“Wij moeten ons niet blindstaren op het bedrag dat is vrij gemaakt voor de viering, maar het effect ervan, namelijk: de natievorming”, zegt DNA-lid Radjendrekoemar Debie over de SRD 20 miljoen, die de regering heeft vrijgemaakt om de Hindoestaanse immigratie, Chinese immigratie en Keti Koti groots te vieren.
Debie zegt dat wij ons voortdurend moeten inspannen om over etnische scheidslijnen heen te stappen en een Suriname te maken dat daadwerkelijk eenheid in verscheidenheid toont. We vieren het voorrecht dat we in een land leven dat ruimte biedt aan eenieder om zijn of haar eigen cultuur en godsdienst in vrijheid te beleven. Het is eveneens een voorrecht om Surinamer te zijn met een eigen identiteit.
Hij gaat even terug in de tijd en zegt dat de eerste immigratie van Hindoestanen naar Suriname in 1890, een experiment was op de plantage Mariënburg, eigendom van de Nederlandse Handelmaatschappij (NHM). Nadien waren op de Surinaamse plantages vooral Hindoestaanse contractarbeiders werkzaam (immigranten uit India, toen een deel van Brits-Indië). Op 5 juni 1873, 150 jaar geleden, kwam het eerste schip Lalla Rookh, met 399 Hindoestaanse emigranten uit Calcutta aan land bij Fort Nieuw-Amsterdam in Suriname.
Na de afschaffing van de slavernij in 1863 was er grote behoefte aan arbeidskrachten op de plantages. Van 1873 tot 1916 zijn er ruim 34.000 Hindoestaanse contractarbeiders naar Suriname gekomen. Het grootste deel van de immigranten kwam als contractarbeider. De bedoeling was na een tijdelijk verblijf terug te keren naar het land van herkomst. Echter zijn velen hier achtergebleven, zij zagen een nieuwe toekomst in Suriname. Hun ijver, liefde voor landbouw, handel en vooral de drang om vooruit te komen waren de redenen om hier te blijven.
Debie meent dat het benadrukt moet worden dat de Hindoestaanse gemeenschap samen met de nakomelingen van andere bevolkingsgroepen, die destijds ook als contractarbeiders en als slaven naar Suriname zijn gehaald, voortdurend een grote bijdrage hebben geleverd aan de ontwikkeling en opbouw van ons geliefd land.
