Hopelijk zijn al die mensen, die liepen te klagen over de regen, tevreden met wat we nu hebben: droogte en vooral hitte. Nou ja, er zal, ongeacht het seizoen, altijd wel een groep zijn die ontevreden is. Dus zal er nu ook wel een groep zijn, die niet zo blij is met de huidige temperaturen. Mensen nou eenmaal. Onbegonnen werk, is het, als het gaat om iedereen tevreden stellen met het weer.
Wie zich niet heeft laten intimideren door de zon en de hitte, is Tante Jenny. Tenminste, ze kon het opbrengen een beetje mee te doen met de traditioneel geworden, landelijke Krin Kondre-project, door scholieren, in de schoolvakantie. Natuurlijk is het een uitgelezen moment voor President Taante om verbinding te zoeken, of te versterken, met Surinaamse tieners.
Zij doen het niet om de lol, dat moet duidelijk zijn. Een vakantiejob, in de hitte en harde zon, is voor veel van hen een noodzaak, geen nuttige vrijetijdsbesteding. Zo kunnen ze tenminste bijdragen aan de kosten die altijd kleven aan de start van het nieuwe schooljaar.
De inkomsten van ma en/of pa, voor zover die in beeld zijn, zijn in veel huishouden niet voldoende om de start van het schooljaar te financieren. En dat wordt nog ingewikkelder met tienerkinderen, die ook nog hun eigen specifieke smaak en wensen hebben. Een beetje morele ondersteuning van de president zal wel hebben geholpen om de afstraffing door de zon te trotseren, al was dat meer symbolisch.
Aan de andere kant, voor tante Jenny zelf betekende meedoen in de zon, met tieners, dat ze haar eigen, “snikhete keuken” voor even kan ontglippen. Ja, Taante werkt in gekoelde kantoorruimtes, maar met al de grote problemen, waar zij elke minuut van elke dag geconfronteerd wordt, zal het soms wel aanvoelen als werken bij de hoogovens, of in potroom Paranam. Inflaties en de prijzen die stijgen, de valuta koersen die alsmaar omhoog schieten, begrotingstekorten, misdaad. Een waslijst.
Dus, geloof het maar, hoe moeilijk zij het ook mogen hebben, de meeste van de scholieren, die onder de mishandeling van de zon proberen wat bij te verdienen, voelen momenteel waarschijnlijk veel minder hitte dan tante Jenny in haar gekoelde kantoor.
Opvallend daarbij is wel hoeveel spelers, uit Taante’s eigen coalitie, nog meer hitte proberen te genereren. Tenminste, verschillende van hen praten over druk opvoeren. En vanuit de natuurkunde bekeken, leidt verhoging van druk in veel gevallen tot hogere temperaturen, een hoger kookpunt en grotere hitte. Zoals bij een drukpot/pressure cooker.
Bronto, die jongen van Paul, is eentje, die druk wil opvoeren. Hij wil in het parlement behandeling van de wet op vermeende overtreding van de staatsschuld, omdat, volgens hem, de vorige minister van financien, Moni Stanga, die wet zou hebben overtreden. Het is precies dezelfde wet, die de nog altijd voortvluchtige Gilmore Boefdraad, voór Moni Stanga Suriname’s “paki minister”, zou hebben/heeft overtreden.
Wil Bronto achter personen uit het vorige kabinet aangaan? Het kabinet waar hij, tot kort voor de verkiezingen nog, deel van uitmaakte, tot dat hij eruit werd gezet, min of meer. Wraak? Hopelijk heeft Bronto er rekening mee heeft gehouden dat de hitte, die kan ontstaan met het onder de vergrootglas leggen van Moni Stanga’s handelingen, ook personen uit zijn nieuwe politieke omgeving behoorlijke brandwonden zou kunnen bezorgen. Met terugwerkende kracht zelfs.
Maar Bronto is niet de enige, die drukpot-tactieken toepast. De Chauffeur van lijnbus DNA, Ashwin, probeert de druk op te voeren op parlementariërs die verzuimen te verschijnen voor vergaderingen, (voor werk dus) wat quorum-problemen veroorzaakt en het werk in het parlement dwarsboomt. Je zou denken dat elke maand SRD 130.000 aan schadeloosstelling ontvangen voldoende druk zou veroorzaken, om altijd en op tijd aan het werk te verschijnen.
Gewone mensen zouden voor SRD 130.000 in de maand waarschijnlijk bereid zijn elke dag te lopen naar de grens met Brazilië. O ja, Chef Ashwin weet toch wel dat hij niet de eerste bestuurder van lijnbus DNA is, die heeft geprobeerd, middels druk, het verzuim omlaag te brengen en dat het eerder geen strucrele verbetering opleverde? Om een of andere reden werkt het opvoeren van druk – en dus de hitte – niet echt op gekozen parlementariers. Raar
Ashwin kan het zelf vragen aan zijn voorganger, Brada Bee. Die probeerde het ook, met relatief weinig succes. Maar Brada Bee heeft zich niet laten ontmoedigen door die ervaring, lijkt het. Nu hij minister is van BiZa, wil hij nu daar proberen betere resultaten uit zijn organisatie te halen, door de druk op personeel op te voeren.
Hij heeft aan hen duidelijk gemaakt dat BiZa een cruciale rol speelt, binnen “NV Lanti”, dat dit ministerie in alle opzichten beter moet gaan draaien, een voorbeeldministerie moet worden, en dat medewerkers daarvan doordrongen moeten raken. Pressure cooker politiek.
En toch, ondanks alle hittebronnen, mag de regering van Suriname zich gelukkig prijzen dat het niet zit in de drukpot van Uncle Trump, een achterneef van Uncle Sam. Zoals ze bij onze buren Venezuela en nu ook Colombia de effecten van de “made in America” drukpot ervaren.
Venezuela’s Nicolas Maduro is eentje die daar zeker slecht van slaapt. Een goede nachtrust is bijna niet mogelijk, als je eenmaal weet dat Uncle Trump je al top-drugsdealer heeft bestempeld en zelfs US 50 miljoen ervoor over heeft om je te grazen te kunnen nemen. En dat Trump geen grappen maakt, is al voldoende duidelijk geworden uit de twee acties, waarbij twee drugsboten vernietigd werden en veertien, vermeende Venezolaanse drugssmokkelaars werden gedood.
Nu gaat Uncle Trump een stuk verder. Hij beschuldigd Colombia – al decennia een grote speler in de productie en smokkel van cocaïne – van drugsfalen. Die term is nieuw voor mij. Colombia en de VS werken eigenlijk al sinds de jaren van opper-beest Pablo Escobar nauw samen, als het gaat om drugsbestrijding.
Maar waarschijnlijk vindt Trump nu dat Colombia toch te weinig heeft gedaan en dus gaat ook voor hen de druk omhoog. Reken maar dat de regering van Colombia alles zal doen om niet op dezelfde bladzijde te belanden als de regering Maduro. Niemand wil dat.
Jee, het is momenteel in veel opzichten bijna ondragelijk heet in Suriname. Maar het kan echt een stuk erger. Vraag dat maar aan Maduro, die Venezuela’s gigantische, interne problemen moet aanpakken, terwijl hij in zijn nek ook nog de hete adem voelt van Uncle Trump. Dus Tante Jenny mag, hoe heet het ook voor haar en haar team is, zich gelukkig prijzen dat zij Surinaamse en niet Venezolaanse hitte voelt.
