We leren en verwachten van kinderen dat ze beleefd praten, maar ook grote mensen moeten leren om hun tong te beheersen. Dit zegt bisschop Karel Choennie in zijn paasboodschap aan de gemeenschap.
Choennie behandelt deze hele maand een boek van de auteur Matthew Kelly, waarin hij het heeft over het bijbelboek Jakobus, hoofdstuk 3. Dat gaat over de kracht van de tong. “Wie zijn tong kan beheersen, is op weg naar heiligheid”, citeert de geestelijke.
“Wij moeten ons steeds meer bewust worden van hoe wij praten en welke woorden wij gebruiken. Wanneer wij boos en teleurgesteld zijn, laten wij onze emoties soms zo hard doorklinken in onze woorden. Maar wanneer wij onze emoties en onze tong beheersen, dan bouwen wij een leven op waarin God tot ons kan spreken.” Choennie merkt op dat er veel geklaagd wordt in de gemeenschap en te weinig dankbaarheid wordt geuit.
Hij vraagt om daarvoor te waken, omdat woorden een realiteit creëren. “Je kunt met jouw woorden een sfeer of een verhaal scheppen. Daarom zien wij dat zoveel mensen uit het land wegtrekken, omdat wij een verhaal scheppen over hoe slecht het gaat, in plaats van dat wij ons richten op hoe gezegend wij echt zijn. Andere landen hebben het slechter.”
De geestelijke trekt de lijn door naar het internationaal toneel, waar oorlog en armoede heersen. “Het verhaal van de Amerikanen is dat Iran nucleaire wapens heeft die het kan inzetten. Maar een ander verhaal kan zijn om te de-escaleren, om via dialoog een oplossing te zoeken”. Volgens de geestelijke wordt er ook over Cuba een eenzijdig verhaal verteld in de wereld. Zo is het verhaal dat Cuba een slecht land is vanwege communisme, maar Suriname heeft op medisch gebied en onderwijs kunnen profiteren van goede afspraken met het land. “Wil dat zeggen dat er alleen maar slechte mensen en duivels daar wonen?”, benadrukt hij.
Hij roept de gemeenschap, maar vooral sprekers, op om in Suriname verbindende taal te spreken, omdat Suriname een multicultureel en multi-etnisch land is. “Je moet niet jezelf ophemelen en de ander neerhalen, maar voor verbinding zorgen”. Hij vraagt dat woorden, voordat zij worden geuit, door een filter worden gehaald van de waarheid, goedheid en het doel dat ermee wordt bereikt. “Alle ruzies beginnen met de woorden die wij gebruiken. Laten wij ons daarom ervan bewust zijn welke woorden wij spreken”.
De rooms-katholieke kerk loopt tegen het einde van de Goede Week aan, waarin het lijden, sterven van Christus en zijn opstanding uit de dood centraal staan. “Wij noemen het de Goede Week, omdat daarin de goedheid van God voor de mensheid het duidelijkst wordt”. De periode voor de Goede Week is ingeluid met Aswoensdag en de vastenperiode. Daarna is Palmzondag gehouden, waarbij de kerk een processieloop had. Hiermee wordt onder andere aangegeven dat de kerkleden onderweg zijn naar God. “Wij zijn pelgrims hier op aarde”, aldus Choennie. Eerder in de week is ook de oliewijding geweest, waarbij olie waarmee zieken worden gezalfd, maar ook wordt gebruikt bij doopsel en het vormsel, is gewijd.
Op Witte Donderdag is de voetwassing gehouden. Daarbij roept de priester 12 mensen uit de kerk naar voren om hun voeten te wassen, zoals Jezus dat had gedaan. Dit is een teken van dienstbaarheid, legt Choennie uit. Daarna is er een processie en een wake, zoals Jezus de nacht had doorgebracht in het hof en in doodsangst had gebeden.
Op Goede Vrijdag wordt er op het uur van sterfte van Christus, om 15u, een kruishulde gebracht. Dat kunnen gelovigen doen door een buiging te maken voor het kruis, het kruis te kussen of bloemen te leggen. “Het kussen is een teken van liefde. Ieder mens gaat door moeilijkheden en die kunnen je verbitterd maken of sterker maken en dichter bij God brengen als je liefdevol door de moeilijkheden gaat”.
Op zaterdag is er ook een paaswake en wordt de paaskaars aangestoken om aan te geven dat Christus het licht van de wereld is dat de duisternis verdrijft. Dan worden ook alle belangrijke bijbelverhalen die naar de komst van Christus leiden, gelezen.
En op paaszondag worden paasjubelzangen gezongen en daarmee wordt in de paasdienst herinnerd aan het nieuwe leven.
