Volgens de ondervoorzitter van de Progressieve Arbeiders en Landbouwers Unie (PALU) moet de regering na twee jaar beleid een dikke onvoldoende krijgen voor wat zij tot nu toe heeft gerealiseerd. “Gekeken naar het inhoudelijke van het beleid van de regering zou ik haar niet meer dan een drie geven”, zegt Henk Ramnandanlal in een gesprek met Key News.
Er zou volgens de PALU-ondervoorzitter nog te veel partijpolitiek gevoerd worden. Dit is volgens Ramnandanlal duidelijk te merken aan het beleid van de regering. “Je ziet heel weinig beleid dat nationaal is gericht en je merkt duidelijk dat het onenigheid trekt in de regering tussen de partijen, maar zeker ook de ‘friends and family ‘-benoemingen’ hebben gemaakt dat de regering eigenlijk een dikke onvoldoende verdient”, legt Ramnandanlal, die naar zijn zeggen gewoon een voortzetting van de vorige regering terugziet in het beleid van de regering-Santokhi, uit.
Een andere reden waarom zij een onvoldoende verdient, ligt ook aan het feit dat regering-Santokhi te vroeg is gegaan naar het Internationaal Monetair Fonds (IMF) en hij ziet dit als een gebrek aan eigen ontwikkelingsvisie. Er zou volgens Ramnandanlal eerst gekeken moeten worden naar de mogelijkheden lokaal, maar met het stappen naar het IMF is volgens de PALU-topper het regeerbeleid nu in handen van het IMF gelegd. “Ze hebben naar inzichten van PALU te weinig gekeken naar eigen opties en mogelijkheden om meer geld te verdienen als overheid maar ook om die samenleving in staat te stellen meer geld te verdienen.”
Geen uitweg
Ramnandanlal stelt dat als er werkelijk geen uitweg was, dan pas zou men naar het IMF moeten zijn gestapt en al stap je naar het IMF moet je je huiswerk wel beter hebben gemaakt. De regering heeft bij het minste of geringste aangegeven dat zij met de rug tegen de muur is gedrukt en “net als een bedelaar is zij gestapt naar het IMF.”
De eisen van het IMF zijn niet mals geweest en de PALU geeft aan dat er binnen de eerste zes maanden gewerkt zou moeten worden aan het innen van de belastinggelden die de vorige regering in de afgelopen 5 jaar niet binnen heeft kunnen halen. “Hierdoor zou Suriname de eigen problemen op korte termijn kunnen oplossen.”
Een andere oplossing is de particuliere gelden aanspreken en minimaal 5 procent daarvan mobiliseren, wat op 100 miljoen zou komen en lokale projecten zoals in de landbouw uit te voeren en de gelden hiervoor inzetten als kapitaal. “Je had dat volk dan tenminste een beter perspectief geboden en had IMF heel andere eisen gesteld dan die we nu voorgeschoteld zijn.”
Geen Surinaams belang
Ramnandanlal heeft opgemerkt dat in de afgelopen twee jaar het Surinaamse belang minder tot uiting komt in het beleid van de regering. Als voorbeeld haalt hij aan de bouw van de brug over de Corantijnrivier met Guyana. Het lijkt volgens de PALU-topper juist dat Suriname probeert met de bouw van de brug de positie van Guyana te versterken in plaats van Suriname in deze. “In al die ruzies die we hebben gehad met Guyana over ons grondgebied wordt met de bouw van de brug het standpunt van Guyana versterkt nu Guyana met toestemming van Suriname beheersdaden mag uitvoeren in het gebied waar we een dispuut met Guyana hebben.”
De regering had sterker op haar strepen moeten hebben gestaan volgens Ramnandanlal. Ook de positie van Suriname in de samenwerking met Nederland wordt verzwakt en Ramnandanlal spreekt al bijna van een herkolonisatie van Suriname door Nederland. Er worden alle soorten Nederlandse deskundigen binnengehaald bij de verschillende instanties van de Centrale Bank van Suriname tot het Nationaal Leger. Dat ziet Ramnandanlal als het verwerpen van het Surinaamse belang in deze. “Dat is voor de PALU een principiële kwestie. We moeten op de eerste plaats ons eigen volk versterken.”
Euforisch gevoel vervaagd
Het euforisch gevoel dat de samenleving had twee jaar geleden tijdens de verkiezingen is volgens Ramnandanlal zo goed als vervaagd, de mensen zijn duidelijk niet tevreden met hun stemkeuze. Ramnandanlal vindt het jammer dat er een soort cultuur wordt gekweekt tijdens de verkiezingen dat mensen worden aangespoord om vooral tegen te stemmen en verwijst naar de ‘stem slim’-actie die tijdens de verkiezingen is uitgevoerd.
Een klassiek voorbeeld van tegenstemmen geeft Ramnandanlal aan. “Er wordt aangegeven wie moeten we wegwerken, maar we leren het volk niet nadenken over wat we in de plaats daarvan moeten zetten. En deze zelfde tegenactie heeft gemaakt waar we nu zijn.”
