Dagelijks wordt Gloria Bottse plat gebeld om mensen in nood te hulp te bieden. Door live te gaan kan zij op sociale media mensen mobiliseren om mensen met groot leed te hulp te schieten.
Maar soms lijkt het voor haar dat er geen einde in zicht is want het leed is heel groot. “Vooral voor mensen die acute hulp nodig hebben. We hebben een crisisopvang nodig, waar we de mensen even snel kunnen helpen, terwijl er naar een duurzame oplossing wordt gezocht”, zegt Bottse.
Onlangs heeft ze nog een gezin geholpen dat op straat sliep. Een vader met zijn vrouw die 8 maanden zwanger is en een tweejarige dochter die vanaf januari op straat slapen. Het gezin komt uit Nickerie en is wegens omstandigheden op straat beland. Vorig jaar had iemand hulp geboden en geld verzameld, maar volgens uitleg van de vader is er nooit meer hulp gegeven. “Ik heb tuinen schoongemaakt en alles gedaan om wat geld te kunnen verdienen om voor mijn kind en vrouw te zorgen, maar het is bij lange na niet genoeg om een huis te kunnen huren”, zegt de man in tranen.
“Er moet een noodopvang komen om de acute gevallen te kunnen opvangen. Er staan plekken leeg die ooit eens hebben gediend als opvang. Kijk maar naar het huis van Hoop voor Kinderen dat nu helemaal leeg staat. Waarom kan dat niet opgeknapt worden en als noodopvang dienen”, vraagt Bottse zich af. Er moet volgens haar serieus nagedacht worden over sociaal beleid, dat naar haar gevoel niet aanwezig is. “Er zijn zoveel mensen die onder welke omstandigheden dan ook gewoon crisisopvang nodig hebben, zodat zij weer op eigen benen kunnen staan”, merkt ze op.
Bottse zegt dat ze tot nu toe door geen enkele instantie is gecontact sinds zij bezig is met het gezin wat ze heel jammer vindt. Maar een hoge functionaris heeft op eigen initiatief wel contact gezocht met Bottse. “Het is niet de functionaris zijn beleid, maar het zou zeker goed zijn als de minister van Sociale Zaken of een vertegenwoordiger van haar contact had opgenomen. Niet eens Bufaz die gezinnen moet begeleiden heeft contact met ons opgenomen.”
Bottse vraagt zich af of er wel protocollen zijn om zulke acute gevallen op te kunnen vangen en te hulp te schieten. Naar haar gevoel lijken die er niet te zijn, want er wordt geen sociaal werker aangewezen om het gezin verder te kunnen begeleiden. “Want die begeleiding hebben ze nodig, ze zijn niet alleen kwetsbaar, maar kunnen ook niet veel door hun matige scholing.”
Uiteindelijk is met donaties gezorgd dat het gezinnetje voor enkele dagen onderdak en een bed hebben om in te slapen. Met behulp van Residence Inn en donaties heeft het gezin de ruimte om even op adem te komen. “Ik ben blij dat ik een netwerk heb van mensen die willen helpen, maar er moet zeker een duurzame oplossing komen en vooral beter beleid.” Zij hoopt dat politici en regeringen met de beelden van haar ”Live” wakker worden geschud en ook denken aan de sociaal zwakkeren. Iedereen heeft recht op een menswaardig bestaan.
Ik geloof dat wij daar voor elkaar moeten zijn in tijden van nood. De kwetsbare groepen in onze samenleving horen behandeld te worden vanuit visie en liefde. Ons sociaal beleid loopt niet mank maar beide benen zijn geamputeerd en daarom hoort er op deze post, iemand met competentie, visie en passie. Tra Fas’ De”, aldus Bottse.
