grote vragen: doet Messi mee, en hoe goed kan hij dan zijn?
De interessante strijd zal gaan om plek twee en drie. Veel kenners zien Oostenrijk eindigen als nummer twee, omdat het over een degelijk team beschikt met een aantal spelers bij grote clubs. Maar Algerije, dat sinds 2014 nu pas weer een eindtoernooi haalt, heeft voldoende individuele klasse om dat beeld te verstoren. Zeker is dus niet wie de tweede plaats verovert.
Debutant Jordanië kan, op basis van de theoretische kansen, eigenlijk alleen verrassen en stunten. Op papier is het de ploeg met de minste kans om de knock-outfase te bereiken. Dat het land zich überhaupt voor de eerste keer ooit kon plaatsen voor een WK, is al een wereldprestatie. Verwachten dat deze rookie óók nog de groepsfase overleeft, is misschien wat veel gevraagd. Maar voor de Jordaniërs zelf zal één gedachte centraal staan: in voetbal is niets onmogelijk.
Groep K: Portugal (6), Oezbekistan (50), Colombia (13), winnaar FIFA play-offs nr. 1: DR Congo (56), Nieuw-Caledonië (161), Jamaica (70)
Ook in groep K is er een land dat qua vooruitzichten met kop en schouders boven de rest uitsteekt: Portugal. Met de huidige spelersgroep en de ongelooflijke individuele klasse die de Portugezen samen vertegenwoordigen, is er maar één passende ambitie: wereldkampioen worden.
Dat de zeer zelfverzekerde Cristiano Ronaldo in, vermoedelijk, zijn laatste kans alles wil geven om zijn grote rivaal Messi te evenaren door ten minste één keer de wereldbeker te winnen, is op zich al een enorme drijfveer. Maar dat Ronaldo zoveel spelers van het allerhoogste niveau om zich heen heeft om hem daarbij te helpen, maakt van Portugal terecht een van de grootste titelkandidaten.
De nummer twee wordt waarschijnlijk Colombia. Het is niet van hetzelfde niveau als Portugal, maar zeker geen kleine jongen. De beste manier om Colombia en zijn kansen te beschrijven: zelfs titelkandidaat Portugal zal een goede wedstrijd moeten spelen om Los Cafeteros eronder te krijgen.
Oezbekistan is een van de WK-debutanten voor wie het toernooi van volgend jaar nu eigenlijk al geslaagd is. Het land is een opkomende factor in het Europese club- en landenvoetbal, met een eerste generatie spelers die het heeft geschopt tot degelijke en zelfs topclubs. Kansloos is Oezbekistan zeker niet, vooral niet omdat ook een aantal nummers drie doorgaat naar de knock-outfase.
Welke van de drie kandidaten de eerste FIFA play-off wint en zich bij deze groep voegt, verandert weinig aan het beeld: de play-offwinnaar zal op alle fronten – collectief niveau, individuele klasse en ervaring – de minste zijn. Voor dat land wordt het vooral genieten van de ervaring en bovenal: leren.
Groep L: Engeland (4), Kroatië (10), Ghana (72), Panama (30)
Het eerste dat opvalt als Surinamer, is de naam Panama in deze groep. Dat roept herinneringen op aan wat er gebeurde in groep A van de derde ronde van de CONCACAF WK-kwalificatie.
Daarnaast is dit terecht een van de meest interessante groepen. De landen die op papier als eerste en tweede behoren te eindigen, zijn Engeland en Kroatië. In welke volgorde? Die vraag is lastig te beantwoorden en zal alleen tijdens het toernooi zelf worden opgelost.
Engeland beschikt misschien over een bredere selectie van spelers van topkwaliteit, maar Kroatië – verliezend finalist in 2018 en halvefinalist in 2022 – heeft een enorme dosis ervaring, hoge voetbalintelligentie en een bijna onwrikbaar geloof dat het elke tegenstander aankan.
Ghana lijkt het team met de beste papieren om derde te worden. Het heeft toernooiervaring en een aantal spelers die op een goed niveau actief zijn in sterke competities, maar het mist collectief mogelijk de klasse om een serieuze bedreiging te vormen voor de kansen van Engeland en Kroatië.
Op papier is Panama de minste van de groep, hoewel het zijn tweede WK ooit gaat spelen. De FIFA-ranglijst lijkt hier bovendien de actuele krachtsverhoudingen niet volledig te weerspiegelen: Panama staat liefst 42 plaatsen hoger genoteerd dan Ghana, dat zeker meer spelers van hoog niveau heeft.
Maar wat de ranglijsten ook zeggen, uiteindelijk wordt de actuele realiteit altijd bepaald op het veld, in de wedstrijden zelf. Dat zal niet anders zijn bij WK 2026.
