Harry Mungra heeft een duidelijk standpunt als het gaat om het opvoeden van kinderen. Hij vindt dat ouders kinderen niet moeten slaan, omdat daaraan tal van consequenties zijn verbonden, waarop een groot deel van de Surinaamse gemeenschap zich op blindstaart.
Mungra, algemeen directeur bij Psychologisch Pedagogisch onderzoek en Advies Bureau, benadrukt dat slaan kinderen bang maakt voor hun ouders en dat de vertrouwensband wordt geschaad.
Hij zegt zelf dat slaan effect heeft op het geestelijk welzijn van het kind. Dat moet worden voorkomen. Hij vindt het belangrijk dat ouders praten en het goed voorbeeld geven, met andere woorden moeten ouders meer tijd in de opvoeding stoppen.
Mungra sprak woensdag bij een online discussie met als thema ‘opvoeden met liefde, begrip en geduld’, welke georganiseerd is door de Kinder- en Jongerentelefoon, KJT. Mungra wijst erop dat er in Suriname een bevel cultuur heerst bij de opvoeding.
Hij geeft aan dat kinderen zo niet leren om voor zichzelf op te komen en ze dan ook niet leren hoe te onderhandelen. Als kinderen in hun opvoeding alleen geleerd wordt om stil te zijn en te doen wat van hen wordt verwacht, dan kunnen ze ook niet een gesprek aangaan, wanneer dat moet.
De Surinaamse samenleving heeft volgens hem meer mondige, assertieve mensen nodig. Het opvoeden middels bevelen, bereid kinderen niet voor op de maatschappij zoals die is. Ouders moeten dus ervoor waken dat hun kinderen zich veilig voelen in de omgeving, waarin ze worden opgevoed en ook op de manier waarop zij worden opgevoed.
De KJT wil de Surinaamse gemeenschap ervan bewust maken dat opvoeden zonder het toedienen van lijfstraffen mogelijk is. Jacintha Jong-A-Lock – Dundas, directeur van KJT, zegt dat de organisatie een aantal activiteiten hiervoor uitvoert, om Surinaamse ouders erop te wijzen dat opvoeden ook anders kan.
Voor de komende periode zijn er nog twee online discussie gepland. De bedoeling van deze sessies is om het gesprek op te starten van het gebruik van lijfstraffen. “We benadrukken wat lijfstraffen zijn en wat de gevolgen daarvan kunnen zijn voor ouder en kind. Het hoofddoel is echter om ouders, leerkrachten, eenieder die opvoedt handvatten te geven om beter met de situatie om te gaan”.
Reden tot actie
De organisatie is in het kader van ‘International End Corporal Punishment Day’ op 30 april, een campagne genaamd ‘Opvoeden met Liefde, Begrip en Geduld’, gestart om bewustwording te creëren over de toepassing van lijfstraffen in de opvoeding van Surinaamse kinderen. Met deze campagne wil de Stichting KJT ouders en andere opvoeders bewust maken van de negatieve gevolgen die het gebruik van lijfstraffen bij kinderen kan hebben.
Ook wil de stichting hiermee ouders en opvoeders informeren over andere alternatieven om te disciplineren waar geen geweld wordt gebruikt, maar die toch het gewenste resultaat opleveren, namelijk dat het kind de gewenste attitude en het gewenst gedrag wordt bijgebracht die hem /haar in staat zal stellen om een respectabele volwassene te worden.
KJT wil verder ook de individuele Surinamer aansporen om bij te dragen aan verandering door hun kinderen niet te slaan en te beledigen of te vernederen. De boodschap wordt goed overgebracht als zij in hun directe omgeving andere aansporen op te voeden zonder geweld.
Ook moeten ouders en andere opvoeders erop toezien dat autoriteiten zelfs geen lijfstraffen toepassen op kinderen en erop toezien dat kinderen thuis, op school en in tehuizen, internaten en in opvoedingsgestichten niet aan lijfstraffen worden onderworpen.
Organisatie voor kinderbescherming
KJT is een kinderbeschermende organisatie die reeds 12 jaar, de hulplijn genaamd Mi-Lijn, die via het gratis verkort nummer 123 te bereiken is, ter beschikking stelt van de gemeenschap. Via deze hulplijn wordt hulp geboden aan kinderen en jongeren die een vraag of een probleem hebben.
Vanaf 2021 kunnen slachtoffers van huiselijk en gendergerelateerd geweld, die geen kind of jongere meer zijn, ook gebruikmaken van deze hulplijn.
