Sociale instellingen die mensen met een beperking opvangen zitten met hun handen in het haar. Tijdens een persconferentie die afgelopen woensdag is gehouden, heeft een collectief van tehuizen aangegeven dat ze verder in de problemen komen door het beleid van de huidige regering.
De instellingen hebben eerder aandacht gevraagd voor de noden van de instellingen en de mensen met een beperking, echter heeft de regering niet adequaat hierop gereageerd. Het gaat onder andere om stichting Wan Okasi, Stigesu, stichting Matoekoe en enkele andere instellingen die de belangen van mensen met een beperking behartigen.
Tijdens de persconferentie wees Aniel Koendjbiharie, voorzitter van Stichting Wan Okasi, erop dat op 8 december 2022 de doelgroep een protestactie hield en daarbij een petitie met daarin de noden van de doelgroep, bij het parlement indiende. De regering heeft ze wel uitgenodigd, maar tot een uitgebreid overleg is het nooit gekomen. De voorzitter zegt dat er steeds door een adviseur van de president is aangegeven dat zij een presentatie voor de doelgroep kunnen houden. Er is zelf aangegeven dat bij een gelegenheid de president mededelingen aan de groep zou doen. “Maar dat is niet waar we naar hebben gevraagd, we willen overleg met de president”.
Koendjbiharie geeft aan dat het erop lijkt alsof de organisaties moeten bedelen om met te regering te onderhandelen. Hij vindt dat deze regering de ernst van de zaak van een mens met een beperking niet kent. “Wij hopen en ik heb het gevoel dat die overheid de ernst van de situatie niet wil begrijpen. Ik weet niet waaraan het ligt, terwijl het heel ernstig op dit moment is. Als het niet anders kan, gaan we weer op straat moeten komen. Want waarschijnlijk pas als je op straat komt, wordt je weer haastig uitgenodigd om weer een presentatie voor je houden. Want dat is ook gebeurd in december”.
Leny Hardenbol, directeur van Stigesu, zegt dat de financiële situatie van de instellingen zo beroerd is dat zij leningen bij banken moeten nemen om hun personeel te betalen. Dat betekent dat wanneer zij de subsidie van de overheid krijgen, ze deze schulden moeten aflossen. Hierdoor hebben ze geen geld meer om te voorzien in de basiszaken.
Urwin Holband, directeur van Stichting Matoekoe, deelt dezelfde mening als zijn collega’s. Hij vindt dat de regering niet serieus omgaat met de mens met een beperking. Dit terwijl deze sociale instellingen het werk van de overheid doen. Holband benadrukt dat het de taak is van de overheid om te zorgen voor de mensen met een beperking. De tegemoetkoming van SRD 1800 aan mensen met een beperking is niet voldoende.
Behalve dat dit bedrag nog steeds onder de armoede grens is, stellen de vertegenwoordigers dat zij ook hulp nodig hebben om de instellingen draaiende te houden. Daarnaast zegt Holband dat zij de kinderen met een beperking niet terug naar huis kunnen sturen, want de ouders kunnen de zorg ook niet aan. Deze instellingen vragen de overheid om met ze te onderhandelen. Als dit niet gebeurd, zullen de instellingen genoodzaakt zijn andere maatregelen te treffen.
