De Nationale Assemblée (DNA) behandelt vandaag een wetsvoorstel waarmee ook merken van dienstverlenende bedrijven officieel kunnen worden geregistreerd en beschermd. De huidige Surinaamse regelgeving biedt vooral bescherming aan merken die worden gebruikt voor goederen en producten.
De openbare vergadering staat volledig in het teken van de nadere wijziging van het Reglement Industriële Eigendom Suriname 1912. De regeling werd voor het laatst in 2001 aangepast, maar bevat volgens de toelichting op het wetsvoorstel nog geen specifieke bescherming voor zogenoemde dienstmerken. (DNASR)
Een dienstmerk is een naam, logo of ander herkenningsteken waarmee een onderneming haar diensten onderscheidt van die van concurrenten. Het gaat onder meer om merken van banken, verzekeringsmaatschappijen, vervoersbedrijven, hotels, reisbureaus, schoonmaakbedrijven, accountants en advocaten.
Onder de huidige regelgeving kunnen vooral merken voor handelswaren worden ingeschreven. Dienstverleners moeten bij een conflict terugvallen op bepalingen over handelsnamen of onrechtmatig handelen. Volgens de memorie van toelichting bieden die mogelijkheden niet altijd voldoende duidelijkheid en bescherming tegen misbruik door derden.
Met de voorgestelde wijziging moet het Bureau voor Intellectuele Eigendom ook een register voor dienstmerken gaan bijhouden. Ondernemingen krijgen daardoor meer juridische zekerheid en kunnen optreden tegen het gebruik van identieke of sterk gelijkende merken die voor verwarring bij consumenten kunnen zorgen.
De wijziging maakt het eveneens mogelijk een merkaanvraag te weigeren wanneer het ingediende merk geheel of grotendeels overeenkomt met een eerder geregistreerd merk voor dezelfde soort goederen of diensten. Een merkhouder kan bovendien naar de rechter stappen om een registratie nietig te laten verklaren wanneer die inbreuk maakt op bestaande rechten.
Voor bestaande en nog lopende merkaanvragen komt er een overgangsregeling. Merkhouders krijgen na de inwerkingtreding negen maanden de tijd om hun registratie uit te breiden met een of meerdere klassen voor diensten. Zij moeten daarbij kunnen aantonen dat het merk daadwerkelijk voor de betreffende diensten werd gebruikt.
In het wetsvoorstel worden ook nieuwe registratiekosten genoemd. De eerste inschrijving of vernieuwing van een merk voor maximaal drie internationale klassen wordt vastgesteld op SRD 500. Voor elke aanvullende klasse moet SRD 50 worden betaald. Voor onder meer de overdracht, doorhaling of wijziging van een geregistreerd merk gelden afzonderlijke bedragen.
Volgens de toelichting telt Suriname ongeveer 9500 dienstverleners. De regering verwacht dat de mogelijkheid om dienstmerken te registreren niet alleen de rechtszekerheid voor ondernemers vergroot, maar ook extra inkomsten voor de Staat kan opleveren. Het wetsvoorstel richt zich specifiek op merken van dienstverleners en heeft geen betrekking op auteursrechten van artiesten, schrijvers of andere makers.
