Suriname herdacht maandag 150 jaar Hindoestaanse Immigratie. De Surinaamse regering heeft in verband met de viering groots uitgepakt, want deze dag kan Suriname niet zomaar aan zich voorbij laten gaan. Er is speciaal voor deze dag ook een hoge gast uitgenodigd. Het gaat in deze om de Indiase president, Draupadi Murmu, die reeds gearriveerd is op Surinaams grondgebied, waar zij zich zal oriënteren op wat de bijdrage is geweest van de immigranten en hun nazaten.
Doorgaans wordt aan zulke hoge gasten alleen de mooie zaken van het land gepresenteerd. Echter, wanneer wij kijken naar de suikerrietplantage waar voornamelijk de Hindoestaanse immigranten werden ingezet, merken we dat daarvan niks mooi overgebleven is. Echter, als wij kijken naar de manier waarop onze Hindoestaanse landgenoten zichzelf hebben ontwikkeld binnen deze natie, dan hebben zij genoeg reden om trots op zichzelf te zijn, althans die succesvol zijn. Laten wij even terzijde laten of allemaal op een rechtmatige manier aan hun vermogen zijn gekomen. De vele succesvolle ondernemers in deze groep spreken voor zich. Het feit dat zij op welke manier dan ook, rijkdom hebben kunnen vergaren en het hebben kunnen behouden spreekt boekdelen. Een ding dat mij is opgevallen is dat veel van deze succesvolle broeders en zusters hun bloei te danken hebben aan handel over grenzen. Niet door ambtenaar, vrijheidsstrijder, taximan, buschauffeur te zijn, maar door te ondernemen voornamelijk in internationale handel en de voor hun bestaande mogelijkheden of bronnen zoveel mogelijk te ‘benutten’.
Met het bovenstaande wenst de schrijver geenszins de indruk te wekken dat andere groepen geen mogelijkheden over de grenzen hebben, maar juist vanwege gebrek aan tools of inzichten die zij niet optimaal kunnen benutten. U zult er versteld zijn van wat u allemaal over de grenzen kunt bereiken. De afgelopen dagen werd Suriname opgeschrikt door de vermoedelijke vermissing/ ontvoering van Regita ‘Asawini’ Edenburg. Gaandeweg bleek dat Asawini door de politie zou zijn aangehouden en tegen alle procedures in naar Frans-Guyana werd gebracht om haar het land uit te zetten. Dit lot is is haar overkomen, nadat zij zich kritisch heeft uitgelaten bij een protest in Brokopondo, nadat is gebleken dat diverse schadelijke chemische stoffen op onverantwoorde wijze worden gebruikt om goud te ontginnen in het achterland.
Volgens autoriteiten zou zij, met haar uitspraken, de openbare orde hebben verstoord. Echter heeft de rechter in Suriname, enkele dagen later, besloten dat het ministerie van Jusititie en Politie Asawini terug moet halen naar Suriname. De voorvechter die opkwam voor de bescherming van het milieu is intussen naar Nederland afgereisd, zeer waarschijnlijk uit schrik van wat haar is aangedaan door de ‘autoriteiten’. Het zou ook kunnen dat zij uit voorzorg dat haar nog meer onrecht wordt aangedaan, zij niet langer in Suriname wenst te vertoeven. Een ding is wel duidelijk dat de viering van Hindoestaanse Immigratie mogelijk ernstig overschaduwd zou kunnen worden door dit schandaal, als Asawini nog op Surinaams grondgebied was gebleven. Voor nu is het afwachten op het volgend protest, totdat iedere actievoeder is afgeschrikt.
Ook in Kwamalasumutu zijn inheemsen ontevreden over de economische situatie in het land. Inheemsen zijn gauw tevreden, maar ze blijken de situatie niet langer vol te kunnen houden. Hun kinderen zijn genoodzaakt de scholen met hongerige magen te bezoeken. Goede medische zorg en voorzieningen moeten zij daar met een kaars zoeken. Over hun grondenrechten worden zij al decennialang voor de gek gehouden, terwijl goud- en goudzoekers, concessies als warme bollen toebedeeld krijgen van de centrale overheid. Triest dat zij die bescherming bieden aan het milieu, waarmee de overheid internationaal probeert te shoppen, hun rechten met de voeten worden betreden. De belangen van kleine groepen wegen al jaar en dag zwaarder dan gemeenschappelijke belangen.
Straks hebben wij niks over in het achterland waarop wij trots zullen zijn. Want met een desastreus beleid, is het afwachten op het moment dat het volk in het achterland massaal is verstikt. In die tussentijd regelen steeds meer en meer politici hun belangen in het achterland. Wie denkt dat alleen de B’s belangen daar hebben, zal vroeg of laat van een koude kermis thuiskomen.
