De tweede week van de maand oktober zit erop en de schoolgaande jeugd maakt een frisse start door van het nieuw schooljaar. Ik mocht aan het begin van deze nieuwe uitdaging voor een kleuterafdeling van een school de nieuwe leerlingen bij de ingang fotograferen.
Een mooi en opvallend gegeven was dat bij meer dan 80% van de kleine mensen, mama én papa samen hun begeleidden naar hun nieuwe omgeving. Het deed mij erg goed om te zien dat er mannen zijn die hun verantwoordelijkheid als vader kennen en niet wegvluchten om die rol naar behoren in te vullen. Natuurlijk was het een momentopname en waren er misschien vaders die zich niet konden vrij maken om daar aanwezig te zijn. Ik heb het niet over die, maar echt over degene die ooit hebben gekeken en bevrucht, maar nu ergens naartoe zijn gevlucht.
Tijdens het fotograferen besefte ik dat over pakweg 25 tot 30 jaar ik een stokoud mannetje ben en degene die voor de camera staat de volgende president, minister, directeur, arts of een andere bekende, zo niet de andere belangrijke Surinamer is. Stilletjes vroeg ik mij af of de weg voor deze jonge generatie begaanbaar wordt gemaakt. Wij zitten momenteel in verschillende soorten crises en uitdagingen van uiteenlopende vormen, maar denken wij wel aan onze kinderen?
Ik hoop echt dat wij bepaalde normen en waarden niet overboord gooien en dat er tegen die tijd nog eerbare, respectabele en voorbeeldige burgers rondlopen en dat die weer de aandacht zullen krijgen. Misschien is het ‘wishful thinking’ van mij, want als ik zie aan welke mensen wij tegenwoordig de aandacht geven en beschouwen als te zijn rolmodellen, dan hou ik hoofdschuddend mijn hart vast.
In de huidige politici heb ik sowieso geen hoop meer. Althans, grote delen van onze politiek gestuurde mannen en vrouwen weten totaal niet hoe het hoort en zijn absoluut geen voorbeeld voor de jonge generatie die straks moet overnemen. De voorbeeldige politici zijn volgens mij op een hand te tellen.
Wat een aandacht heeft onze westerbuur Guyana de afgelopen dagen: of het nou om vis gaat of het nou om het tijgergebied gaat, de spanning zit er dik in. Van met bewijs zwaaiende oppositielid tot een minister, die met dikke zweetdruppels op het voorhoofd een verklaring van de uitgelekte e-mails gaf. Ik vraag mij alleen af of men nog praat over de bouw van de Corantijnbrug nu de attibron bij de Gayannas elke dag in temperatuur stijgt.
Ik zal het hierbij laten en wens u een productieve nieuwe week toe.
Sranansma, lobi!
