De kerstsfeer zit er dit jaar ietwat minder in. Traditioneel is kerst een periode van plezier en bezinning. Dit jaar is de focus voor de meesten op overleving en zijn velen niet in staat te feesten. Waar wij dienen te leven als broeders en zusters leven sommigen als ‘beesten’. Het is belangrijk om in harmonie en vooral oprechtheid te leven, iets dat wij in Suriname klaarblijkelijk vergeten. Dat wij het direct en indirect voor ons eigen verpesten, dienen we als natie vast te houden in ons geweten. Maak anderen het leven niet zuur, misschien bezorgt het je veel plezier, maar besef dat op den duur, daarmee wordt afgerekend door de natuur.
Er is voor velen weinig of geen kerstlicht. Echter, onze politici beloven verlichting en zien het licht in de tunnel. Voor het arme deel van het volk is er daarop geen zicht. Dit is geen sneer naar regeerders, maar een realiteit dat er inspanningen worden verricht, die niet voldoende zijn zodat het leven voor het gros wordt verlicht. Sinds de lagere school hoor ik de verhalen; Suriname gaat exportgericht. Geen wonder dat velen geen hoop en geloof meer hebben in de woorden en plannen door politici belicht. Elke keer weer worden er mooie plannen aan het volk gepresenteerd, echter zonder enig gewricht en voor de uitvoering heel veel gebrek aan inzicht.
We leven al jarenlang in een sobere situatie. Het gaat niet behoorlijk goed met onze natie. Wij zijn nog lang niet bevrijd van discriminatie. Ons volk wordt verschrikkelijk geteisterd door frustratie. Grotendeels komt dit door de jarenlange verslechterde economische situatie. Terwijl eenieder zou moeten kunnen genieten van de kerstbroden, worden we haast elke week geconfronteerd met plotselinge doden. Deels zijn deze te wijten aan criminaliteit, omdat sommigen vanwege geringe legale mogelijkheden hun heil op die manier proberen te zoeken. Dit, ondanks we weten dat stelen, beroven en ‘joggen’ niet de ideale manieren zijn om succes te boeken. De ‘Get rich or die tryin’ gedachte heeft Suriname de afgelopen tijden in een wurggreep.
Opvallend is ook het aantal zelfdodingen en moorden in relationele sfeer. Wie stapt in een relatie om te doden? Ik dacht dat mensen een relatie beginnen om elkaar lief te hebben en te beminnen. Echter, wij dienen goed na te gaan met wie wij relaties beginnen en gaandeweg onszelf ook beschermen om geen slachtoffer of vervolgens zelfs dader te worden. Wij dienen lief te hebben en vooral in oprechtheid met elkaar te leven. In een relatie kunnen we niets anders, dan samen vooruitstreven en elkaar ondersteunen in plaats van elkaar afmaken.
Ook onze leiders moeten gaan beseffen dat wij niet zo verder kunnen. Als er geen drastische veranderingen komen. Als zij niet de juiste beslissingen nemen. Als zij niet de juiste Surinamers, met kennis en ervaring inzetten, maar blijven kiezen voor loyalisten, omdat zij geen kritiek dulden…. Dan zullen we de komende jaren met minder licht, hoop, geloof en liefde kerst doorbrengen…
