Vandaag, op de Internationale Dag van de Mensenrechten, denk ik terug aan de weg die mij hier bracht. Voordat ik parlementariër werd, stond ik jarenlang op de voorgrond als mensenrechtenactivist – via organisaties als het Women’s Rights Centre Suriname, de Youth Advisory Group van UNFPA Suriname, One Young World en Women Deliver.
In die rollen heb ik mij ingezet voor gelijke rechten en kansen voor vrouwen, meisjes, jongeren, LGBTQ+ personen en andere kwetsbare groepen in onze samenleving. Die inzet draag ik nu met mij mee in De Nationale Assemblée. Mijn positie is veranderd, maar mijn missie niet.
Het thema van dit jaar, “Our Everyday Essentials”, onderstreept dat mensenrechten geen abstracte idealen zijn, maar basisrechten die het dagelijks leven van iedere burger bepalen. Het gaat om essentiële zaken die ieder mens hoort te hebben, w.o.:
- het recht op veiligheid,
- het recht op onderdak,
- het recht op schoon drinkwater en sanitaire voorzieningen,
- het recht op volksgezondheid en toegang tot gezondheidszorg,
- het recht op kwalitatief onderwijs,
- het recht op gelijke behandeling,
- én het recht om zelf beslissingen te nemen, wat onmogelijk is wanneer mensen economisch afhankelijk zijn.
Toch zien we dat Suriname nog belangrijke tekortkomingen heeft bij het garanderen van deze basisrechten:
- Niet elke Surinamer beschikt over een veilige leefomgeving of een stabiel onderdak. En hebben wij een stijgende incidentie van criminaliteit.
- Gezondheidszorg is niet voor iedereen even bereikbaar, toegankelijk of betaalbaar.
- Het onderwijssysteem ervaart structurele uitdagingen die vooral jongeren in kwetsbare wijken hard raken.
- In verschillende districten ontbreekt betrouwbare toegang tot schoon drinkwater en sanitaire voorzieningen, zelfs op onze scholen en publieke instanties.
- Economische ongelijkheid beperkt de vrijheid van mensen om hun eigen keuzes te maken.
- Discriminatie en ongelijke behandeling blijven reële barrières voor onze bevolking. Zie bijvoorbeeld de ontheffing van een groot deel van de top van het Ministerie van Onderwijs, Wetenschap en Cultuur, omdat zij een andere politieke kleur hebben.
Ik blijf bij wat ik diep geloof: stijgende ongelijkheid is geen natuurwet, en zelfs geen economische wet. Het is het resultaat van politieke en economische keuzes – en die kunnen wij veranderen.
Daarom roep ik vandaag de regering op om met urgentie te handelen in het belang van iedere Surinamer. Laten we als leiders samenwerken aan o.a.:
- het versterken van veiligheid en gerechtigheid;
- het verbeteren van water-, sanitatie- en huisvestingsvoorzieningen;
- het toegankelijk maken van gezondheidszorg voor iedereen;
- het moderniseren en versterken van ons onderwijs;
- het creëren van economische kansen die mensen onafhankelijk maken;
- en het garanderen van gelijke behandeling, ongeacht achtergrond of sociaal-economische status.
Als lid van De Nationale Assemblée zal ik blijven doen wat ik altijd heb gedaan: bepleiten, ondersteunen en meewerken aan wetgeving die de mensenrechten van alle Surinamers beschermt en verankert. Stap voor stap komen we er – zolang we blijven kiezen voor rechtvaardigheid, waardigheid en gelijkheid.
Mensenrechten zijn onze dagelijkse essentials. Laten we ervoor zorgen dat geen enkele Surinamer nog langer zonder hoeft te leven.
Hakiem Lalmahomed
DNA-Lid (VHP)
