De in Brokopondo geboren criticus, schrijver Julian With is niet meer. In een officiële berichtgeving vanuit de familie wordt aangegeven dat With aan ongeneeslijke ziekte is te komen overlijden op woensdag 19 juni.
With had vaak het gevoel dat hij niet begrepen was in zijn kritiek en had het vaak aan de stok met mensen die het niet altijd eens met hem waren. Ondanks zijn kritische houding was hij geliefd bij anderen. Hij was vooral bekend om zijn uitspraak “Het komt nooit meer goed”. Clyde Ford op zijn pagina: “Het komt nooit meer goed!! Is wat je levensspreuk is geworden!! Je zal het dus ook nooit meer meemaken, maar ik geloof wel dat het ooit wel goed komt met de zwarte mens!!”
Gloria Bottse uitte haar condoleances nadat het bericht van With zijn overlijden officieel bekend was gemaakt door de familie. Bottse had With als een ‘matie’ ervaren. Ook Raoul Hellings deelde zijn condoleances en ervaringen met With op zijn social media. “Thanks a million for everything señor Blanco. Vriendschap, kennisoverdracht, intellectuele gesprekken, maar ook gewoon alcohol zuipen, erop los kletsen mannenpraat en onze alcohol voor parfum “ruilhandel”. RIP Julian With, mijn mentor, grote vriend en vaderfiguur”
Als schrijver debuteerde hij in de jaren 70 met zijn eerste boek ‘Ja Ik Ben Marron’. In dit boek behandelt hij enkele aspecten van de leefsituatie van de jonge Marrons in Paramaribo die een weg proberen te banen naar ontwikkeling. Hij hekelt de minachting van de Marrons door de stedelingen en stelt dat van saamhorigheid in Suriname geen sprake kan zijn als een deel van de zwarte bevolking het andere deel discrimineert. In 1975 vertrok With naar Nederland, waar hij in 1976 afstudeerde van de Jan van Nassau Pedagogische Academie. In datzelfde jaar begon hij met de studie psychologie aan de Rijksuniversiteit Utrecht.
In 1982 studeerde hij af bij de vakgroep Persoonlijkheidsleer en Sociale Psychologie. In 1979 publiceerde hij Land van harmonieuze kontrasten?. In dit boek stelt With dat hij het belachelijk vindt dat de Marrons door hun rasgenoten die in Paramaribo geboren zijn gediscrimineerd worden. With heeft ook poëzie geschreven. Van 1992 t/m 1994 voerde hij het project ‘Leerprestatieverbetering door leesbevordering’ dat hij zelf ontwikkeld had, uit onder 385 Surinaamse en Antilliaanse kinderen uit groep 7 in Nederland.
With was ook actief in de politiek achter de schermen en gaf vaak genoeg adviezen aan politici. Daarover uitte hij ook felle kritiek op zijn Facebookpagina, waarom hij alom bekend stond. Hij schoof nooit onder stoelen of banken hoe hij over zaken dacht en probeerde op zijn eigen manier een bijdrage te leveren aan de bevordering van de Surinaamse samenleving.
