Filmmaker Olivier de Bree wil een actieve bijdrage leveren aan het debat over het koloniaal verleden van Nederland en hoe daarmee wordt omgegaan.
In dat kader heeft hij een filmscript geschreven, dat geïnspireerd is door het boek van Anton de Kom ‘Wij slaven van Suriname’. De film ‘Pinks’, die zaterdagavond wordt vertoond in theater Unique, is geen verfilming van het boek, maar bevat wel verwijzingen ernaar. De Bree begon in 2017 met de voorbereidingen en de pre-productie. Dat hield in; het zoeken naar een filmcrew, acteurs, locaties en het regelen van andere logistieke zaken.
In april 2018 bevond hij zich met een kleine groep mensen uit Nederland, Canada, Duitsland en Rusland in Suriname om de opnames te maken. De film was al eerder klaar voor een vertoning in theater Unique. Echter werd die vertoning belemmerd door de Covid-19 pandemie.
Betrokkenheid Suriname
De filmmaker legt uit dat Suriname als land is betrokken bij de film, omdat het verhaal verwijst naar het koloniale verleden van Nederland en dus ook gaat over de geschiedenis van Suriname. Ook stelt hij dat in de film meerdere Surinamers acteren en ondersteuning hebben geboden bij de productie van ‘Pinks’. Daarnaast is er muziek van het mannenkoor ‘Maranatha’ in de film te horen.
Jaar 2363
Het verhaal gaat over Nederland in de verre toekomst, namelijk in het jaar 2363. Drie eeuwen vol verwoestende conflicten, extreme klimaatverandering en natuurrampen hebben het gehele Europese continent veranderd in een bijna uitgestorven wildernis. Het gebied bevindt zich in de nadagen van langdurige koloniale onderdrukking. Het lukt een paar overgebleven bewoners nauwelijks nog om te overleven in deze troosteloze situatie. Als er een nieuwe groep gelukszoekers voet aan wal zet, slaat er paniek toe. Deze indringers hebben grote plannen. De film is een eerbetoon aan Anton de Kom, maar moet volgens de Bree de kijker aan het denken te zetten over het Nederlands koloniaal verleden en de gevolgen daarvan. Deze gevolgen worden zowel in Nederland als in Suriname ervaren. “Dat zal waarschijnlijk nog zo blijven in de toekomst”, zegt de regisseur.
Publiek
Het verhaal is in eerste instantie geschreven met een Nederlands publiek in gedachten. Hij zou het daarom ook heel nuttig vinden als het boek ‘Wij Slaven van Suriname’ op de Nederlandse literatuurlijst voor middelbare scholieren terecht zou komen. Het hoofddoel is echter het vertellen van een anti-koloniaal verhaal op een manier waarop de kijker verward zou kunnen raken, maar hopelijk daardoor ook aan het denken wordt gezet.
Pinks
De mensen die in de film worden afgebeeld als slachtoffer van kolonisatie, worden door de kolonisator minachtend gespuis, oftewel pinks genoemd. Dat is een uit het engels afkomstig woord dat betrekking heeft op hun ‘rozige’ huidskleur. Het woord pinks is een zelfbedachte koloniale term.
Theater Unique
In 2019 werd De Bree in contact gebracht met Stanley Ritfeld van theater Unique, met wie de vertoning werd gepland. “Toen ik meneer Ritfeld een paar maanden geleden opnieuw contacteerde, vertelde hij me dat Unique op het punt van omvallen heeft gestaan. Maar dat hij graag ervoor wilde zorgen dat Unique voor het eerst in twee en een half jaar een filmvoorstelling kon faciliteren.” De filmmaker is erg blij dat Pinks onderdeel kan zijn van de hopelijk succesvolle doorstart van theater Unique.
