Onderwijsgevenden moeten zich representatief opstellen, omdat zij in de frontlinie, bij het vormen van een natie, staan. Zij dienen duurzaam inzetbaar te zijn en moeten daarom gezond blijven, de werkdruk aankunnen, productief blijven en zeker ook veel plezier (blijven) hebben in hun werk.
Het is niet rechtvaardig en billijk te stellen, dat de onderwijsgevenden alleen ervoor dienen te zorgen, dat zij duurzaam inzetbaar blijven, maar dat de werkgever, in deze het Ministerie van Onderwijs, Wetenschap en Cultuur, zich ook zodanig van zijn taak kwijt, om ervoor te zorgen dat onderwijsgevenden zich representatief kunnen opstellen, om het beroep naar behoren uit te voeren. Onderwijs valt en staat onder de zorg van de staat. Een bespiegeling van onze Nationale Assemblee, gebiedt ons te concluderen, dat onderwijs feitelijk de hoogste prioriteit verdient. Het is schandelijk te zien wat er allemaal naar binnenstapt als volksvertegenwoordiger.
Het ellendige is, dat voorzitters van onderwijsorganisaties, zonder enig rechtvaardigheidsgevoel toekijken hoe de werkgever ervoor zorgt, dat onderwijsgevenden ongemotiveerd, zonder enige beroepstrots, soms heel erg ongezond en zonder de nodige kennis bij vernieuwingen binnen het onderwijs, het onderwijsproces dienen voort te zetten. Zie maar een bondsvoorzitter die steeds van onderwijsgevenden verwacht dat zij haar dankbaar moeten zijn, omdat zij zaken voor hen heeft gerealiseerd, zoals een betere ziektekostenverzekering en recent nog, dat zij de vakantieregeling heeft teruggedraaid. Maar wat zij precies NIET doet, is haar leden confronteren met het onrecht dat zij bespeurt, als het gaat om de ziektekostenverzekering, die zij zogenaamd heeft kunnen realiseren. Wij verwachten allemaal dat onderwijsgevenden uitgerust en gezond eruit zien, een frisse adem moeten hebben, goed kunnen zien met of zonder een bril et cetera. Waarom die tweederangs behandeling dan aan onderwijsgevenden, bij het toekennen van een goede ziektekostenregeling? Terwijl onderwijsgevenden het fundament leggen, waar een gehele samenleving, een heel leven lang op bouwt en geniet.
Het is ook denigrerend, dat er een onderscheid wordt gemaakt tussen laag- en hoogopgeleide onderwijsgevenden bij het toekennen van een ziektekostenvoorziening. Het moet wel eens duidelijk zijn, dat onderwijs begint bij de basis. Een goed fundament wordt dus precies op de basisschool gelegd, zodat het onderwijsproces verder vlot verloopt. Het is daarom terecht als de vraag wordt gesteld, waarom deze onderscheiding niet van toepassing is bij het KPS, KBS, KPA en het defensiepersoneel. Het is tijd om duidelijk te stellen, dat onderwijsgevenden en zeker ook verpleegkundigen nu in aanmerking dienen te komen voor hetzelfde Premiumpakket van KPS, KBS, KPA en het defensiepersoneel, omdat zij in de frontlinie staan, om een natie te vormen en deze gezond te houden. Verder is het vast te stellen dat deze groepen gebukt gaan onder een hoge werkdruk, met een karig salaris als beloning.
Het is daarom niet verbazingwekkend, dat onderwijsgevenden en zorgwerkers blijven wegtrekken, met als gevolg dat deze sectoren kelderen naar de afgrond. Het argument dat steeds wordt geuit, waarom onderwijsgevenden geen Premium kaart kunnen krijgen, omdat het gaat om een te grote groep, is maar een drogreden van de debater. Als de groep uit 17.000 leden bestaat, is het daarom ook deze groep, die de beste behandeling verdient, omdat hun inbreng om het Fonds in stand te houden DENDEREND is. Onderwijsgevende keren zeker ruim SRD 52.000.000,- maandelijks uit aan het Fonds, wat jaarlijks neerkomt op ruim SRD 600.000.000,- Minister Henry Ori heeft in zijn redenering duidelijk ook laten blijken, dat hij het ermee eens is dat onderwijsgevenden een beter ziektekostenpakket verdienen. Het is dus zijn taak om dit onrecht eerlijk en redelijk te beslechten, met zeker ook als reden dat onze pedagogische instellingen straks leeg zullen lopen.
Hoogopgeleide gepensioneerde leerkrachten krijgen sedert maart 2022 een derde klasse ligging, bij een opname in het ziekenhuis. Schandelijk! Hoe hard hebben zij niet gewerkt, om zelf de zittende leiders op te leiden/te vormen? Ook al lijkt een groot deel te zijn doorgestroomd. Het is zeer betreurenswaardig, dat het beetje waar gepensioneerden aanspraak op maakten, hen stilzwijgend is ontnomen. Ze dienen met hun schandelijk pensioen zien uit te komen of als bedelaars door het leven te gaan. Met het karige pensioen, moeten zij hun medicamenten deels zien te vergoeden, vanwege die minimale ziektekostenverzekering, terwijl leden van andere groepen tot hun pensionering aan, een Premium kaart hebben waar hun gezinsleden ook volop van genieten. Verder moeten zij met het karige pensioen nog de taxi betalen, naar de tandarts kunnen en enz. enz.
Als onderwijsgevenden, met in onze gedachten, de verpleegkundigen, stellen wij nu duidelijk dat wij niet langer zullen toekijken, dat er met ons wordt gesold. Wij stellen dat de minister van het Min. Van OWC rond januari 2024 onze eis bewerkstelligt, omdat wij er recht op hebben en omdat de president, Chan Santokhi, dit ook eens heeft geuit.
Note aan onderwijsgevenden: Laat niet met u sollen en kom op voor jouw rechten. Wordt absoluut niet de bedelaars die gepensioneerden nu zijn! Strey de fu strey! Het Syndicaat voor Onderwijsgevenden “Wi Sa Strey’
