We mogen negen maanden voor de verkiezingen ervan uitgaan dat elke politieke partij een regeringsplan, al dan niet door een expert, heeft samengesteld. Hierin is heel duidelijk aangegeven WAT ze duurzaam gaan ontwikkelen, HOE ze te werk zullen gaan, WIE ze daarvoor gaan inzetten en welk TIJDSPAD ze ervoor gaan uitstippelen.
Dit zijn ze zo langzamerhand, na vier jaar daar alle tijd voor te hebben gehad, wel verplicht te presenteren aan de samenleving. Die zit ondertussen met haar handen in het haar van: Op wie moeten we nou stemmen? Die keus kan niet gemaakt worden op basis van al het geweldige gepraat, soms zelf geschreeuw, in een interview en de ene belofte nog mooier dan de andere.
Wanneer dringt het door dat iedereen daar feilloos doorheen prikt en het nou wel een keer gehad heeft met al die politici die al bijna 50 jaar telkens op dezelfde wijze campagne blijven voeren zonder ooit een gedegen plan openbaar te maken? Voelen ze zelf niet aan dat het allemaal zo doorzichtig is als wat?
De uitgesproken huiverigheid van meerdere voorzitters van politieke partijen is voor mogelijk copycat-gedrag als ze hun plan openbaar maken. Ze hebben allemaal het voornemen om met partijen samen te werken en beweren volmondig dat we immers in een democratisch land leven. Dan moet het toch ook niks uitmaken dat het een en ander uit elkaars plan gekopieerd wordt? Mijns inziens bevordert dat alleen maar de zonodige samenwerking en transparantie, waardoor partijen ook makkelijker tot elkaar komen om straks ons allen zo switi Sranan goed te kunnen regeren.
Een regeringsplan is toch geen bak met snoep in de handen van een kleuter die absoluut niet wil delen en alles voor zichzelf wil houden? Sorry, maar dit is de vergelijking die in mij opkomt als ik naar de houding kijk van meerdere voorzitters.
Alle politici streven een ambt na die als een van de vereisten heeft om open te staan voor samenwerking. De intentie om dat ook daadwerkelijk te gaan doen, zouden ze nu al kunnen en moeten uitstralen naar de Surinamers toe. Deze geslotenheid over hoe er in grote lijnen geregeerd gaat worden na 25 mei 2025 wekt totaal geen vertrouwen bij de bevolking en met name de stemgerechtigden.
Het vertrouwen van de stemgerechtigden krijgen de politieke partijen alleen als ze vanaf nu openheid van zaken geven over het te bewandelen pad na de uitslag van de verkiezingen van volgend jaar.
Francis Renfurm
